تالار گفتگوی بیداری اندیشه

تو دانشگاه پول کم آوردم زنگ زدم به بابام میگم :
یه کم پول بریز به حسابم ، میگه : شماره کارتت رو اس کن !
منم واسش اس کردم بعد اس داده : به نام کیه ؟ اسمتم بگو …
.
.
.
.
.
.
.
.
.
هیچی دیگه...
دانشگاه رو ول کردم و رفتم دنبال پدر مادر واقعیم میگردم ...

(۱/بهمن/۹۲ ۱۸:۲۳)وحید110 نوشته است: [ -> ]۳ تاش رو از همون پست خودم میگیرم

اول چرا بسم الله نگفتی ؟ نمیدونی نباید بی نام خدا حرف زد؟

دوم خدا نشسته یعنی چی ؟ مگه خدا مجسمه؟

سوم جای حق نشسته یعنی چی؟ یعنی خدا جای کسی رو میگیره؟

این الآن دست انداختن اشکال‌گیری های من بود؟
یعنی تذکرهای من واقعاً اینطوری هست؟
بلکه من چون می‌بینم تک و توک حرفهای دارای منشأ بی‌ادبانه و غیراخلاقی یافت میشه که ناپسند نمیاد به نظر کسی که کپی پیست میکنه و تشکرکنندگانش، از اینکه چنین چیزی در بین ذهن‌های طالب پاکی باب باشه می‌سوزم، و از سوزم اونها رو میگم.
مسابقه رو اشتباه جواب دادید.
شما باختید، من هم سوختم.
باشه!
از قدیم گفتن کوه به کوه نمی‌رسه، آدم هم شاید به آدم نرسه، ولی کاربر به کاربر... نمیدونم، باید مقاله‌ی سایبورگی‌ها رو بخونم تا ببینم میرسه یا نه!

(۲/بهمن/۹۲ ۱۶:۵۵)Tishtar نوشته است: [ -> ]کاملا به جنسیت مغول مربوطه بستگی دارهمغول(دوست)های ما که اصلا توجهی به قیافه خوراکی مورد نظر نمیکنن،صرفا با مشت و لگد به حولقوم و سپس معده راهنماییش میکنن

بله دقیقا همینطوره

اون آبجیا هستن که براشون مهمه (الان تعریف کردم!)

حالا یه خاطره براتون بگم!!!!!

ما در یک دوره ای از دبیرستان ناهار میوردیم مدرسه

خب یسری غذا میوردن

ولی یسری این زحمت رو به خودشون نمیدادن

این دسته افراد دو گروه بودند

افرادی که برا خودشون قاشق میوردن

افرادی که فقط خودشونو میوردن

الان عمق فاجعه رو فهمیدید!!!؟

هیچی دیگه یکی از مسئولین مدرسه وقتی دید وضع خرابه گفت: آقایون خواهشا غذا نمیارید دیگه قاشق رو با خودتون بیارید

بعد یسری از اینا قد و وزنشون روی هم از 40 کیلو بیشتر نمیشد ولی 5 برابر من غذا میخوردن

تازه اگر خانما این ارسالو نمیخوندن میگفتم برای در اوردن غذا از چنگ بقیه چکار میکردند (خودتون گرفتید)

من:
قربانیان(جماعت طعمه):
مهاجمان (بهشون کفتار هم میگفتیم):
نیوتن:
قانون بقای جرم و انرژی:
رئیس سازمان یکاها:
سرعت نور:
شکیب:
بیتا و مامانش:
تِسو(این کی میمیره؟):
ستایش:
گاوهای گاوداری شارون: >> بهشون سخت گذشته ها
جان کری:...........

(۲/بهمن/۹۲ ۱۶:۵۰)ali0077 نوشته است: [ -> ]

اصلا فایده نداره... من اینکارو کردم...

اوضاع من از بی پولی

سلام؛

پشت پرده باز نشدن نردبام آتش‌نشانی تهران

روزنامه قانون در مطلبی طنز نوشت: به رغم تلاش‌های پرسنل زحمتکش آتش‌نشانی، نردبان وقت‌نشناس عزیزان باز نشد و دو نفر با سقوط از ساختمان جان خود را از دست دادند. ما قبلا در ایران تجربه سقوط زیاد داشتیم اما در آن موارد همیشه خلبان متوفی مقصر بود و این مورد جدید که خلبانی در آن وجود ندارد برایمان ناآشناست. معمولا در این جور حوادث مسئولان از هرگونه قصوری مبرا می‌شوند و تقصیرها گردن اشخاصی می‌افتد که دیگر شناسنامه‌شان باطل شده.

با استناد به این فرمول قدیمی احتمالا اینجا هم شهروندان متوفی یک جای کار را اشتباه کرده‌اند. خب وقتی مدام از پایین فریاد می‌زنند نردبان باز نمی‌شود، چرا نرفتند از پله بیایند پایین؟ مثل این می‌ماند که آدم وقتی می‌بیند زنگ خانه خراب است، در هم نزند و شب را در کوچه بخوابد. برای روشن‌تر شدن ماجرا بهتر است یک بار دیگر دیالوگ‌هایی که در محل حادثه رد و بدل شدند را واکاوی کنیم.

- نترسید ما اومدیم... طوری نیست... اصغر اون نردبون درازه رو باز کن که تشریف بیارن پایین... اصغر مگه با تو نیستم؟

- قربان من زیپ شلوارم گیر کرده... فرو رفته تو شیکمم خیلی درد داره... آی... آی‌ی‌ی.

- یهو محکم بکشش پایین آزاد می‌شه... جمشید نردبون درازه رو باز کن.

- قربان باز نمی‌شه. گیر کرده لامصب.

- راست می گی؟... صمد اون انبردست رو بیار نردبون رو درست کن.

- انبردست که شیش ماهه گیر کرده باز نمی‌شه. مگه یارو که سقوط کرده بود توی چاه رو یادتون نیست؟

- خدا رحمتش کنه... همین یه نردبون رو داریم؟

- یه چهارپایه هم صندوق عقبه.

- مسعود برو شلنگ رو بیار ببین می‌شه از همین پایین خاموشش کرد. انگشت شست‌ات رو محکم به خروجی شلنگ فشار بده که فشارش بیشتر بشه.

- آقا من دیروز با شستم کنسرو لوبیا بازکردم مو برداشته.

- ای بابا، خب این که الان از اون بالا می‌افته. تشک بادی رو پهن کنید.

- کجاست قربان؟

- صندوق عقب زیر منقل و راکت بدمینتون‌ها.

- نیستش که... یه زیرانداز هست فقط.

- آخ آخ دیشب تولد بچه بود بردم خونه که از پشت بوم بپریم روش. خب همون زیرانداز رو بیار... نیار نیار افتاد... یک کلمه به آدم نمی‌گن آتیش‌سوزیه که تجهیزات کامل بیاریم با خودمون. من فکرکردم دست بچه توی چرخ گوشت گیر کرده. استارت بزن بریم بابا!

- آقا روشن نمی‌شه... بنزین تموم کردیم.

- برو ببین می‌تونی دو لیتر از خانواده متوفی بگیری. اول تسلیت بگو بعد بگو رئیسم سلام رسوندن گفتن بی‌زحمت اگه بنزین اضافی دارید دو لیتر لطف کنید.

- قربان می‌شه این نردبون خرابه مال من باشه؟ همیشه وقتی می‌خوایم پرده‌های خونه رو نصب کنیم مجبوریم واسه هم قلاب بگیریم.

- حالا تو برو... بهش فکر می‌کنم.

مامور به سمت خانواده متوفی می‌رود. رئیس داخل ماشین دراز می‌کشد و بی‌آنکه متوجه شود ترمزدستی را می‌خواباند. ماشین آتش‌نشانی عقب عقب به سمت جمعیت می‌رود و لحظاتی بعد صدای ناله و شیون از زیر چرخ‌های ماشین به گوش می‌رسد. رئیس پیاده می‌شود و با دیدن آن صحنه عنان اختیار از کف می‌دهد.
- نه... نه... همین الان داشت به من می‌گفت اون نردبون خرابه رو بده به من... خداااااااااااا...