و انا يا سيدى عائذ بفضلك هارب منك اليك متنجز ما وعدت من الصفح عمن احسن بك ظناو اى مولاى من ، پناهنده ام به فضلت ، گريزانم از تو به سوى تو، خواستار وفا به وعده ات هستم در عفو و گذشت كه وعده فرمودى بر آن كه به تو خوش گمان است .
اَدْعُوكَ دُعاَّءَ مَنْ ضَعُفَتْ وَسيلَتُهُ وَ انْقَطَعَتْ حيلَتُهُ وَ
مى خوانمت، خواندن آنكس كه وسيله اش ضعيف و راه چاره اش قطع شده
اقْتَرَبَ اَجَلُهُ وَ تَدانى فِى الدُّنْيا اَمَلُهُ وَ اشْتَدَّتْ اِلى رَحْمَتِكَ فاقَتُهُ وَ
و مرگش نزديك گشته و آرزويش در دنيا اندك شده و سخت نيازمند رحمتت گرديده و
عَظُمَتْ لِتَفْريطِهِ حَسْرَتُهُ وَ كَثُرَتْ زَلَّتُهُ وَ عَثْرَتُهُ وَخَلُصَتْ لِوَجْهِكَ تَوْبَتُهُ...
افسوسش در كوتاهى و تقصير خود بزرگ گشته و لغزش و خطايش بسيار شده و...
بسم الله
خدایا...
گفتم شلمچه
گفتی بی لیاقتی
گفتم کربلا
گفتی حرفشو نزن
خدایا
اگه یه وقت گفتم مولا
نگی نه.....
خدايا!از او به تو پناه مي برم كه هوس هايش در قلبم مي چرخد و خواهش هايش را اجابت مي كند. دوستي دنيا را پيش چشم ام زيبا جلوه مي دهد و پرده اي مي كشد ميان من و فرمانبرداري از تو.
امام سجاد علیه السلام / مناجات خمس عشره / مناجات الشاكين
به نام خدا
.........................................................
خدایا !
ما فقط تو را می خواهیم ، بی هیچ کم و بیش .
بی هیچ کم .چون کمتر از تو هیچ نیست که اقناعمان کند .
بی هیچ بیش .چون ، بیش از تو چیست ؟ هیچ نیست.
تو ما را کفایتی !
که خود فرموده ای :
ألیس الله بکاف عبده ؟!
سوره مباركه بقره آیه 186
سید مهدی شجاعی
"الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله"
شکر خدایی رو که ما را بر این راه هدایت کرد و اگر هدایت خدا نبود هرگز هدایت نمی یافتیم
[/b]
اى آنكه ياد او براى ياد كنندگان، شرافت است
و اى آنكه شكر و سپاس او،براى سپاسگزاران،رستگارى است
و اى آنكه طاعت و فرمانبردارى او،براى اطاعت كنندگان و فرمانبرداران نجات و رهايى است!
بر محمد و آل او درود فرست
و قلب هاى ما را با ياد خودت از هر يادى باز دار
و زبان هاى ما را با شكر خودت از هر شكرى نگهدار
و اندام هاى ما را با طاعت خودت از هر طاعتى باز دار
و اگر براى ما فراغتى از كارها مقدر فرموده اى آن را فراغت سالم قرار ده كه در آن،گناهى ما را در نيابد
و خستگى به ما رو نياورد تا (فرشتگان و) نويسندگان بدي ها با پروندهاى خالى از بيان گناهان مان از سوى ما بر گردند
و نويسندگان نيكي ها به خاطر نيكي هايى كه از ما نوشته اند شادمان شوند
و هنگاميكه روزهاى زندگانى ما سپرى گرديد
و به تدريج مدت عمرمان به پايان رسيد و دعوت تو كه چاره اى از پذيرفتنش نيست ما را احضار نمود،پس بر محمد و آل او درود فرست
و پايان آنچه نويسندگان اعمال ما،بر مى شمارند توبه مقبول قرار ده تا پس از آن بر گناهى كه مرتكب شده ايم و بر معصيتى كه انجام داده ايم باز ندارى!
و روزى كه خبرهاى بندگانت را مى آزمايى،پوششى را كه با آن اعمال ما را پوشانده اى در برابر ديدگان گواهان بر ندار!
همانا تو،نسبت به هر كسى كه تو را بخواند مهربانى
و براى كسى كه تو را ندا در دهد رواكننده اى!
(صحیفه سجادیه)