تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۲۸/آبان/۹۲ ۲۱:۲۸)عایشه نوشته است: [ -> ]بسم الله الرحمن الرحیم
البته حق با شماست و بهتر است ادله یکی یکی مورد بحث قرار گیرد.
دلیل اینکه بنده آیات و بحث شورا را پشت سر هم آوردم برای پاسخ به خانم آتوسا بود که البته متوجهید که پاسخ دادن به نوجوانان ارجح است بر بزرگسالان به دلیل اینکه در سنی هستند که افکارشان در حال شکل گرفتن است.

شاید بهتر باشد بحث آیات را تمام کنیم و بعد به سایر ادله بپردازیم.


در سوره فاتحه آیات 6 و 7 آمده :

«ما را به راه راست راهنمايي فرما؛ راه كساني كه به ايشان نعمت داده‌اي، نه راه آنان كه بر ايشان خشم گرفته‌اي و نه راه گمراهان.»

در اين آيه خداوند متعال، به بندگانش آموزش مي‌دهد كه از اوبخواهند تا آنان را به راه راست، يعني راه كساني كه به آنان نعمت داده، راهنمايي كند.

خداوند متعال، در آيه‌ي 69 سوره‌ي نساء، چهار دسته را نام مي‌بردكه به ايشان نعمت داده است؛ يكي از اين گروه‌ها، صديقين مي‌باشند. رسول‌خدا نيزابوبكر صديق را از جرگه‌ صديقين معرفي كرده‌ و بلكه بر او لقب صديق نهاده‌اند. بنابراين ابوبكريكي از صديقين است و سزاوارترين شخص امت براي جانشيني رسول‌خداص مي‌باشد.

محمد بن عمر رازي رحمه الله مي‌گويد: «اين آيات سوره‌ فاتحه، بر خلافت ابوبكر دلالت مي‌كند؛ چراكه راه راست در اين آيات، راه كساني تعريف مي‌شود كه خداوند، به آنان نعمت داده است و خداوند متعال، در آيات ديگر (69 سوره‌ي نساء)بيان مي‌كند كه آنان، عبارتند از: انبياء، صديقين، شهدا و صالحين.

بدون شك ابوبكر در رأس صديقين قرار دارد و به عبارتي مفهوم آيات سوره‌ي فاتحه ازاين قرار است كه خداي متعال به ما دستور مي‌دهد از او هدايتي را درخواست كنيم كه ابوبكر صديق و ساير صديقين بر آن بوده‌اند. اگر ابوبكر شخص گمراهي بود، اصلاً اقتدا به او درست نبود؛ بنا بر آن‌چه آورديم، اين آيه، دليلي بر خلافت ابوبكر صديق مي‌باشد.

محمد امين شنقيطي مي‌گويد: «از اين آيه، درستي خلافت ابوبكرصديق برداشت مي‌شود؛ چراكه ابوبكر در جرگه‌ي كساني قرار دارد كه خداوندمتعال، در سوره‌ي فاتحه به ما ياد مي‌دهد كه از او هدايت و ره‌يابي به راه كسانيرا بخواهيم كه راهشان، راست و مستقيم است. خداوند، اين نعمت‌يافتگان را معرفي نموده و صديقين را از جمله‌ي آنان برشمرده است. قطعاً ابوبكر از جرگه‌ي صديقين است و از اين‌رو در جمع كساني مي‌گنجد كه خداوند متعال، به آنان نعمت داده و به ما امرفرموده تا از خداي مهربان بخواهيم كه ما را به راه چنين كساني راهنمايي كند. لذاهيچ ترديدي به‌جا نمي‌ماند كه ابوبكر صديق بر راه راست بوده و خلافتش نيز حق مي‌باشد.»

در سوره مائده آیه 54 آمده:

«اي اهل ايمان! هركس از شما از دين خود برگردد (و مرتد شود)، خداوند (به جاي ايشان و براي جنگ بااين‌ها) كساني را خواهد آورد كه ايشان را دوست دارد و آن‌ها هم خدا را دوست دارند؛(اين‌ها) نسبت به مؤمنان نرم و فروتن هستند و در برابر كافران سخت و نيرومند؛ درراه خدا جهاد مي‌كنند و از سرزنش هيچ سرزنش‌كننده‌اي نمي‌هراسند. اين فضل خدا است(كه به كسي، چنين ويژگي‌هايي بدهد و) خداوند، آن را به هر كس كه بخواهد، عطا مي‌كندو خداوند، آگاه است و داراي فضل فراوان.»

ويژگي‌هايي كه در اين آيه بيان شد، بر ابوبكر صديق و كسانيكه او را در جنگ با مرتدان و از دين‌برگشته‌ها همراهي نمودند، منطبق مي‌گردد.خداوند متعال، در اين آيه، ابوبكر و لشكريان مسلماني را كه روياروي مرتدين ايستادند، به كامل‌ترين و برترين ويژگي‌ها ستوده است. اين آيه از آن جهت دليلي برخلافت ابوبكر صديق است كه: «خداوند عليم مي‌دانست كه عده‌اي، پس از وفات رسول‌خداص از دين بر مي‌گردند؛ خداوند متعال نيز وعده داد كه در چنان زماني، كساني را روياروي مرتدين قرار مي‌دهدكه در مقابل مؤمنان، فروتن و در برابر كافران، سخت و نيرومند هستند؛ در راه خداجهاد مي‌كنند و از هيچ سرزنشي باك ندارند.

پس از وفات رسول اكرم اين حادثه به وقوع پيوست و عده‌اي از دين برگشتند؛ خداوند متعال، نيز وعده‌اش را تحقق بخشيد وابوبكر صديق را براي جهاد با مرتدين بلند كرد و به صحابه توفيق داد تا ابوبكررا در انجام اين مهم همراهي نمايند. ابوبكر در انجام اين وظيفه از هيچ سرزنشي نهراسيد و بدين‌گونه حق، پيروزشد و وعده‌ي الهي درباره‌ي جهاد بندگان برگزيده‌اش با مرتدين به حقيقت پيوست ودليل و حجتي براي جهانيان در مورد درستي خلافت ابوبكر صديق شد.»

(۲۸/آبان/۹۲ ۲۱:۲۸)عایشه نوشته است: [ -> ]
اگر ابوبكر شخص گمراهي بود، اصلاً اقتدا به او درست نبود؛ بنا بر آن‌چه آورديم

نقل قول:در ضمن از احادیث و کتب اهل تسنن هر استنادی بکنید برای بنده مهم نیست و اهمیت ندارد.
زیرا وقتی شما نیمی از مطالب کتب ما را دروغ میدانید دلیلی ندارد بنده به نیمی دیگر که به آنها استناد میکنید اهمیت بدهم.