قال رسول الله صلى الله عليه و آله :
قالَ اللّه تَعالى: إِذا هَمَّ عَبدى بِحَسَنَةٍ وَلَم يَعمَلهاكَتَبتُهالَهُ حَسَنَةً فَإِن عَمِلَها كَتَبتُها لَهُ عَشرَ حَسَناتٍ إِلى سَبعِمِائَةِ ضِعفٍ وَإِذاهَمَ بِسَيِّئَةٍ وَلَم يَعمَلها لَم أَكتُبها عَلَيهِ فَإِن عَمِلَها كَتَبتُها عَلَيهِ سَيِّئَةً واحِدَةً؛
خداى والا مى فرمايد: وقتى بنده من كار نيكى اراده كند و نكند آن را يك كار نيك براى وى ثبت كنم و اگر بكند ده كار نيك تا هفتصد برابر ثبت كنم و وقتى كار بدى اراده كند و نكند بر عهده او ثبت نكنم و اگر بكند يك كار بد بر عهده او ثبت كنم.
نهج البلاغه، خطبه 178
قالَ (علیه السلام): أرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فیهِ كَمُلَ إسْلامُهُ، وَ مَحَصَتْ ذُنُوبُهُ، وَ لَقِیَ رَبَّهُ وَ هُوَ عَنْهُ راض: وِقاءٌ لِلّهِ بِما یَجْعَلُ عَلى نَفْسِهِ لِلنّاس، وَ صِدْقُ لِسانِه مَعَ النّاسِ، وَ الاْسْتحْیاء مِنْ كُلِّ قَبِیح عِنْدَ اللّهِ وَ عِنْدَ النّاسِ، وَ حُسْنُ خُلْقِهِ مَعَ أهْلِهِ.
فرمود: هركس داراى چهار خصلت باشد، ایمانش كامل، گناهانش بخشوده خواهد بود، و در حالتى خداوند را ملاقات مى كند كه از او راضى و خوشنود است:
1 ـ خصلت خودنگهدارى و تقواى الهى به طورى كه بتواند بدون توقّع و چشم داشتى، نسبت به مردم خدمت نماید.
2 ـ راست گوئى و صداقت نسبت به مردم در تمام موارد زندگى.
3 ـ حیا و پاكدامنى نسبت به تمام زشتى هاى شرعى و عرفى.
4 ـ خوش اخلاقى و خوش برخوردى با اهل و عیال خود.
مشكاه الأنوار: ص 172، بحارالأنوار: ج 66، ص 385، ح 48
التماس دعا
به نام او..
هيچ عزيزي حق را زير پا نگذاشت، مگر اينكه خوار گرديد و هيچ ذليلي به حق رفتار نكرد، مگر آنكه عزيز شد .
امام حسن عسگري (علیه السلام) روضه البحار ج 2
قال رسول الله - صلى الله عليه وآله:
لايزال الشيطان ذعزا من المؤمن ما حافظ على الصلوات الخمس لوقتهن فاذا ضيعهن تجرا عليه فادخله فى العظائم .
شيطان هميشه از مؤمن مى ترسد تا زمانى كه بر نمازهاى پنجگانه محافظت دارد و در وقتش به جا مى آورد، اما هنگامى كه وقت نماز را ضايع كرد بر او جراءت پيدا مى كند و او را در گناهان بزرگ مى اندازد
(وسائل الشيعه ، ج 3، ص 18)
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف):
بدست آوردن معارف جز از طریق ما خاندان پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مساوی با انکار ماست.
صحیفه المهدی ,ص334
اینم حدیثی از امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در باب مخالفت با عقل گرایی(فلسفه محض) یا کسانی که میگویند هر چیزی که با عقل قابل درک باشد قابل قبول است.
آخه این افراد میگویند از هر چیزی(هر مخلوق خدا) میتوان بنده خدا شد وتنها راه ائمه اطهار نیست.