شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
بسم الله الرحمن الرحیم
در حدیثی از پیامبر می خوانیم:
هرکسی دعوت به هدایت کند و از او پیروی کنند پاداشی مانند پاداش پیروانش خواهد داشت بی آنکه از پاداش آنها چیزی کاسته شود و هر کس دعوت به گمراهی کند و از او پیروی کنند کیفری مانند کیفر پیروانش خواهد داشت بی آنکه که کیفر آنها کاهش یابد.
نمونه .جلد11 . ص 206
بسم الله الرحمن الرحیم
در حدیثی از پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) میخوانیم:
کسی که فرزندش به حد رشد برسدو امکانات ازدواج او را داشته باشد و اقدام نکرده و در نتیجه فرزند مرتکب گناهی شود. این گناه بر هر دو نوشته خواهد شد.
نمونه. ج14. ص 464
پیامبر اعظم (صلی الله عليه و آله و سلم) :
رُبَّ تَالٍ لِلْقُرْآنِ وَ الْقُرْآنُ يلْعَنُهُ
چه بسا تلاوت کننده قرآنی که قرآن لعنتش می کند.
مستدركالوسائل، ج4، ص249
بسم الله الرحمن الرحیم
در روایتی از امام رضا(علیه السلام) میخوانیم:
عبادت به زیادی نماز و روزه نیست.
عبادت واقعی تفکر در کار خداوند عزوجل است.
نمونه .ج18.ص138
لا يَستَوي عِندَ اللّه في العُقوبهِ الّذينَ يَعلَمونَ والّذينَ لا يَعلَمونَ ، نَفَعَنا اللّهُ وإيّاكُم بِما عَلِمنا ، وجَعَلَهُ لِوَجهِهِ خالِصا ، إنَّهُ سَميعٌ مُجيبٌ .
امام على عليهالسلام :
كيفر كسانى كه مىدانند و كسانى كه نمىدانند، نزد خداوند يكسان نيست . خداوند ما و شما را از علمى كه داريم بهرهمند سازد و آن را براى خود خالص گرداند، همانا او شنوا و پذيرنده (دعا) است .
الإرشاد : 1 / 230 منتخب ميزان الحكمة : 404
بسم الله الرحمن الرحیم
از پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روایت شده است:
پروردگارتان فرموده: من شریک خوبی هستم هرکسی که در کارش احدی از مخلوقات مرا با من شریک قرار دهد همه ی آن کار را برای آن شریک قرار می دهم.
زیرا من هیچ عملی را قبول نمی کنم مگر آن که برای من خالص و پاک شده باشد.
المیزان . ج13.ص402
حضرت زهرا (سلام الله علیها):
فَجَعلَ اللهُ الایمانَ تَطهیراً لَکم مِنَ الشِّرکِ ، وَ الصَّلاةَ تَنزیهاً لَکم عَن الکِبرِ؛
خدای تعالی ایمان را برای پاکیزگی از شرک قرار داد ، و نماز را برای دوری از تکبر و خودخواهی.
احتجاج طبرسی، ج1، ص258
از حضرت أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه آلاف التحیة و الثناء :
لَا تَجِدُ طَعْمَ الْإِيمَانِ حَتَّى تَتْرُكَ الْكَذِبَ جِدَّهُ وَ هَزْلَه
طعم و مزه ايمان را نمی چشی تا اینکه ترك نمايی دروغ را خواه جدى باشد و خواه هزل و شوخى
و همینطور:
مردى به حضرت رسول ارواحنا فداه عرض كرد: مؤمن زنا میكند؟
فرمود: گاهى امكان دارد، پرسيد، مؤمن دزدى میكند؟
فرمودند گاهى امكان آن هست،
پرسيد يا رسول اللَّه دروغ میگويد؟
فرمودند: خير خداوند فرموده دروغگويان مؤمن نيستند
اولی در ارشاد القلوب دیلمی ج1 466 ترجمه سلگی و دومی در الحدیث روایات تربیتی ج1، ص: 131
حکمت 252
[u]فلسفه احکام الهى[/b]
وَ قَالَ ع فَرَضَ اللَّهُ الْإِيمَانَ تَطْهِيراً مِنَ الشِّرْكِ- وَ الصَّلَاةَ تَنْزِيهاً عَنِ الْكِبْرِ- وَ الزَّكَاةَ تَسْبِيباً لِلرِّزْقِ- وَ الصِّيَامَ ابْتِلَاءً لِإِخْلَاصِ الْخَلْقِ- وَ الْحَجَّ تَقْرِبَةً لِلدِّينِ- وَ الْجِهَادَ عِزّاً لِلْإِسْلَامِ- وَ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ مَصْلَحَةً لِلْعَوَامِّ- وَ النَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ رَدْعاً لِلسُّفَهَاءِ- وَ صِلَةَ الرَّحِمِ مَنْمَاةً لِلْعَدَدِ- وَ الْقِصَاصَ حَقْناً لِلدِّمَاءِ- وَ إِقَامَةَ الْحُدُودِ إِعْظَاماً لِلْمَحَارِمِ- وَ تَرْكَ شُرْبِ الْخَمْرِ تَحْصِيناً لِلْعَقْلِ- وَ مُجَانَبَةَ السَّرِقَةِ إِيجَاباً لِلْعِفَّةِ- وَ تَرْكَ الزِّنَى تَحْصِيناً لِلنَّسَبِ- وَ تَرْكَ اللِّوَاطِ تَكْثِيراً لِلنَّسْلِ- وَ الشَّهَادَاتِ اسْتِظْهَاراً عَلَى الْمُجَاحَدَاتِ- وَ تَرْكَ الْكَذِبِ تَشْرِيفاً لِلصِّدْقِ- وَ السَّلَامَ أَمَاناً مِنَ الْمَخَاوِفِ- وَ الْأَمَانَةَ نِظَاماً لِلْأُمَّةِ- وَ الطَّاعَةَ تَعْظِيماً لِلْإِمَامَةِ
و درود خدا بر او، فرمود: خدا «ايمان» را براى پاکسازى دل از شرک، و «نماز» را براى پاک بودن از کبر و خودپسندى، و «زکات» را عامل فزونى روزى، و «روزه» را براى آزمودن اخلاص بندگان، و «حج» را براى نزديکى و همبستگى مسلمانان، و «جهاد» را براى عزّت اسلام، و «امر به معروف» را براى اصلاح تودههاى ناآگاه، و «نهى از منکر» را براى بازداشتن بىخردان از زشتىها، «صله رحم» را براى فراوانى خويشاوندان، و «قصاص» را براى پاسدارى از خونها، و اجراى «حدود» را براى بزرگداشت محرّمات الهى، و ترک «مىگسارى» را براى سلامت عقل، و دورى از «دزدى» را براى تحقّق عفّت، و ترک «زنا» را براى سلامت نسل آدمى، و ترک «لواط» را براى فزونى فرزندان، و «گواهى دادن» را براى به دست آوردن حقوق انکار شده، و ترک «دروغ» را براى حرمت نگهداشتن راستى، و «سلام» کردن را براى امنيّت از ترسها، و «امامت» را براى سازمان يافتن امور امّت، و «فرمانبردارى از امام» را براى بزرگداشت مقام رهبرى، واجب کرد.
امام علی علیه السلام:
ألا فَمَن ثَبَتَ مِنهُم عَلَی دینِهِ وَ لَم یَقسُ قَلبُهُ لِطولِ أمَدِ غَیبَةِ إمامِهِ فَهو مَعی فی دَرَجَتی یَومَ القیامَة
بدانید آنان که در زمان غیبت حجت خدا در دین خود ثابت مانده و به خاطر طول مدت غیبت منکرش نشوند، روز قیامت با من هم درجه خواهند بود.
بحارالانوار ج51 ص109