تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بدبخت ترین حکمرانان کسى است که ملتش بهواسطه او به بدبختى و سختى افتاده باشد.
(امیرالمومنین حضرت علی علیه اسلام)

یک نکته ی دیگر:
امام صادق علیه السلام:
هر گاهی یکی از شما خواهد هرچه از پروردگارش در خواست کند خدای به او عطا کند، باید از مردم مأیوس شود و امیدی جز به خدا نداشته باشد.
چون خدای عزّ و جلّ این را از دلش بداند هر چه از خدا بخواهد به او عطا کند
اصول کافی-ج3-کتاب ایمان و کفر باب بی نیاز از مردم ح 2

امام باقر علیه السلام میفرمایند:

«و اعلم بانّک لاتکون لنا ولیّاً حتی لو اجتمع علیک اهل عصیرک و قالوا: انّک رجلٌ سوءٍ لم تحزنک ذلک، ولو قالوا انّک رجل صالح لم یسرّک...؛

و بدان که تو دوست ما نخواهی بود، مگر آن گاه که اگر همه همشهریانت بر ضد تو هم صدا شوند و بگویند: تو مرد بدی هستی، مایه اندوه تو نشود و اگر همه گویند تو مرد خوبی هستی این سخن تو را شاد نسازد، بلکه خودت را با آن چه در کتاب خداست بسنج، اگر دیدی پوینده راه آن هستی، از آن چه پرهیز داده است می پرهیزی، به آن چه ترغیب کرده است راغبی و از آنچه ترسانده است می ترسی، پس استوار و خوشحال باش، زیرا آنچه درباره تو گفته شده است، به تو زیانی نمی رساند، و
ان کنت مبائنا للقرآن فماذا الّذی یفرّک من نفسک...؟
و اگر دیدی از قرآن جدایی، دیگر چرا باید خودت را بفریبی، براستی که مؤمن همواره در کار مبارزه با نفس خویش است، تا بر هوا و هوس آن چیره آید، یک بار او نفس خود را از کجی و انحراف به راستی می آورد و یک بار هم نفسش او را به زمین می زند، و در نتیجه پیرو خواسته های او می گردد اما خداوند دستش را می گیرد و بلند می شود و خداوند لغزش او را می بخشد و مؤمن به خود می آید و به توبه و ترس (از خدا) پناه می برد و بر اثر افزایش ترسش (از خداوند) بر بینش و معرفت او افزوده گردد، دلیلش هم این است که خداوند می فرماید:

«انّ الّذین اتّقوا اذا مسّهم طائف من الشیطان تذکّروا فاذاهم مبصرون»
در حقیقت:
کسانی که تقوا دارند، چون وسوسه ای از جانب شیطان بدیشان رسد خدا را به یاد آورند و به ناگاه بینا شوند.»

مولا علی (علیه السلام) می فرمایند:
اگر تمام زندگیت را روزه بگیری، شب ها تا صبح شب زنده داری کنی، بین رکن و مقام کشته شوی،
خداوند روز قیامت تو را با خواهش دلت محشور می کند.