تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سوره ذاریات آیه 50
متن:
فَفِرُّواْ إِلىَ اللَّهِ إِنىّ‏ِ لَكمُ مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ(50)

ترجمه:
پس به سوى خدا بگريزيد، كه من شما را از طرف او بيم‏دهنده‏اى آشكارم. (50)

پیام:

از ترس خدا، بگریزیم به سوی خدا

راه مستقیم راهی که تا انسان ان را درک نکند نمی تواند درونش قدم بزند

[font=Tahoma][size=medium]
دکترشریعتی

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ

اى كسانى كه ايمان آورده‌‏ايد نبايد قومى قوم ديگر را ريش‌خند كند شايد آن‌ها از اين‌ها بهتر باشند

سوره‌ی حجرات، قسمتی از آیه‌ی 11

شایعه پراکنی، گناهی بزرگ نزد خداوند

إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُمْ مَا لَیسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَینًا وَهُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِیمٌ. وَلَوْلا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا یكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِیمٌ. یعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ
نور / 15 تا 17

ترجمه: (به خاطر بياوريد) زمانى را كه اين شايعه را از زبان يكديگر مى ‏گرفتيد، و با دهان خود سخنى مى‏ گفتيد كه به آن يقين نداشتيد; و آن را كوچك مى‏ پنداشتيد در حالى كه نزد خدا بزرگ است.
چرا هنگامى كه آن را شنيديد نگفتيد: «ما حق نداريم كه به اين سخن تكلم كنيم; خداوندا منزهى تو، اين بهتان بزرگى است‏»؟
خداوند شما را اندرز مى ‏دهد كه هرگز چنين كارى را تكرار نكنيد اگر ايمان داريد.

سوره ذاریات آیه 56

متن:
وَ مَا خَلَقْتُ الجِنَّ وَ الْانسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ(56)

ترجمه:
و جن و انس را جز براى اينكه مرا بپرستند نيافريديم (56)

تدبر:
یکی از دلایل آفرینش انسان، عبادت است.
و حضرت رسول (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرموده اند:
کسب روزی حلال بزرگترین عبادت می باشد

همانا کسب روزی حلال ، قدم گذاشتن در راه رسیدن به هدف خلقت می باشد

سوره طور آیه 32

متن:
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُم بهَِاذَا أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ(32)

ترجمه:
آيا عقل هايشان آنان را به اين گفتارهاى باطل و ياوه [بر ضد تو و قرآن‏] وا مى ‏دارد، يا [نه‏] آنان مردمى طغيان گر و سركش‏اند؟ (32)

پیام:
نکته خیلی جالبی که در این آیه وجود دارد این است که خداوند ، طغیان گران را در دو دسته قرار داده است.
دسته اول اول کسانی که نمی داند
دسته دوم کسانی که می دانند ولی بازهم مخالفت می کنند

دوستان، بسیاری از افراد جامعه ما نیز در همین دو دسته قرار دارند، یا به علل مختلف از دانستن حقیقت باز مانده و یا اینکه بخاطر سایر منافع دنیوی حقیقت را پوشانده ایم

خوابیم یا خود را به خواب زده ایم

شهادت اعضا و جوارح بدن در قیامت و رسوایی گناهکاران نزد خداوند

1- الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَی‌' أَفْوَ'هِمِمْ وَ تُكَلّـِمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ.
یس / 65

ترجمه: در امروز (كه‌ روز قيامت‌ است‌) ما بر دهان‌هاي‌ آنان‌ مُهر ميزنيم‌ و دست‌هاي‌ آنها با ما سخن‌ ميگويند، و پاهاي‌ آنان‌ شهادت‌ ميدهند به‌ آنچه‌ آنها بجا آورده‌اند و كسب‌ نموده‌اند.

2- يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُم‌ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
نور / 24

ترجمه: روزي‌ است‌ كه‌ گواهي‌ ميدهند بر عليه‌ آنها زبان‌هاي‌ آنها و دستها و پاهاي‌ آنها به‌ آن‌ اعمالي‌ كه‌ در دنيا انجام‌ داده‌اند.

3- ترجمه (بدلیل طولانی بودن آیه): وقتى به آن مى‏ رسند، گوشها و چشمها و پوستهاى تنشان به آنچه مى‏ كردند گواهى مى ‏دهند.
آنها به پوستهاى تنشان مى ‏گويند: «چرا بر ضد ما گواهى داديد؟» جواب مى‏ دهند: «همان خدايى كه هر موجودى را به سخن درآورده ما را گويا ساخته (تا حقایق را بازگو کنیم); و او شما را نخستين بار آفريد، و بازگشتتان بسوى اوست.
شما اگر گناهانتان را مخفى مى ‏كرديد نه بخاطر اين بود كه از شهادت گوش و چشمها و پوستهاى تنتان بيم داشتيد،(زیرا باور نمی داشتید آنها به سخن درآیند). بلكه شما گمان مى ‏كرديد كه خداوند بسيارى از اعمالى را كه (پنهانی) انجام مى‏ دهيد نمى ‏داند.آرى اين گمانی (ناروا) بود كه درباره پروردگارتان داشتيد و همان موجب هلاكت شما گرديد، و سرانجام از زيانكاران شديد.
فصلت / 20 تا 23

سوره نساء آیه 103:
فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلاَةَ فَاذْكُرُواْ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ إِنَّ الصَّلاَةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا ﴿۱۰۳﴾
و چون نماز را به جاى آورديد خدا را [در همه حال] ايستاده و نشسته و بر پهلوآرميده ياد كنيد پس چون آسوده‏خاطر شديد نماز را [به طور كامل] به پا داريد زيرا نماز بر مؤمنان در اوقات معين مقرر شده است (۱۰۳)

سوره طور آیه 48:
... وَ سَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ(48)
... و هنگامى كه [از خواب‏] برمى‏خيزى پروردگارت را همراه با سپاس و ستايش تسبيح گوى. (48)


پیام:

در همه حال ذکر خدای را بگو

البته ذکر مداوم همراه با تفکر

الَّذِینَ یذْكُرُونَ اللَّهَ قِیامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَیتَفَكَّرُونَ فِی خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
آل عمران / 191

ترجمه: همانها كه خدا را در حال ايستاده و نشسته، و آنگاه كه بر پهلو خوابيده‏ اند، ياد مى ‏كنند. و در اسرار آفرينش آسمانها و زمين مى ‏انديشند; (و مى ‏گويند: ) بار الها! اينها را بيهوده نيافريده ‏اى. منزهى تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار.