تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: تدبر در آیات قرآن(جالبترین آیاتی که در هر روز با آن مواجه شدیم)
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26
بسْمِ اللَّه الْرَّحْمَنِ الْرَّحِيمِ‏

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ
وَيَبْقَى‏ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلاَلِ وَالْإِكْرَامِ
فَبِأَىِ‏ّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ‏

(سوره الرحمن آيات 26-28)

ترجمه
هركه روى زمين است، فنا پذيرد.
و (تنها) ذات پروردگارت كه داراى شكوه و اكرام است، باقى مى ‏ماند.
پس كدام يك از نعمت‏هاى پروردگارتان را انكار مى ‏كنيد؟


نکته ها
در آيه 185 سوره آل ‏عمران خوانديم:
«كلّ نفس ذائقة الموت» هر انسانى طعم مرگ را مى ‏چشد.
در آخرين آيه سوره قصص نيز خوانديم:
«كلّ شى‏ء هالك الاّ وجهه» هر موجودى هلاك مى‏ شود، جز ذات پروردگار.
در اين سوره نيز مى‏ خوانيم: «كلّ من عليها فان و يبقى وجه ربّك»
در آيات قبل، نعمت‏ها معرّفى شد، در اين آيه مى ‏فرمايد:
زمان بهره ‏گيرى از نعمت‏ها كم است، فرصت را غنيمت شماريد كه همه رفتنى هستيد.
گرچه همه موجودات فانى هستند ولى هر كس در مسير الهى باشد و كار او رنگ الهى بگيرد، آن نيّت خالص كه «وجه ربّ» است، كار فانى او را باقى مى‏ كند.



پيام ها
1- مرگ، يك قانون عام و فراگير است. «كلّ مَن عليها فان»
2- به كسى جز خدا تكيه نكنيم كه همه فناپذيرند.«كلّ من عليها فان ويبقى وجه ربّك»
3- ارزش انسان با تقرّب به خداوند است، نه داشتن امكانات. «كلّ مَن عليها فان و يبقى وجه ربّك»
4- مرگ، گامى در مسير تربيت انسان است. «كلّ مَن عليها فان و يبقى وجه ربّك»
5 - پيامبر، تحت تربيت و ربوبيّت خاصّ خداوند است. «ربّك»
6- مرگ موجودات، نشانه نقص و تمام شدن قدرت و كرم الهى نيست كه او صاحب جلال و كرامت است. «كلّ من عليها فان و يبقى... ذوالجلال و الاكرام»
7- جلال الهى همراه با رحمت و رأفت است. «ذوالجلال و الاكرام»
8 - مرگ، نعمت است. «كلّ من عليها فان... فباىّ آلاء ربّكما» (با آنكه در آيات 26 و 27 نام هيچ نعمت مادّى نيامده، امّا در آيه 28، باز هم جمله‏ى «فباىّ آلاء...» تكرار شده است پس مرگ نيز نعمت است.)
9- جن نيز همچون انسان، مرگ دارد. زيرا خطاب «ربّكما» به جنّ و انس بازمى ‏گردد. «كلّ من عليها فان... فباىّ آلاء ربّكما»
اعوذبالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم

روز هشتم؛ جزء هشتم؛ موضوع هشتم: حسن ظن


وَ إِن تُطِعْ أَكْثرََ مَن فىِ الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلَّا يخَْرُصُونَ(116)سوره مبارکه انعام

اگر از بيشتر كسانى كه در روى زمين هستند اطاعت كنى، تو را از راه خدا گمراه مى كنند (زيرا) آنها تنها از گمان پيروى مى‏نمايند، و تخمين و حدس (واهى) مى‏زنند. (116)


روایات:

1. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم: سوء ظن به خداوند از بزرگترین گناهان کبیره است. (کنزالعمال،ح5849)

2. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم: حسن ظن به خداوند عبادت خداوند است. (بحارالانوار،ج77،ص166)

3. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم: با سوء ظن، ترس و بخل و حرص در انسان ایجاد می شود. (بحارالانوار،ج3، ص347)

4. پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم : حسن ظن موجب آرامش قلب و سلامتی دین می شود. (غررالحکم)

5. امام علی علیه السلام : هم نشینی با بدان، بدگمانی به نیکان را در پی دارد. (بحارالانوار،ج74،ص197)

6. امام علی علیه السلام : خوش گمانی(به خدا) این است که عمل را (برای او) خالص گردانی و امیدوار باشی که خداوند از لغزشها درگذرد. (غررالحکم،ح4836)


نکات:

1. خداوند از گناهان مومن غضّ بصر کرد و از نگاه به آن چشم پوشید و به تو گفت از نظر من تو اصلاً گناه نداری. تو هم ناچاری بپذیری و قبول کنی، چون نمی توانی به خدا بگویی شما خبر ندارید و من گناه دارم. حالا که خدا با تو این کار را کرد، تو هم با زیر دستهایت همین کار را بکن. (مصباح الهدی، حاج اسماعیل دولابی،ص380)

2. یک جهت حرمت غیبت این است که از بدیها حرف زده ای. باید از بدیها حرف نزنی تا از خود آن شخص و از اجتماع محو شود. (مرحوم دولابی،مصباح الهدی،ص380)

3. قرآن فرمود: (لا تجسسوا) : برای یافتن عیوب دیگران تجسس نکنید. معصوم علیه السلام فرمود: به برادر ایمانیت حسن ظن داشته باش و خطورات بدت در مورد دیگری را تکذیب کن تا جایی که گویی هیچ نبوده است. (مرحوم دولابی،مصباح الهدی،ص379)

4. گرچه ائمه علیهم السلام فرمودند: (احب اخوانی الی من اهدی الی عیوبی): محبوب ترین برادرانم در نزد من کسی است که عیب های من را به من هدیه کند و خبر دهد، اما دوست در دوستش عیب نمی بیند تا بخواهد به او گوشزد کند. (مرحوم دولابی،مصباح الهدی،ص378) قدری تأمل بفرمایید.

5. در بند خود بودن، مايه‏ى بد گمانى به وعده‏هاى الهى است‏. (آل عمران 154)

6. كسى كه خط كفر و مبارزه با حقّ را پذيرفت، در برابر هر حقيقتى با سوء ظن و ترديد برخورد مى‏كند. (حج 55)

یاعلی
التماس دعا
در جنگ مؤمنان با کفار، قدرت غیبی از سوی پروردگار پشت مؤمنان است و الان نیز اگر جنگی شود خدا با ماست


در آن هنگام كه تو به مؤمنان مى‏ گفتى: «آيا كافى نيست كه پروردگارتان، شما را به سه هزار نفر از فرشتگان، كه از آسمان فرود مى ‏آيند، يارى كند؟» آرى، (امروز هم) اگر استقامت و تقوا پيشه كنيد، و دشمن به همين زودى به سراغ شما بيايد، خداوند شما را به پنج هراز نفر از فرشتگان، كه نشانه‏ هايى با خود دارند، مدد خواهد داد!
آل عمران / 124 و 125


یادمه پدرم میگفت رزمنده هامون تو جبهه گاهی اوقات، بعد از شلیک گلوله و هلاک کردن دشمن این آیه رو میخوندن:


فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَیتَ إِذْ رَمَیتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى...
انفال / 17


ترجمه: اين شما نبوديد كه آنها را كشتيد; بلكه خداوند آنها را كشت. وتو نینداختى; بلكه خدا انداخت.
سر انجام سرکشی اشراف کافر و مفسدان در مقابل دعوت به حق!!!
آیات 85 تا 92 سوره اعراف

بسم الله الرحمن الرحیم

وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ قَدْ جَاءتْكُم بَيِّنَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَوْفُواْ الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ وَلاَ تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْيَاءهُمْ وَلاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿۸۵﴾
و به سوي مدين برادرشان شعيب را فرستاديم. گفت اي قوم من خدا را بپرستيد كه جز او معبودي نداريد، دليل روشني از طرف پروردگارتان براي شما آمده است، بنابراين حق پيمانه و وزن را ادا كنيد و از اموال مردم چيزي نكاهيد و در روي زمين بعد از آنكه اصلاح شده است فساد نكنيد، اين براي شما بهتر است اگر با ايمان هستيد. (۸۵)

وَلاَ تَقْعُدُواْ بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَتَبْغُونَهَا عِوَجًا وَاذْكُرُواْ إِذْ كُنتُمْ قَلِيلًا فَكَثَّرَكُمْ وَانظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ﴿۸۶﴾
و بر سر هر راه ننشينيد كه (مردم با ايمان را) تهديد كنيد و مومنان را از راه خدا باز داريد و (با القاي شبهات) آنرا كج و معوج نشان دهيد و به خاطر بياوريد زماني را كه افراد كمي بوديد و او شما را فزوني داد و بنگريد چگونه سرانجام مفسدان بود. (۸۶)

وَإِن كَانَ طَآئِفَةٌ مِّنكُمْ آمَنُواْ بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ وَطَآئِفَةٌ لَّمْ يْؤْمِنُواْ فَاصْبِرُواْ حَتَّى يَحْكُمَ اللّهُ بَيْنَنَا وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ ﴿۸۷﴾
و اگر طايفه ‏اي از شما به آنچه من فرستاده شده ‏ام ايمان آورده ‏اند و طايفه‏اي ايمان نياورده ‏اند صبر كنيد تا خداوند ميان ما داوري كند كه او بهترين داوران است. (۸۷)


قَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّكَ يَا شُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَارِهِينَ ﴿۸۸﴾
اشراف زورمند و متكبر از قوم او گفتند: اي شعيب سوگند ياد مي‏كنيم كه تو و كساني را كه به تو ايمان آورده‏اند از شهر و آبادي خود بيرون خواهيم كرد يا به آئين ما باز گرديد، گفتند: آيا (مي خواهيد ما را بازگردانيد) اگر چه مايل نباشيم؟! (۸۸)


قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللّهُ مِنْهَا وَمَا يَكُونُ لَنَا أَن نَّعُودَ فِيهَا إِلاَّ أَن يَشَاءَ اللّهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا عَلَى اللّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ ﴿۸۹﴾
اگر ما به آئين شما بازگرديم، بعد از آنكه خدا ما را از آن نجات بخشيده، به خدا دروغ بسته ايم، و شايسته نيست كه ما به آن بازگرديم مگر اينكه خدائي كه پروردگار ماست بخواهد، علم پروردگار ما به همه چيز احاطه دارد، تنها بر خدا توكل كرده ‏ايم، پروردگارا ميان ما و قوم ما به حق داوري كن كه تو بهترين داوراني. (۸۹)

وَقَالَ الْمَلأُ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا إِنَّكُمْ إِذًا لَّخَاسِرُونَ ﴿۹۰﴾
اشراف زورمندي كه ‏از قوم او كافر شده بودند گفتند: اگر از شعيب پيروي كنيد زيان خواهيد كرد. (۹۰)


فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ ﴿۹۱﴾
سپس زمين لرزه آنها را فرو گرفت و صبحگاهان به صورت اجساد بيجاني در خانه‏ هاشان مانده بودند. (۹۱)

الَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيْبًا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْاْ فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيْبًا كَانُواْ هُمُ الْخَاسِرِينَ ﴿۹۲﴾
آنها كه شعيب را تكذيب كردند (آنچنان نابود شدند كه) گويا هرگز در آن (خانه ‏ها) سكني نداشتند، آنها كه شعيب را تكذيب كردند آنها زيانكار بودند. (۹۲)




إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
3 نکته اخلاقی در یک آیه:


الَّذِینَ ینْفِقُونَ فِی السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِینَ الْغَیظَ وَالْعَافِینَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ یحِبُّ الْمُحْسِنِینَ
آل عمران / 134


ترجمه: همانها كه در توانگرى و(حتی در) تنگدستى، انفاق‏ مى ‏كنند; و خشم خود را فرو مى ‏برند; و از خطاى مردم درمى ‏گذرند; و خدا نيكوكاران را دوست دارد.
آیه الکرسی
خداوند متعال در آيه 255 سوره بقره مي‎فرمايد:
"اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَ لا نَوْمٌ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْ‏ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ".
هيچ معبودي نيست جز خداوند يگانة زنده كه قائم به ذات خويش است، و موجودات قائم به او هستند؛ هيچ‎گاه خواب سبك و سنگين او را فرا نمي‎گيرد؛ (و لحظه‎اي از تدبير جهان غافل نمي‎ماند)؛ آنچه در آسمان‎ها و آنچه در زمين است از آن او است. كيست كه در نزد او، جز به فرمان او شفاعت كند؟ (بنابراين، شفاعت شفاعت‎كنندگان براي آنها كه شايستة شفاعتند، از مالكيت مطلقه او نمي‎كاهد) آنچه را در پيش روي آنها (بندگان) و پشت سرشان است، مي‎داند (و گذشته و آينده، در پيشگاه علم او يكسان است) و كسي از علم او آگاه نمي‎گردد، جز به مقداري كه او بخواهد، (او است كه به همه چيز آگاه است و علم و دانش محدود ديگران پرتوئي از علم بي‎پايان و نامحدود او است)، تخت (حكومت) او آسمان‎ها و زمين را در برگرفته و نگاهداري آن دو او را خسته نمي‎كند، بلندي و مقام و عظمت، مخصوص او است.


در اين آيه 16 مرتبه نام خداوند و صفات او مطرح شده است، به همين سبب آيةالكرسي را شعار و پيام توحيد دانسته اند‎



این ایه در لسان اخبار به "آیه الکرسی " شهرت دارد، و پیغمبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و ائمه معصومین ( علیه سلام) اهمیت خاصی برای این آیه قائل بوده اند.


در تفسیر " عیاشی" از امام صادق ( ع) روایت شده که ابوذر از پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) سوال کرد: برترین آیاتی که بر شما نازل گشته ، کدام است ؟ فرمود : " آیه الکرسی".

در تفسیر " الدر المنثور" از ابی امامه نقل شده که به رسول خدا عرض کردمک کدام آیه از میان آیاتی که بر شما نازل شده عظمتش بیشتر است ؟ فرمود : " الله لا اله الا هو الحی القیوم ..." " آیه الکرسی".

در کتاب " امالی " شیخ از امیر مومنان (علیه السلام) نقل شده : اگر بدانید این آیه چه اندازه اهمیت دارد ؟ در هیچ حالی آن را ترک نمی کنید ، رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرمود : " آیه الکرسی" از گنجی که زیر عرش است به من بخشیده شده ، و پیش از من به هیچ پیامبری داده نشده است سپس علی (علیه السلام) فرمود : " از آن وقتی که اینسخن را از پیغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) شنیدم شبی بر من نگذشت که این آیه را نخوانم ".


" وسع کرسیه سماوات والارض"

" کرسی " از نظر ریشه لغت از " کرس" ( بر وزن ارث) گرفته شده که به معنی اصل و اساس می باشدو گاهی نیز بهر چیزی که به هم پیوسته و ترکیب شه است گفته میشود. و به همین جهت به تختهای کوتاه " کرسی " می گویند، و نقطه ی مقابل آن " عرش " است که به معنی " چیز مسقف " و یا خود " سقف " و یا " تخت پایه بلند" می آید .
گاهی "کرسی" کنایه از علم می باشد و نظر به این که " کرسی" تخت اختیار وزیر نفوذ و سیطره انسان است گاهی به صورت کنایه از " حکومت و قدرت " و فرمانروایی بر منطقه ای به کار می رود.


پیام های آیت الکرسی:


1. هيچ معبودي جز او ارزش معبود شدن ندارد.
2. حيات واقعي و ابدي و سرچشمه همه حيات‎هاي ديگر از او است و همه چيز به او بستگي دارد.
3. او مالك هر آنچه كه در آسمان‎ها و زمين، است مي‎باشد و هيچ عاملي، نمي‎تواند قيوميّت او را خدشه‎دار كند.
4. كسي بدون اجازه او حق شفاعت در درگاه او را ندارد.
5. او از همه چيز آگاه است و بر همه چيز احاطه دارد و حكومت و قدرت او محدود نيست.
6. حفاظت از عالم هستي براي او سنگين نيست، و كسي كه هستي را حفاظت مي‎كند، ما را هم مي‎تواند حفظ كند.


تفسیر نمونه. ج.2
چرا خداوند به کافران فرصت می دهد؟


وَلا یحْسَبَنَّ الَّذِینَ كَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِی لَهُمْ خَیرٌ لأنْفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِی لَهُمْ لِیزْدَادُوا إِثْمًا وَلَهُمْ عَذَابٌ مُهِینٌ
آل عمران / 178


ترجمه: آنها كه كافر شدند، (و راه طغيان پيش گرفتند،) تصور نكنند اگر به آنان مهلت مى‏ دهيم، به سودشان است. ما به آنان مهلت مى ‏دهيم فقط براى اينكه بر گناهان خود بيفزايند; و براى آنها، عذاب خواركننده‏اى (آماده شده) است.

پیامبران دروغین و سرنوشتشان در قرآن


ترجمه آیه: چه كسى ستمكارتر است از كسى كه دروغى به خدا ببندد، يا بگويد: «بر من، وحى فرستاده شده‏»، در حالى كه به او وحى نشده است، و كسى كه بگويد: «من نيز همانند آنچه خدا نازل كرده است، نازل مى‏ كنم‏»؟! و اگر ببينى هنگامى كه (اين) ظالمان در شدايد مرگ فرو رفته‏اند، و فرشتگان دستها را گشوده، به آنان مى ‏گويند: «جان خود را خارج سازيد! امروز در برابر دروغهايى كه به خدا بستيد و نسبت به آيات او تكبر ورزيديد، مجازات خواركننده‏اى خواهيد ديد»
انعام / 93
اعوذبالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم

روز نهم؛ جزء نهم؛ موضوع نهم: اخلاق


خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الجَْاهِلِينَ(199) سوره مبارکه اعراف

(به هر حال) با آنها مدارا كن و عذرشان را بپذير، و به نيكى‏ها دعوت نما، و از جاهلان روى بگردان (و با آنان ستيزه مكن)!


روایات:

1. امام صادق علیه السلام: در قرآن آيه‏اى جامع‏تر از اين آيه در مكارم الاخلاق نيست. (تفسیر فرقان)‏

2- امام کاظم عليه السّلام: صفات و مكارم اخلاق پسنديده (اجتماعی)ده چيز است: راستگوئى در گفتار، اداى امانت، صله رحم، مهمان‏نوازى، عطا و بخشش، جبران احسان و نيكى ديگران، وفا به حقوق و حرمت همسايگان داشتن، پناه دادن و نگاهدارى دوستان نمودن، بسيار ياد خدا بودن، ترس از خدا و سرآمد همه اينها شرم و حيا از خدا است. (مشكاة الانوار ، ص: 223)

3- امام صادق عليه السّلام: هر كس اين چهار خصلت را داشته باشد ايمان او كامل مى‏گردد، اگر چه همه زندگى او آلوده به گناه باشد و آنها عبارتند از: راستگوئى، اداء امانت، حياء و حُسن خلق.(همان)

4- ‏ امام صادق عليه السّلام: همانا ما دوست مى‏داريم كسى را كه عاقل، فهميده، بردبار، مدارا كننده، شكيبا، راستگو و با وفا باشد. خداوند پيامبران خود را به مكارم اخلاق(نفسانی) برگزيده است، پس هر كه داراى اخلاق نيكو باشد خدايش را سپاس گزارد و اگر دارا نباشد از خداوند به زارى مسألت كند تا به آنها آراسته شود.سپس فرمود آن مکارم اخلاق(نفسانی): پرهيزكارى، قناعت، صبر، شكر، حلم، حيا، سخاوت، شجاعت، غيرت، نيكوكارى، راستگوئى، و اداء امانت می باشد..(همان)

5- پيامبر اعظم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم :دو خلق در مومن فراهم نمی شود:بخل ورزی و بدخویی (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید،ج6،ص337)


نکات:

1- هفتاد صفت خوب وجود دارد که اصحاب کربلای انسانند و در راه شهید می شوند. در مسیر راهی که طی میکنی و پیش می روی باید مثل اصحاب امام حسین علیه السلام که تک تک به میدان رفتند و شهید شدند آن صفات را معتدل و یک یک مصرف کنی تا به مقصد برسی.(مصباح الهدی ص368)

2- تکبّر را از بچگی در فرزندانت از بین ببر .بنّایی که داری بچه ات را هم قاطی کن و بگذار سنگ و خاک بردارد تا تکبرش از بین برود. (مصباح الهدی ص368)

3- علم اخلاق یکی از سه علم نافع در روایات برای مسلمان تلقی شده است. سه محور اساسی در علم اخلاق مطرح است:اخلاق بندگی، اخلاق فردی، اخلاق اجتماعی

4- احکام و عقائد هدف متوسط است و اخلاق هدف عالی،شیطان عبادات زیادی کرد و در عقائد هم مشکلی نداشت او خدا را کاملا می شناخت، اما متکبر بود(مشکل اخلاقی)، لذا از بارگاه الهی اخراج شد.

5- پیامبر گرامی اسلام هدف خود را به نهایت رساندن مکارم اخلاق معرفی می کند لذا می توان گفت:کسی به دنبال پیامبر است که به دنبال مکارم اخلاق باشد.

6- بزرگان گفته اند: خلاصه اخلاق در دو کلمه است: مرنج و مرنجان

7. متّقى، منزوى نيست، بلكه با مال و اخلاق خوب خود، با مردم معاشرت مى‏كند. «آل عمران، 134»

8. اگر علم و عبادت و اخلاق به هم پيوند خورد، انسان حقّ‏گرا مى‏شود و تعصب را كنار مى‏گذارد. (المائده، 82)

9. تلاش انسان‏ها مى‏تواند در تعيين رزق مؤثر باشد؛ داشتن اخلاق خوب، تخصّص عالى، سعه صدر، حسن نيّت و سوز و دعاى نيكان مى‏تواند در آن مقدار معلوم مؤثر باشد. (شوری،27)

10. از همسر پيامبر اكرم پرسيدند كه اخلاق رسول اللّه چگونه بود؟ گفت: خُلق او قرآن بود. (کنزالعمّال: 18718)

11. تمام انبيا نمازشب داشتند. نماز شب، رمز سلامتى بدن وروشنايى قبر است. نماز شب، در اخلاق، رزق، برطرف شدن اندوه، اداى دين و نورچشم مؤثّر است‏. (سفینة البحار)

12. به علم خود نازيدن، اخلاق قارونى است.‏. (قصص 78)

ببخشید طولانی شد!
یاعلی
التماس دعا
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

يَأَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمْ الَّذِى خَلَقَكُم مِّنْ نَّفْسٍ وَحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيراً وَنِسَآءً وَاتَّقُواْ اللَّهَ الَّذِى تَسَآءَلُونَ بِهِ وَا لْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً
(سوره نساء آيه 1)

ترجمه
اى مردم! از پروردگارتان پروا كنيد، آن كس كه شما را از يك نفس آفريد و همسرش را نيز از (جنس) او آفريد و از آن دو، مردان و زنان بسيارى را (در روى زمين) پراكنده ساخت واز خدايى كه (با سوگند) به او از يكديگر درخواست مى ‏كنيد، پروا كنيد. و (نسبت) به ارحام نيز تقوا پيشه كنيد (و قطع رحم نكنيد) كه خداوند همواره مراقب شماست.



نکته ها
اميرالمؤمنين على ‏عليه السلام فرمودند:
صله ‏ى رحم كنيد، گرچه با سلام دادن باشد، خداوند فرمود: «و اتّقوا اللّه... و الارحام...»(كافى، ج‏2، ص 150)



پيام ها
1- آغاز سوره‏ ى خانواده، با سفارش به تقوا شروع شده است، يعنى بنيان خانواده، بر تقواست و مراعات آن بر همه لازم است.«يا ايّها الناس اتّقوا»
2- خلقت و تربيت انسان، هر دو به دست خداست، پس پروا و اطاعت هم بايد از او باشد.«اتّقوا ربكم الّذى خلقكم»
3- همه‏ ى انسان‏ها از يك نوعند، پس هر نوع تبعيض نژادى، زبانى، اقليمى و... ممنوع است.«خلقكم من نفس واحدة»
4- زن و مرد در آفرينش وحدت دارند و هيچكدام از نظر جنسيّت بر ديگرى برترى ندارند. «خلق منها زوجها»
5 - همه‏ ى انسان‏ها در طول تاريخ، از يك پدر و مادرند.«بثّ منهما رجالاً...»
6- در مسائل تربيتى، تكرار يك اصل است.«اتّقوا ربّكم... اتّقوا اللّه»
7- رعايت حقوق خانواده و خويشاوندان، لازمه‏ ى تقواست. «اتّقوا اللّه... والارحام»
امام باقرعليه السلام فرمود: قرابت دلبستگان پيامبرصلى الله عليه وآله را بايد با موّدت مراعات كرد.(بحار، ج 23، ص 257)
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26
آدرس های مرجع