تالار گفتگوی بیداری اندیشه

چهار افتخار امام علی علیه السلام
عبدالله بن عباس می‌گفت: علی علیه السلام چهار افتخار و فضیلت بزرگ دارد که هیچ عربی ندارد:

• او اولین کسی است که با رسول خدا صلی الله علیه و آله نماز خوانده است.
• او پرچمدار پیامبر در همه جنگ ها بوده است.
• در جنگ احد همه سپاهیان اسلام گریختند جز علی که ثابت قدم در کنار پیامبر ماند.
• او بود که پیامبر را پس از مرگ غسل داد و در قبر گذاشت.

بحارالانوار، ج 40، ص 8، حدیث 19 ------ خصال

خورشید چراغکی ز رخسار علیست مه نقطه کوچکی و پرگار علیست
هر کس که فرستد به محمد صلوات همسایه دیوار به دیوار علیست
"عید غدیر مبارک"

ممنون از مطالب خوبتون...

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرموده است:« نگاه کردن به صورت علی ابن ابی طالب عبادت است.»

یکی از دوستان ابوذر غفاری می گوید: در مسجد الحرام نشسته بودیم که علی علیه السلام از کنار ما رد شد و در گوشه‌ای به نماز ایستاد.
ابوذر با نگاه، علی را تعقیب کرد و به او چشم دوخت.
به ابوذر گفتم:« چرا چشم از علی بر نمیداری؟»
ابوذر گفت:«زیرا از رسول خدا شنیدم که فرمود نگاه به علی عبادت است، همان‌گونه که نگاه آمیخته با مهر و محبت به پدر و مادر، نگاه به قرآن و نگاه به کعبه عبادت است.»

ابوهریره می گوید:
معاذ بن جبل به صورت علی علیه السلام زیاد نگاه می‌کرد.
به او گفتم:« طوری به علی نگاه می کنی که گویی تا به حال او را ندیده‌ای.»
گفت:« از رسول خدا شنیدم که می فرمود: نگاه کردن به صورت علی بن ابیطالب عبادت است.»

منابع:

• بحارالانوار، ج 38، ص198، حدیث 6 ------ مناقب
• بحارالانوار، ج 38، ص195، حدیث 1 ------ امالی شیخ

در زمان خلافت على (عليه السلام ) غلام سياهى مرتكب شد. او را نزد على (عليه السلام ) آوردند. غلام به گناه خويش اقرار كرد. آن حضرت نيز دست او را قطع نمود. غلام هم بر خلاف انتظار شروع به مدح و ثنا و تمجيد امام كرد. امام وقتى غلام را اينگونه ديد دست غلام را برداشت و به جاى خود گذاشت و آنگاه با دعايى به اذن خداوند دست غلام خوب شد.[sup](635)[/sup] در اين موقع على (عليه السلام ) فرمود:
ان لنا محبين لو قطعنا الواحد منهم اربا اربا...؛ يعنى : ما دوستانى داريم كه اگر يكى از آنها را پاره پاره كنيم علاقه شان به ما زيادتر مى گردد. و دشمنانى داريم كه اگر عسل به كامشان بريزيم نتيجه اى ندارد جز اينكه دشمنى آنها درباره ما زيادتر مى گردد.

عدد کامل
شخصى یهودی به حضور امام على (ع ) آمد و گمان میکرد کرد که امام علی پیش خودش فکر میکنه که خیلی باهوش است و من ازش سوالی را می پرسم که او قادر به جواب دادنش نباشه تا این شانس پیدا کنم که او را بین اعراب خجالت زده کنم
او از امام علی پرسید که عددی را به من بگو که اگر ما ان عدد را به هر عددی از 1 تا 10 تقسیم کنیم عددی که بدست می اید همیشه عددی کامل باشد نه عددی کسری
امام على (ع ) بى درنگ به او فرمود:

«اضرب ایّام اسبوعك فى ایّام سنتك »

(روزهاى هفته تان را بر روزهاى یک سالتان خودت ضرب كن )

شخص یهودی از این جواب متحیر شد ولی چون مشرک بود هنوز به امام علی ایمان نداشت
او جواب امام علی را که به او داده بود محاسبه کرد

تعداد روزهای یک سال(سال یهودی) = 360
تعداد روزها یک هفته = 7

2520 = 7*360
حال
2520=2520/1
1260=2520/2
840=2520/3
630=2520/4
504=2520/5
420=2520/6
360=2520/7
315=2520/8
280=2520/9
252=2520/10

توضیح بیشتر:
شاید این سوال برای شما هم مطرح شود که یک سال مگر 360روز است؟
باید گفت چنانکه تاریخ روایت می کند منجمان در آن روزگار بر این باور بودند که هر ماه مشتمل بر 30 روزاست بنابر این ایام سال نزد ایشان360روز بوده است که سپس 5روز بدان می افزودند؛ از طرفی سائل فردی یهودی است و یهودیان نیز معتقد به سال شمسی بوده اند. و این از بصیرت و هوشمندی بالای حضرت حکایت دارد که به فرد یهودی می فرماید روزهای هفته ات را بر روزهای سال خویش( و نه سال قمری اهل حجاز و عربستان) ضرب کن.

_________________________________________
تقسیم 17 شتر
شخصی در حال مرگ بود و قبل از مرگش او وصیت کرد: من 17 شتر و 3 فرزند دارم
شتران مرا طوری تقسیم کنید که بزرگترین فرزندم نصف انها را و فرزند دومم یک سوم انها را و فرزند کوچکم یک نهم مجموع شتران را به ارث ببرند

وقتی که بستگانش بعد از مرگ او این وصیت نامه را مطالعه کردند متحیر شدند و به یکدیگر گفتند ما چطور می توانیم این 17 شتر را به این ترتیب تقسیم کنیم؟
و بعد از فکر کردن زیاد به این نتیجه رسیدند که تنها یک مرد در عربستان می تواند به انها کمک کند
بنابراین انها به نزد امام علی رفتند تا مشکل خود را مطرح کنند
حضرت فرمود: رضایت میدهید که من شترم را با شتران شما اضافه کنم آنگاه تقسیم بنمایم. گفتند: چگونه رضایت نمی دهیم. پس شتر خویش را به شتران اضافه نمود و به فرزند بزرگ که سهمش نصف شتران بود، نه شتر داد. به فرزند دوم که سهمش ثلث شتران بود، شش شتر داد و به فرزند سوم که سهم او یک نهم بود، دو شتر داد و در اخر یک شتر باقی ماند که همان شتر حضرت بود.

_________________________________________
تقسیم نان
دو مسافر برای صرف غذا در بین راهی استراحت میکردند
یکی از انها 5 نان داشت و دیگری 3 نان
مسافر سومی از راه رسید و از دو مسافر دیگر تقاضای نمود که او را در غذای خودشان شریک کنند
مسافر سومی نان های مسافر اولی و دومی را به سه قسمت تقسیم نمود و هر کدام از مسافرها به اندازه یکسان از نانها خوردند
بعد از صرف غذا مسافر سومی به دو مسافر اولی و دومی 8 درهم داد و رفت
مسافر اولی که 5 قرص نان داشت به مسافر دومی گفت که سهم من 5 درهم می شود و سهم تو 3 درهم این یه تقسیم عادلانه است
مسافر دومی این تقسیم بندی را رد کرد و اصرار کرد که 8 درهم به طور مساوی بینشان تقسیم شود
این نزاع به نزد امام علی برای داوری برده شد
امام علی از مسافر دومی درخواست کرد که 3 درهم را بپذیرد و به او گفت رفیق تو بسیار منصف تر از عمل کرده است
مسافر دومی این را رد کرد و گفت که او فقط 4 درهم قبول میکند
در این زمان امام علی به مسافر دومی پاسخ داد که سهم تو فقط 1 درهم می شود چون که شماها بین خود 8 نان داشته اید و هر نان به 3 قسمت تقسیم شده است بنابراین شماها
24 قسمت مساوی نان داشته اید
3 نانی که تو داشتی به 9 قسمت تقسیم شده و تو 8 قسمت ان را خورده ای و 1 قسمت از نانها به مسافر سومی داده ای
ولی رفیق تو 5 نان را داشته و نانهایش به 3 قسمت تقسیم شده و به 15 قسمت تبدیل شده
او (مسافر اولی) 8 قسمت از نانها را خورده و 7 قسمت ان را به مهمان(مسافر سومی)داده
به این ترتیب مهمان از نانهای تو 1 قسمت را سهیم شده و 7 قسمت از نانهای رفیق تو
بنابراین تو باید 1 درهم را بگیری و رفیق تو 7 درهم را دریافت کند

_________________________________________
تقسیم ارث
زمانی امام روی منبر مشغول ایراد خطبه بود که فردی سخنرانی او را قطع کرد و از او تقاضا کرد که چطور میتوان ارث شخصی که فوت کرده را بین همسرش و دو پدر و مادر و دو دخترش تقسیم کند؟
امام فورا پاسخ داد :
سهم همسر می شود یک نهم
اما چطور؟
پاسخ در واقع حاصل یک انالیز طولانی است و سعی می کنیم قدم به قدم پیش بریم
ما باید سهم اصلی هر یک از وارثان را را به این ترتیب بررسی کنیم
همسر در زمان زنده بودن اولاد 1 هشتم را به ارث می برد [see Quran 4:12]
پدر و مادر فرد فوت شده هر کدام یک ششم را به ارث می برند [Holy Qur'an 4:11]
و دو دختر دو سوم میراث به ارث می برند [Holy Qur'an 4:11]
بنابراین مجموع می شود:
27/24=3/24 + 4/24 + 4/24 + 16/24 =1/8 + 1/6 + 1/6 + 2/3

این به این معنی است که ارث همسر به علت افزایش تعداد وارثان کمتر از یک هشتم می شود
پس آن یک هشتمی که قرار شد به همسر داده شود تبدیل به یک نهم می شود
یعنی سه قسمت از 27 قسمت که میشه یک نهم
_________________________________________

منبع
[size=-1]Source: Imam Ali ibn Abi Talib: The FirstIntellectual Muslim Thinker by Dr.Muhammad Abdul Rauf, pgs 98-102with slight additions.

بسم الله الرحمن الرحیم
مولای من همان کسی است که قرآن، نفس رسول الله نامش نهاده.(1)

مولای من همان کسی است که قرآن، می فرماید:
رهبر و سرپرست شما تنها خدا و پیامبر او و آنهائى است که ایمان آورده اند و نماز مى خوانند و در حال رکوع زکات مى پردازند. (2)

عید مباهله و همچنین سالروز بخشیدن انگشتر (زکات) توسط امیر المومنین علی علیه السلام در رکوع نماز، بر شیعیان علی مبارک.


1- «فَمَنْ حَاجَّکَ فیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَى الْکاذِبینَ» (آل عمران آیه 61)
(پيامبر در اين قصه حسنين را به عنوان ابناء و فاطمه را به عنوان نساء و على را به عنوان نفس خود به مباهله آورد و كفار تسليم شدند)

2- «اِنَّما وَلیُّکُم اللّهُ وَ رَسولُهُ وَالَّذینَ آمَنُو الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلوةَ وَ یُؤتُونَ الزَّکوةَ وَ هُمْ راکِعُون» (مائده آیه 55)

---

مردی در برابر حضرت علی علیه السلام فخر فروشی کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله با شنیدن این سخنان، به حضرت علی علیه السلام فرمود:« تو باید بر همه اعراب افتخار کنی، زیرا پسرعمو و پدر همسرت، همسرت، برادر و عمو و فرزندانت بزرگوارترین افراد در میان اعراب هستند. حلم و دانش تو از همه بیشتر است؛ در اسلام پیشتاز و پیشرو بوده‌ای و جان و مالت را بیش از همه به خطر افکنده ای؛ کتاب خدا (قرآن) را بیشتر از همه خوانده ای و به سنت من از همگان آگاهتری؛

در برخورد با دشمنان شجاعترین هستی و نزد خداوند و من بخشنده‌ترین، زاهدترین، راستگوترین و محبوب‌ترین مردم هستی. تو پس از من سی سال زنده خواهی بود و عمرت را به عبادت خدا و صبر بر ستم قریش سپری خواهی کرد.

آنگاه اگر یارانی یافتی، در راه خدا با آنان بر اساس تأویل قرآن خواهی جنگید، همان‌گونه که همراه با من بر اساس صالح نزد خداوند مبغوض و ملعون است.»

منابع:

• بحارالانوار، ج 40، ص 1، حدیث 1 -------- احتجاج طبرسی