تالار گفتگوی بیداری اندیشه

ماهِ رمضان اگر خدا ميبخشد

محض ِ گُل ِ رويِ مجتبا ميبخشد

غصه نخوريد آخر ِ كار اين آقا

يك كرب و بلا به جمع ما ميبخشد

بسم الله الرحمن الرحیم

قالَ(علیه السلام): هَلاکُ الْمَرْءِ فى ثَلاث: اَلْکِبْرُ، وَالْحِرْصُ، وَالْحَسَدُ; فَالْکِبْرُ هَلاکُ الدّینِ، وَبِهِ لُعِنَ إبْلیسُ. وَالْحِرْصُ عَدُوّ النَّفْسِ، وَبِهِ خَرَجَ آدَمُ مِنَ الْجَنَّهِ. وَالْحَسَدُ رائِدُ السُّوءِ، وَمِنْهُ قَتَلَ قابیلُ هابیلَ.(أعیان الشّیعه: ج ۱، ص ۵۷۷، بحارالأنوار: ج ۷۵، ص ۱۱۱، ح ۶٫)

امام حسن مجتبی(علیه السلام) می فرمایند: هلاکت و نابودى دین و ایمان هر شخص در سه چیز است: تکبّر، حرص، حسد.
پس تکبّر سبب نابودى دین و ایمان شخص مى باشد و به وسیله تکبّر شیطان ـ با آن همه عبادت ملعون گردید. حرص و طمع دشمن شخصیّت انسان است، همان طورى که حضرت آدم (علیه السلام) به وسیله آن از بهشت خارج شد. حسد سبب همه خلاف ها و زشتى ها است و به همان جهت قابیل برادر خود هابیل را به قتل رساند.
یا علی(علیه السلام)

بسم الله الرحمن الرحیم

قالَ (علیه السلام): مَنْ أکْثَرَ مُجالِسَه الْعُلَماءِ أطْلَقَ عِقالَ لِسانِهِ، وَ فَتَقَ مَراتِقَ ذِهْنِهِ، وَ سَرَّ ما وَجَدَ مِنَ الزِّیادَهِ فى نَفْسِهِ، وَکانَتْ لَهُ وَلایَهٌ لِما یَعْلَمُ، وَ إفادَهٌ لِما تَعَلَّمَ.(إحقاق الحقّ : ج ۱۱، ص ۲۳۸، س ۲٫)

امام حسن مجتبی(علیه السلام) می فرمایند: هر که با علماء بسیار مجالست نماید، سخنش و بیانش در بیان حقایق آزاد و روشن خواهد شد، و ذهن و اندیشه اش باز و توسعه مى یابد و بر معلوماتش افزوده مى گردد و به سادگى مى تواند دیگران را هدایت نماید.

یا علی(علیه السلام)

ﮔﺮﭼﻪ ﺧﺎﻛﻲ ﺳﺖ ﻭﻟﻲ ﻣﺮﻗﺪ ﺍﻭ ﻛﻌﺒﻪ ﻱ ﻣﺎﺳﺖ
ﻧﺎﻡ ﺁﻥ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻘﻴﻊ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﻲ ﻋﺮﺵ ﺧﺪﺍﺳﺖ

ﺣﺮﻡ ﻛﺮﺏ ﻭ ﺑﻼ‌ ﺟﻠﻮﻩ ﻱ ﺑﻴﺖ ﺍﻟﺤﺴﻦ ﺍﺳﺖ
ﺣَﺴَﻨﻴﻪ ﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺮﺟﺎ ﻛﻪ ﺣُﺴﻴﻨﻴﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺖ

ﻃﺎﻟﻊ ِ ﻫﺮﻛﻪ ﺣﺴﻴﻨﻲ ﺳﺖ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﺣﺴﻨﻲ ﺳﺖ
ﻛﻪ ﺣﺴﻴﻦ ﺍﺑﻦ ﻋﻠﻲ ﻫﻢ ﺣﺴﻦ ﺩﻭﻡ ﻣﺎﺳﺖ

ﺣﺴﻨﻲ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺣﺸﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﻛﻲ ﺩﺍﺭﻡ
ﻛﻪ ﺳﺮ ﻭ ﻛﺎﺭ ِ ﻏﻼ‌ﻣﺎﻥ ﺣﺴﻦ ﺑﺎ ﺯﻫﺮﺍﺳﺖ


یا امام حسن(علیه السلام)

بسم الله الرحمن الرحیم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى (عَلَیْهِ السَّلام) : یَا ابْنَ آدْم! عَفِّ عَنِ مَحارِمِ اللّهِ تَکُنْ عابِداً، وَ ارْضِ بِما قَسَّمَ اللّهُ سُبْحانَهُ لَکَ تَکُنْ غَنِیّاً، وَ أحْسِنْ جَوارَ مَنْ جاوَرَکَ تَکُنْ مُسْلِماً، وَ صاحِبِ النّاسَ بِمِثْلِ ما تُحبُّ أنْ یُصاحِبُوکَ بِهِ تَکُنْ عَدْلاً.( نزهه النّاظر و تنبیه الخاطر: ص ۷۹، ح ۳۳، بحارالأنوار: ج ۷۸، ص ۱۱۲، س ۸٫)

امام حسن مجتبی (علیه السلام) می فرمایند : اى فرزند آدم! نسبت به محرّمات الهى عفیف و پاکدامن باش تا عابد و بنده خدا باشى. راضى باش بر آنچه که خداوند سبحان برایت تقسیم و مقدّر نموده است، تا همیشه غنى و بى نیاز باشى. نسبت به همسایگان، دوستان و همنشینان خود نیکى و احسان نما تا مسلمان محسوب شوى. با افراد (مختلف) آنچنان بر خورد کن که انتظار دارى دیگران همانگونه با تو بر خورد نمایند.

بسم الله الرحمن الرحیم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى (علیه السلام) : إنَّ اللّهَ لَمْ یَخْلُقْکُمْ عَبَثا، وَلَیْسَ بِتارِکِکُمْ سُدًى ، کَتَبَ آجالَکُمْ، وَ قَسَّمَ بَیْنَکُمْ مَعائِشَکُمْ، لِیَعْرِفَ کُلُّ ذى لُبٍّ مَنْزِلَتَهُ، وانَّ ماقَدَرَ لَهُ اصابَهُ، و َما صُرِفَ عَنْهُ فَلَنْ یُصیبَهُ.(تحف العقول: ص ۲۳۲، س ۲، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۱۱۰، ح ۵٫)

امام حسن مجتبی(علیه السلام) می فرمایند: خداوند شما انسان ها را بیهوده و بدون غرض نیافریده و شما را آزاد، رها نکرده است . لحظات آخر عمر هر یک معیّن و ثبت مى باشد، نیازمندى ها و روزى هر کس سهمیّه بندى و تقسیم شده است تا آن که موقعیّت و منزلت شعور و درک اشخاص شناخته گردد.

بسم الله الرحمن الرحیم

قالَ الإمامُ الْحَسَنُ الْمُجتبى (علیه السلام): أکْیَسُ الْکَیِّسِ التُّقى، وَ أحْمَقُ الْحُمْقِ الْفُجُورَ، الْکَریمُ هُوَ التَّبَرُّعُ قَبْلَ السُّؤالِ.(إحقاق الحقّ : ج ۱۱، ص ۲۰ س ۱، بحارالأنوار: ج ۴۴، ص ۳۰٫)

امام حسن مجتبی(علیه السلام) می فرمایند : زیرک ترین و هوشیارترین افراد، شخص باتقوا و پرهیزکار مى باشد; أحمق و نادان ترین افراد، کسى است که تبه کار و اهل معصیت باشد; گرامى ترین و باشخصیّت ترین افراد، آن کسى است که به نیازمندان پیش از اظهار نیازشان، کمک نماید.