تالار گفتگوی بیداری اندیشه

تو بیمارستان که بودیم یه جانباز رو آوردن, موجی بود . 20 سال با این درد زندگی کرده بود
بستری که شد همسرش نشست کنارش و شروع کرد به گریه کردن
پرستار پرسید چی شده ؟
با صورتی کبود و تنی رنجور پرسید :
نمیشه خودم تو خونه مراقبش باشم ؟
پرستار گفت : باز حالش بد بشه کتکت بزنه چیکار میکنی ؟
در حالیکه چشمش به همسرش بود جواب داد :
خوب منو بزنه بهتر از اینه که خودشو بزنه

شوهرمه . عشقمه . دوسش دارم .

و باز گریه کرد
از پنجره به بیرون نگاه کردم
آسمون هم تاب شنیدن نداشت . شروع کرد به باریدن

خوشا به حال آنانکه با شهادت رفتند..
خوشا به حال آنان که در این قافله نور,جان و سر باختند..
خوش به حال آن هایی که این گوهرها را در دامن خود پروراندند..
بدا به حال آن هایی که از کنار این معرکه بزرگ جنگ و شهادت و امتحان عظیم الهی ساکت بی تفاوت و یا انتقاد کننده و پرخاشگر گذشتند...(از بیانات امام خمینی ره)