تالار گفتگوی بیداری اندیشه

وقتی اسم آقازاده بر روی آن‌ها گذاشته می‌شود، وظیفه سنگین‌تری را احساس می‌کنند؛ فرزندانی که از تمام امتیازات پدر، شهادت را انتخاب کردند.


تاریخ مقاومت لبنان، هر انسان حقیقت طلب و آزاده‌ای را به وجد می‌آورد.

رهبران و بزرگان مقاومت همان‌طور که خود با ایمانی عجیب، برای آرمانشان از جان مایه گذاشتند، پسران آن‌ها نیز راه پدر را رفته‌اند.


آقازادگی، شاید تنها برازنده همین‌ها باشد، فرزندانی که با استفاده رانت پدر می‌توانستند راههای هزار ساله را یک شبه بپیمایند و در آرامشی دور از هیاهوی مردم و دردهای آنان، زندگی کنند، اما هر از گاهی خبر شهادتشان در عرصه‌های نبرد می‌آید و مردم لبنان، دلگرم تر از گذشته، به عینه می‌بینند که رهبرانشان جلوتر از آن‌ها برای مقاومت هدیه می‌دهند و این رمز ماندگاری جریان مقاومت است.

«حسین موسوی»، فرزند سید عباس موسوی، «هادی نصرالله» فرزند سید حسن نصرالله، «جهاد مغنیه» فرزند عماد مغنیه، «علیرضا حسان اللقیس» فرزند حسان اللقیس، «علی حسن علی ابراهیم» فرزند حسن علی ابراهیم، همگی از تمام مزایای آقازادگی، شهادت را انتخاب کردند.

شهید «سید هادی نصرالله» فرزند سید حسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله لبنان

همه احزاب لبنانی، مناصب را برای فرزندان خود به ارث می‌گذارند، جز در مقاومت که شهادت را به ارث می‌گذارد.

همه پسرانش شهید شدند و حال نوبت نوه‌هایش رسیده است (مادر شهیدان مغنیه)