تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۲۵/دی/۹۰ ۱۳:۲۱)سید ابراهیم نوشته است: [ -> ]2-ممکن الوجود: موجودی است که وجود برایش ممکن است باشد یا نباشد یعنی واجب نیست که حتما وجود پیدا کند یک زمانی نبوده ایت ولی امروز به علتی موجود شده است مثل همه موجودات که در اطافمان میبینیم.

آقا سید یه سوال خیلی بزرگ برای من مطرح میشه؟ ببخشید که الان مطرح می کنم ولی خوب الان به ذهنم رسیده.

میشه بگید،

ماهیت این وجود چیه؟ خود وجود یعنی چی؟

با توجه به توضیحات شما فهمیدم که وجود جزو ذات ممکن الوجودها نیست و بعداً به عنوان عرض بهشون اضافه میشه. اگر اینطور فرض کنیم، قبول، نیاز هست که یه موجود واجب الوجودی بهش این عرض رو اضافه کنه. سوال اینجاست که فرایند اضافه شدن این عرض چطوره؟ دینامیکش چیه؟ (توضیح، آیا دفعتاً این عرض اضافه میشه و زمانی که واجب اراده ش بر برداشتن این عرض تعلق می گیره، ناگهان این عرض سلب میشه؟ یا اینکه فرایند وجود دار شدن ممکن، یه فرایند دینامیکیه که طی پروسه ای پس از تعلق اراده واجب، شروع به موجود شدن می کنه و بعد از مدتی موجود میشه و پس از سلب علاقه واجب برای موجود بودنش طی یه پروسه ای تبدیل به عدم میشه؟ یا اینکه نه حالتی هست که وجود به ذاتش اضافه میشه و دیگه واجب هم نمی تونه این وجود رو ازش بگیره؟)

آقا سید آیا این مطلبی که می گم درسته؟

ما وجود رو سه دسته کردیم. از اونجایی که الان موجودات وجود دارند فهمیدیم که کسی این وجود رو به اینها داده و چون تمام حالت ها رو بررسی کردیم و همه حالتها به جز یک حالت رد شدند به این نتیجه رسیدیم که این نمی تونسته باشه مگر اینکه حداقل برای اولین بار واجب الوجودی این وجود رو حداقل به یه ممکن داده باشه.

پس با استفاده از یررسی تمام حالت ها نتیجه میشه گرفت که واجب الوجود حداقل برای یک بار هم که شده توان اعطای وجود به غیر یا به عدم رو داره. (قبلاً دلیلی نداشتیم برای اینکه واجب توان اعطای هدیه وجود رو به دیگران داره، الان هم دلیلی نداریم که دوباره بتونه این کار رو تکرار کنه، شاید این خاصیت اعطای وجود تکرار پذیری نداشته باشه.)