شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
وقتی می فرمایید «ممکن الوجود: موجودی است که» به این معنیه که چیزی که وجود نداره ممکن الوجود نیست. یا ممکن الوجود لاجرم وجود داره و اگه چیزی وجود نداشته باشه ممکن الوجود نیست. به عبارتی هر چیز ممکن الوجودی از قبل واجب الوجوده.
از طرفی این تعریف اشکال داره چون می گید موجودی که وجودش ضروری نیست. چون اگه وجودش ضروری نباشه دیگه موجود نیست و از تعریف خارج می شه و در یکی دیگه از دسته ها قرار می گیره. چون موجود نیست نمی تونه در دسته ی یک قرار بگیره بنابراین در دسته ی سه قرار می گیره.
همین طور برای موجود بودن باید وجود داشته باشه.
نتیجه می گیرم که هر ممکن الوجودی یا واجب الوجوده یا ممتنع الوجود و دسته ی دوم اضافیه!!
پ.ن. اینا رو اگه می گم برای تببین بحثه فقط. فعلا هم سرم خیلییی شلوغه و تقریبا نمی تونم وارد بحث شم. الانم انقد سریع نوشتم که خودم نفهمیدم چی نوشتم!
به هر حال اگه بی فایدس منمن دیگه وارد بحث نشم.
احسنت به شما دوست عزیز.
من نمیخواستم اینقدر فنی اش کنم. در اصل تقسیم بندی اینه که میگه موجودی که ما در جهان خارج آن را میبینیم یا واجب الوجود است یا ممکن الوجود.
واجب الوجود یعنی موجودی که وجودش برا ذاتش واجب باشد یعنی نتوان آن را تصور کرد مگر آن که آن را موجود تصور کنیم.
ولی ممکن الوجود امری است که میتوان آن را تصور کرد بدون آنکه وجود برایش ثابت شده باشد... من اسبی را ذهنم میاورم ولی آن اسب معلوم نیست که موجود شده باشد یا خیر... من دیو یا کوهی از طلا را در ذهنم میآورم ولی معلوم نیست که آنان وجود دارند یا نه .... وجود در ممکن الوجود حتمی و واجب نیست میتوان آن را موجود کرد و میتوان آن را معدوم.
مقبول خاطرتان افتاد؟
(۲۵/دی/۹۰ ۱۳:۵۸)سید ابراهیم نوشته است: [ -> ]حالا در ابتدا باید به این نتیجه برسیم که اصلا آیا در خارج از ذهن ما در عالم واقعی موجودی هست یا نه؟
آقا سید این خیلی عجیب به نظر می رسه، کسی که در وجودش شک می کنه، اصلاً دلیلی برای حرف زدن و دلیل آوردن نداره. بهتره به شکش برسه. تقسیم بندی اول شما و کار روی حالت های مخنلف اون خیلی بهتر به نظر می رسه.
ببخشید شاید این نظر شخصی باشه ولی به نظر من شک در بودن خودمون خیلی مسخره است بهتره بریم سراغ اصل مطلب. ما هستیم، دنیا هست، هیچ چیزی توهم نیست. اینجا ماتریکس نیست. بریم سراغ اثبات وجود خدا به شکل عقلی.
(۲۵/دی/۹۰ ۱۴:۰۵)فرید نوشته است: [ -> ]من هم خدمت شما سید ابراهیم عزیز و دوست داشتنی سلام عرض می کنم و برای شما آرزوی توفیق دارم.
در بحث اولی که ارسال کردم اثبات وجود و وحدانیت خداوند را در جمله ای بسیار کوتاه از امیر المومین به نمایش گذاشتم.
در این گفتار امیر المومنین می فرماید : اگر پروردگار تو شریکی می داشت ، حتماً پیامبران او هم به سوی تو اعزام می شدند و قطعاً نشانه های پادشاهی و قدرت او را می دیدی و یقیناً پی به کردار و صفات او می بردی.
امام علی (علیه السلام) اولاً از نظر علمی ، شهودی و فلسفی خداوند را اثبات می کند یعنی نشانه های پادشاهی و قدرت خداوند را مورد توجه قرار می دهد و بیان می کند که تمامی این عالم نشانه های قدرت خداوندند و هر مخلوقی نشانه ای از وجود خالقی توانا و قدرتمند است و ثانیاً به زیباترین وجه ممکن روش راه یافتن و پی بردن به توحید صفاتی و توحید افعالی را به ما نشان می دهد و ثالثاً توحید ذاتی خداوند را نیز به رخ همگان می کشد.
در یک کلام می فرماید که از طریق نشانه ها و آیات خداوند (مخلوقات) می توان به کردار و صفات خداوند پی برد. یعنی رسیدن به توحید ذاتی از طریق مشاهده علمی و از مبدا توحید صفاتی و افعالی.
التماس دعا
ببین فرید جان من میخوام دنبال راهی بگردم که بدون توسل به این بزرگان(قران و اهل بیت) راهی برای اثبات خداوند پیدا کنم... دلیل هم دارم.
زمانی که یک منکر خدا با شما قرار میگیرد و میخواهد بحثی با شما کند به هیچ وجه شما نمیتوانید از قرآن یا کلام ائمه استناد کنید اون شخص بلافاصله میگه من خدا رو قبول ندارم تو از کتابش حرف میزنی!!!!
ما مجبوریم از تنها وجه اشتراکمان با آن ها یعنی عقل استفاده کنیم. و میشود هم اثبات کرد. جوری که دیگر شک و شبه ای نماند.
چشم محمد صدرا عزیز. فقط اگر برات مقدوره صبر کن تا من ببینم فرید و
Blank Mind
تونست قانع کنم یا نه بعد میام جلو.
new PopupMenu("profilelink_84293");
خب گویا از فرید خان و دیگر دوستان خبری نیست... به باقی بحث می پردازم.
فعلا تا این جا قبول کردیم که در جهان خارج از ذهن ما موجوداتی وجود دارد که آن موجودات یا ممکن الوجود هستند و یا واجب الوجود که تعاریف آن هم ذکر شد.
در جهان خارج به موجودی میرسیم به نام الف. این الف یا واجب الوجود است و یا ممکن الوجود... اگر واجب باشد که مدعای ما برای اثبات واجب الوجود به نتیجه میرسد ولی اگر ممکن الوجود باشد...
باید این جا کم بیشتر فکر کنیم... هستید بچه ها؟
شما فرمودید کمی صبر کنید برادر.
میشه حذف شدن حالت سوم (ممتنع الوجود) رو بیشتر توضیح بدید. فسفر سوزوندیم ولی نتیجه زیادی نداد.
ممتنع الوجود یعنی امر(نه وجود ها ) یعنی امری که تصور وجود برایش محال است یعنی تنها با تصور ماهیت آن ذهن به این نتیجه میرسد که محال عقلی است آن وجود داشته باشد....
مثل اجتماع متناقض ها یعنی این که دو امر متناقض با هم در یک جهت جمع شوند مثل خاموشی روشن
یا شریک ذات خداوند که ممتنع الوجود است و این باید بعد ها اثبات گردد.
البته در اول کار ما بحثمان بیشتر بر روی ممکن الوجود و واجب الوجود است.
اگر سوال دیگری است من درخدمتم.یا علی.
اوکی، چرا این حالت رو حذفش کردید؟ چون وجودش غیر ممکنه؟
استدلال دوستمون یه جور دیگه بود. گفتند هیچ چیز توی این دسته قرار نمی گیره و به ناچار منتقل میشه به دو دسته اول. (البته تا جایی که من از متن ایشون متوجه شدم به تناقض در تعریف اشاره داشتند و دسته دوم منظورشون بود. ارسال بعدی شما می گفت دسته سوم وجود نداره.)
آره دیگه محمد جان خود به خود حذف میشه ما میگیم که ممتنع الوجود اصلا به دایره وجودات نمیتواند برسد و اصولا در عالم خارج از ذهن ما جایی ندارد.
حال در اثبات بحثمان میخوایم اینگونه بگیم که ما موجودی در عالم خارج همان الف که بالا گفتم داریم پس این موجود مطئنا دیگر ممتنع الوجود نیست و خود به خود حذف میشه. درسته؟ قبول؟
صبر کنید. ببخشید کمی گیج شدم.
شما 2 به اضافه 2 مساوی 5 رو ممتنع الوجود می دونید؟
اصلاً مفاهیم ریاضی وجود دارند؟ چون همه زاده ذهنن.
پ.ن.
برادر، هرجا از سوالات من خسته شدید یا دیدید بحث رو منحرف می کنه، بفرمایید ادامه نمیدم.
------------------------------------
مسئله حل شد. لطفاً این ارسال رو ندید بگیرید یا حذف کنید.