گفتى كه: هر كس يك نظر بيند مرا، جان مى دهد
من هم به جان در خدمتم، گر يك نظر بينم تو را
تا كى «هلالى» را چنين زين ماه مى دارى جدا؟
يا رب كه اى چرخ فلك! زير و زبر بينم تو را
از پرده برون آی دلم غرق تمناست
تقصیر دلم نیست تماشای تو زیباست
در حلقه عشاق ز رحمت گذری کن
تا جلوه حسنت نگرند از چپ و از راست
خون می خورم از هجر ولی با که توان گفت
کاین درد نهان سوز از آن من تنهاست
چون نسیت نظر با منت از شدت رشکم
هر جا گذری اشک من از دیده هویداست
گر مست شده عالمی از جام نگاهت
چشمان تو جامند نم چشم تو صهباست
چشم من دلسوخته سر چشمه خون شد
جانا نظری کن که کنون چاره مداواست
عاری نبود از حرم و دیر و کلیسا
دلدار به هر جاست یقین اهل دل آنجاست
مستانه بگیریم قدح در شب وصلت
مستی ز رخ یار چه جان بخش و دل آراست
وصل ار ندهد دست در این فرقت جان سوز
از بخت چه نالیم که جرم از طرف ماست
ما زنده از آنیم که در بحر تو غرقیم
غواص نشانیم که چشمان تو دریاست
اي امانت دار كوثر كي تو مي آيي ز در؟
وي وصي آل حيدر كي تو مي آيي ز در
مصحف زهراست نزدت، تيغ حيدر همچنين
وارث بابا و مادر كي تو مي آيي ز در
چشم اميد تمام انبياء و اولياء
بر ظهور تست آخر كي تو مي آيي ز در
هستي از هست تو هستي يافت اي هستخدا
وي همه هست پيمبر كي تو ميآيي ز در
ديدگان اشكبار شيعيان ميخواندت
جان ها ز فراق مه رويت به لب آمد
هستيم همه طالب ديدار كجايى؟
اى منتقم خون شهيدان فضيلت
وى رهبر مردان فداكار كجايى؟
اى مظهر جانان تو بيا تا كه به پايت
سازيم سر و جان خود ايثار كجايى؟
گلشن شود از مقدم تو ساحت گيتى
اى باغ طرب را گل بى خار كجايى؟