سلام ای ماه مهجور زمستانهای ابرآلود!
چرا دیگر نمیتابد سرودت از محاق رود
مگر روح اساطیر کهن باران بباراند
به روی سرزمین های اسیر حلقههای دود
ای مهربان من تو کجایی که این دلم
مجنون روی توست که پیدا کند تو را
ای یوسف عزیز چو یعقوب صبح و شام
چشم به کوی توست که پیدا کند تو را...
به جاده های کسالت ، به جاده های تهی
خبر دهید که آن تکسوار در راه است
کسی که با نفس آفتابیش دارد
سرِ شکستن شبهای تار در راه است
هر سحر منتظر یار نباشم چه کنم؟
من اگر این همه بیدار نباشم چه کنم؟
گریه بر درد فراق تو نکردن سخت است
خونجگر از غمت ای یار نباشم چه کنم؟
چقدر منتظرم من خدا کند که بیایی
نشسته پشت درم من، خدا کند تو بیایی
از آن درخت شکسته ، از آن پرنده خسته
هنوز خسته ترم من ، خدا کند که بیایی
همیشه در سفری تو ، بهار وبرگ و بری تو
درخت بی ثمرم من ، خدا کند تو بیایی
غریب مانده ام اینجا ، غریب مثل پرستو
شکسته بال پر من ، خدا کند تو بیایی
شب است و ماه تویی تو ، نشان راه تویی تو
ببین که در به درم من ، خدا کند که بیایی...
می آید از دل و ویرانه های شب مردی
که جای پای خدا را مرور خواهد کرد
تا سایه های یاس دلم را رنگ غم گرفت
آن آفتاب روشن ماتم زدا کجاست
کشتی شکسته ایم به دریای انتظار
ساحل کجا، راه کجا،ناخدا کجاست
گفتم بیا که منتظرم با کنایه گفت
یاری که نیست قلب و زبانش جدا ، کجاست
از راه ،طالب دم مظلوم کی رسد
آخر یگانه منتقم کربلا کجاست؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!