تالار گفتگوی بیداری اندیشه

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود، زهرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است..

ای آنکه طلبکار خدائی، به خودآ / از خود بطلب، کز تو، خدا نیست جدا

اول به خودآ، چون به خودآئی، به خدا / اقرار نمایی، به خدائی خدا . . .

به نام خدا
سلام علیکم



به دریا می زنم شاید به سوی ساحلی دیگر

مگر آسان نماید مشکلم را مشکلی دیگر
من از روزی که دل بستم به چشمان تو می دیدم
که چشمان تو می افتند دنبال دلی دیگر
به هر كس دل ببندم بعد از این خود نیز می‌دانم
به جز اندوه دل كندن ندارد حاصلی دیگر
من از آغاز درخاکم نمی از عشق می بینم
مرا می ساختند ای کاش از آب وگلی دیگر
طوافم لحظه ی دیدار چشمان تو باطل شد
من اما همچنان در فكر دور باطلی دیگر
به دنبال كسی جا مانده از پرواز می‌گردم
مگر بیدار سازد غافلی را غافلی دیگر!


فی امان الله

سلام
من خیلی این شعرودوست داشتم
همه هست آرزویم که ببینم ازتورویی
چه زیان تورا که من هم برسم به آرزویی....
یاحق

بسم الله الرحمن الرحیم

دی شیخ با چراغی همی گشت گرد شهر / کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

---

چند بیت قبل: زین همراهان سست عناصر دلم گرفت / شیر خدا و رستم دستانم آرزوست

روز چو شمعي به شب زود رو و سرفراز / شب چو چراغي به روز،‌كاسته و نيم تاب


این شعر از نظر ارایه های ادبی فوق العاده است در حای که اگر شب و روز بخواد به شمع و چراغ تشبیه بشه باید روز به چراغ و شب به شمع تشبیه بشه و شاعر با هنرمندی خواصی برعکس شب رو به چراغ و روز رو به شمع تشبیه کرده