تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نقل قول:مگه بدون آزمون و آزاد قبول شدن میخواد ببخشید البته...

بله هر کسی رو هر دانشگاهی راه نمیدن اگر کسی بخواد رشته ی شیمی در یک دانشگاه دولتی در تهران درس بخونه باید به اندازه فرزند من نمره علمی و رتبه داشته باشه و معدل بالایی هم داشته باشه

برای دانشگاه آزاد تحصیل در رشته های تجربی خصوصا رشته ژنتیک که بسیار هم سطح بالا هست و هر دانشگاهی هم نداره باید در کنکور شرکت کرده باشه و قبول شده باشه

برای رشته مهندسی آی تی البته تنها اگر معدل بالا داشته باشه میتونه در دانشگاه آزاد داخل تهران تحصیل کنه وگرنه باید بره خارج از تهران

نقل قول:جدا؟! یعنی 6،7 واحدیه؟!
امروز که همچین خبری نبود یعنی فکر نمیکردم که انقد زیاد باشه به خاطر همین سوال نکردم درباره ی عربی. ولی اگر هم باشه فکر کنم بتونم باهاش کنار بیام. با اینکه علاقه ای به عربی نداشتم ولی هیچ وقت باهاش مشکلی پیدا نکردم.

من از یکی پرسیدم گفت در هفته 2 ساعت مثلا زبان انگلیسی داریم 6 7 ساعت زبان عربی ، بیشتر دانشگاه امام صادق شبیه یک حوزه ی علمیه است ، دانشجوهای متعهد و باایمان بار میاره... دانشگاه خیلی خوبیه.

در مورد فلسفه حرف و حدیث بسیار هست ، برای مثال دکترعباسی در این زمینه بحث های خوبی داره و مدعی هست اگر فیلسوف های گذشته ، از حکمت مطلع بودند ، فلسفه رو نفی می کردند...
یکی از اقوام دوستان بنده می گفت فلسفه ی اصفهان تحصیل می کرد ، می گفت به واسطه ی حرف های استاد های مختلف بوجود خدا شک برده بود ، و از ترس کافر شدن ترک تحصیل کرد...

نقل قول: بله هر کسی رو هر دانشگاهی راه نمیدن اگر کسی بخواد رشته ی شیمی در یک دانشگاه دولتی در تهران درس بخونه باید به اندازه فرزند من نمره علمی و رتبه داشته باشه و معدل بالایی هم داشته باشه

برای دانشگاه آزاد تحصیل در رشته های تجربی خصوصا رشته ژنتیک که بسیار هم سطح بالا هست و هر دانشگاهی هم نداره باید در کنکور شرکت کرده باشه و قبول شده باشه

برای رشته مهندسی آی تی البته تنها اگر معدل بالا داشته باشه میتونه در دانشگاه آزاد داخل تهران تحصیل کنه وگرنه باید بره خارج از تهران

گذشته ازین ها من متوجه شدم ، شما متمایل هستید دخترتون تو دانشگاه سراسری بخونه ، بعد بهش حق انتخاب میدید... بنظرم این دوتا متناقض هم دیگه اس...

من یادمه 5 ابتدایی که میخوندم ، فقط یک جمله مادرم که میگفت ای کاش میرفتی تیزهوشان و ...
باعث شد در کمال تعجب از یک مدرسه ی معمولی که اصلا یک نفر هم قبلش در سمپاد قبول نشده بود ، تو تیزهوشان قبول بشم و برم توی این سازمان خراب شده.

زندگی من با یک حرف مادرم دگرگون شد ، چون میخواستم فقط اون رو خوشحال کنم ، یک حرف ایشون باعث شد من بجای رشته ی ریاضی برم رشته ی تجربی...
یک حرف ایشون باعث شد بجای آی تی برم...

خلاصه سرتون رو درد نیارم ، ولی هیچ وقت چیزی رو به فرزندتون پیشنهاد ندید ، بعد حق انتخاب ، بزارید انتخاب کنه بعد راهنماییش کنید... اینطوری شما ناخواسته باعث نمیشید مسیر زندگیش عوض بشه...

جای دوست عزیزم لبخند خدا خالی.
الحمد لله در رشته ی مورد علاقش تو دانشگاه علامه قبول شد ولی جاش اینجا خالیه
دیگه کنکوری نداریم تو تالار

بهترین دانشگاه ایران که صنعتی شریف باشه رتبه 250 دانشگاه های جهان رو داره . باز اگه جزو صدتای اول بود یه چیزی . من چند ترمی دانشگاه رفتم مثلا . استادهای دانشگاه به اندازه یه نوجوان اطلاعات عمومی ندارن تو رشته تخصصی خودشون هم تقریبا سطح علمیشون اندازه یک فارغ التحصیل هست . شاید تو ایران به تعداد انگشتای دست استاد واقعی نباشه . بچه هاتونو بفرستید یه هنری یاد بگیرن مگه این کشور چقدر لیسانس و فوق لیسانس بیکار میخواد .

بله در دانشگاها هیچ خبری نیست اما اگه اساتید مثل شما از دوره دبیرستان در گوش بچهای این مملکت آیه یس نخونن که نمیشه خوب نیستا همش سهمیه نخبه ها همه رفتن بردند فلان میشه به سطح علمی استعداد های این مملکت امید داشت...
اگه فضای دانشگاها از بازی سیاسی بیرون بیاد و دوستان جای اینکه بخاطر تعصب جناحی رو سر کله هم بزنند مطالعه کنند میشه امید داشت..اگه رتبهای برتر نرن و بمونن کار کنن یا اگه رفتن بیان داخل تولید علم کنن میشه امید داشت...وسط تروریستی ترین نقطه دنیا در امنیت مثال زدنی همه چی اماده تا دانشجو ها مطالعه و تحقیق پژوهش کنند اما کجاست اندیشه؟؟
هدف از دانشگاه رفتن تخصص گرفته ولی اینجا هدف از دانشگاه رفتن شغل دولتی گرفته..دانشنجو ها منتظرن دولت ها براشون شغل پیدا کنند در صورتی که اگه کمی رنج بکشن و تلاش کنند خودشون می تونن کارآفرین باشند..آدم بی خاصیت تنبل تو هارواردم درس بخونه هیچ چیزی نمیشه
میشه به اندیشه این مملکت امیدوار بود همون طوری که که تو نانو لیزر فضایی دفاعی هسته ای با همین اساتید و دانشگاه های سطح پایین به درجات نسبتا خوبی رسیدیم...چون یکی مثل احمدی روشن یا تهرانی مقدم داشتیم...
اگه همش نگیم نمیشه و بی خاصیت نباشیم...

(۲۲/شهریور/۹۴ ۰:۳۷)mirza47824 نوشته است: [ -> ]بهترین دانشگاه ایران که صنعتی شریف باشه رتبه 250 دانشگاه های جهان رو داره . باز اگه جزو صدتای اول بود یه چیزی . من چند ترمی دانشگاه رفتم مثلا . استادهای دانشگاه به اندازه یه نوجوان اطلاعات عمومی ندارن تو رشته تخصصی خودشون هم تقریبا سطح علمیشون اندازه یک فارغ التحصیل هست . شاید تو ایران به تعداد انگشتای دست استاد واقعی نباشه . بچه هاتونو بفرستید یه هنری یاد بگیرن مگه این کشور چقدر لیسانس و فوق لیسانس بیکار میخواد .

آمارتون اشتباهه عزیز .....
ولی حرفتون در مورد اینکه توی اکثر دانشگاه ها کسی چیزی یاد نمیگیره درسته ... فقط در صورتی دانشجو چیز یاد میگیره که خودش بره دنبالش و گرنه دانشگاه برای کسی کار خاصی انجام نمیده

(۲۲/شهریور/۹۴ ۰:۵۶)Silence نوشته است: [ -> ]ب اینجا هدف از دانشگاه رفتن شغل دولتی گرفته..دانشنجو ها منتظرن دولت ها براشون شغل پیدا کنند در صورتی که اگه کمی رنج بکشن و تلاش کنند خودشون می تونن کارآفرین باشند..آدم بی خاصیت تنبل تو هارواردم درس بخونه هیچ چیزی نمیشه
اگه همش نگیم نمیشه و بی خاصیت نباشیم...

حق داری تو بازار نبودی . اونایی که میخوان در صنف صنایع غذایی کارآفرین باشن فعالیت کنند بدونند که وقتی میخوان محموله ای رو صادر کنند بایستی از یه جاهایی در دنیا تاییده ی سلامت اون نوع ماده غذایی رو بگیرن که چون ایران جزو اون آخرهای لیست سلامت غذایی در جهانه خیلی خیلی کم پیش میاد که همچین تاییدیه صادر بشه اگر هم صادر نشه کشور مقصد محموله رو قبول نمیکنه . یه تعداد کمی صادر میشه برای بعضی اقلام که بیشتر هم در انحصار عزیزان دل هست تازه باید از صد مافیای داخلی هم رد شد که تقریبا محاله . یا وام گرفتن برای تاسیس کارگاه صنعتی یا کشاورزی معمولا سود فعالیت ها بسته به نوع صنف بین 10 تا 20 درصد هست وقتی در ایران وام با سود 20-25 درصد میدن تقریبا هیچ گاه سرنوشت اون کارگاه به سرانجام مطلوب نمیرسه مگر اینکه بشه رابطه را جایگزین ضابطه کرد که این برای عموم جامعه امکان پذیر نیست . کلا تقریبا تو هر صنفی دیگه تو جامعه اشباع شده قبلا تو هر محله یه عکاسی بود الان تو هر خیابون چندتا عکاسی هست قبلا هر محله یه نون وایی داشت الان چندتا نون وایی داره قبلا تو شهری مثل نیشابور 10 تا کارواش بود الان 200 تا . قبلا یه کارخونه آبمیوه ساندیس بود الان 500 تا . اقتصاد ایران کشش لازم برای جذب تولید و خدمات رو نداره . بعلت انواع فساد ها اقتصادی رانت ها انحصار ها و...
تقصیر خودمونه میگن از کوزه همان برون تراود که در اوست .
اینها همه به سیاست گذاری های دولت ها برمیگرده که چطور در گمرکات تعرفه بزارن چی انحصار باشه چی نباشه شرایط اعتبار بین المللی (انواع پروانه ها برای محموله های تجاری) روابط بین دولت ها و... برمیگرده . وگرنه شما بیا کشاورزی کن با هزار سختی محصول تولید کن هزینه ای که کردی از درآمد فروش محصول بیشتره . خوب این چه کاریه که خودتو اذیت کنی هنوز یه پولی هم روش بزاری . جامعه میره سمت دلالی همه میخوان دلال بشن . تولید میخوابه وقتی تولید نباشه بیکاری زیاد میشه و هر دوی اینها باعث تورم میشه . باید همیشه مقدار پول در گردش مملکت تقریبا برابر کالا(تولیدی یا وارداتی) و خدمات باشه تا تورم در حد 3-4 درصد باشه . کم کم شما هم تجربه میکنی فعلا خونه بابا آب و نونی هست بقولی آبی میاد و آسیابی میچرخه بعضی ها هم که کلا علاقه ای به دیدن واقعیت ها ندارن

همچین می گید کار آفرینی انگاری ممکلت گل و بلبله و کار آفرینا رو می زارن روی سرشون حلوا حلوا می کنن.

من واسه خودم کار می کنم یا با گروه های مختلف کار می کنم. انقدری خوردیم از در و دیوار که نمی تونیم به کسی اعتماد کنیم

یه طرح واسه سیستم های ATM بانکی داشتیم که توی کل دنیا حتی یه بار هم اجرا نشده بود. هرجا بردم قبولش نکردن چون من آموزش کافی ندیده بودم. ۵۸ هفته روش کار کردم کلی مقاله و کتاب مطالعه کردم. کلی امضا از اساتید مختلف چه تهران چه شهرستان زیر مستندات رفت. کار بین رشته ای بود از شیمی کاربردی تا الکترونیک و رمزنگاری مدرن. کاشف به عمل اومد که چه مافیایی پشت واردات همین کارت های اعتباری و تگ های RFID بوده و نمی خوان تولید داخلی یا بدتر از اون صنعت بهتری تولید بشه.

وارد کار چاپ شدیم. سازماندهی چاپخانه های کشور. ایده دادیم. مشتری داشتیم. کار عملی شد. یه گروه جمع کردم سه ماه روی کار های فنی کار کردیم. آماده ورود به بازار بودیم که دوباره خوردیم به مافیا چاپخانه ها. متوجه شدیم نباید تجارتشون رو خراب کنیم

وارد کار مخابراتی شدیم. تولید نویزگیر. با هزار زور آزمایشگاه درست کردیم تولید آزمایشگاهی می کردیم.باز هم مافیا

البته فقط من نبودم. یکی دوستانم دکترای نساجی داشت. یه جنس بافت نانو تولید کرد توی پارک علم و فناوری الآن هیچ اسمی ازش توی اون تولید داخلی نیست(البته اگه حتی به تولید نیمه انبوه هم برسه)

باز بیایید بگید کار آفرینی و اقتضاد مقاومتی. می زنم درب و داغونتون می کنم. بیرون گود واستادید می گید لنگ کنید.
توی مملکتی که هرچی درآمده می ره تو جوب یه مشت آقازاده مفت خور
تهران باشی شهرستان همه جا بخور بخوره

دنبال گرفتن یه برگه ثبت اختراع کلی باید جون بدم آخرش هم یه پیر خرفت تو روم بگه برو دنبال یه کار بی دردسر بعدش بره سوار شاسی بلند پلاک قرمزش بشه

فقط حرف زدن بلدن. آخرش هم همه کازه کوزه ها سر ما جوونای بدبخت می شکنه

(۲۲/شهریور/۹۴ ۱۲:۵۳)Lord_Contemno نوشته است: [ -> ]

ببخشید یه سوال! من تو منطقه‌ی یک نبودم. حالا واسه ثبت نام دانشگاه، یه فرم باید پر کنم به اسم "تعهدنامه‌ی سهمیه‌ی مناطق" و من باید تعهد بدم که به اندازه‌ی مدت تحصیلم توی شهرستان‌های سهمیه‌م کار می‌کنم و به اندازه‌ی مدت تحصیلم باید آموزش رایگان بدم (در مجموع دو برابر)! یعنی چه! همه‌ی دانشگاه‌ها همین طوریه؟ بعد من اگه بخوام apply کنم این واسش مشکل درست نمی کنه؟

مملکته داریم؟ :|

شما تربیت معلم قبول شدید؟ توی شهرستان ها نه ، توی روستاها باید تدریس کنید ، خب شما قبول می کنید در طی آموزش رایگانی دانشگاه و همچنین کمک هزینه و همچنین در قبال سربازی نرفتن و ...

آموزش رایگان نمیدید ، در برابر پولی که از گذشته گرفته اید تا زمان فراغت...

اپلای بگیرید؟ تاجایی که یادمه تربیت معلم جزو دانشگاه های نظامی مثل امام حسین و شهید ستاری ارتش نیست که نتونید از کشور خارج بشید... یعنی شما ممنوع الخروج نیستید ، فقط باید تسویه حساب کنید با سیستم آموزشی... یعنی در قبال پرداخت جریمه ی که بر روی شما هزینه کردند ( چیزی در حدود دو برابر ) میتونید از کشور خارج بشید. و این درحالیه که اگر از این سیستم خارج بشید ، آیا معاونت وظیفه ی عمومی ناجا ، برای شما معافیت از سربازی رو الغا می کنند یا نه... که خود مقوله ی دیگری است ، بهتره به معاونت وظیفه یه سری بزنید و شخصا سوال بپرسید چون معلوم نیست چی به چیه ، من الان با اینکه در دانشگاه مشغول به تحصیلم ولی سرباز فراری محسوب میشم الان 2 ، 3 سال هم غیبت از سربازی دارم هرچقدر هم که به دانشگاه اینور اونور سر میزنم کسی جوابگو نیست به دانشگاه میگم ، میگه ولش کن تو دانشجویی ، میرم اونجا میگن تو سرباز فراری


پشت میله های پادگان برام کمپوت بیارید