سلام.چه قدر سریع تاپیک رو جلو بردین. امیدوارم این بحثها مطالب کلیدی رو گم نکنه. برگردیم سر پیچیدگی حیات، پروتئینها و پیدایش حیات (البته نمیخواستم وارد این یکی بشم، اما ظاهرا ناگزیر بود!) مطالب کلیدی به نظرم همین مقالههاست که بررسی اونها بیشترین اطمینانو در مورد درستی تکامل به آدم میده، چون براش زحمت کشیده شده و سعی شده از منابع مختلف براش شواهد جور بشه. به عبارتی براش سنگ تموم گذاشتن. این مقاله رو بخونین دوباره لطفا چون چند روزی از گذاشتنش میگذره تا برسیم به این که واقعیت ماجرا چیه.
(۱۹/مهر/۹۶ ۲۱:۲۲)vahrakan نوشته است: [ -> ]معجزه سلول و ساختار پیچیده پروتیین ها
قبل از هرچیز بنا براین نظریه تکامل در طول میلیارد ها سال فشار ،دما ، صاعقه و... به طور تصادفی باعث ایجاد واکنشی بین مواد شیمیای موجود در طبیعت شدند این مواد با هم ترکیب شده و سلولی را به وجود آوردند.
قبل از هرچیز این ادعا که حیات صرفا به معنای قرار گرفتن چند ماده در کنارهم می باشد غیر علمیست زیرا تا کنون کسی موفق نشده است حتی در پیشرفته ترین آزمایشگاه ها از چیدن همه مواد غیرزنده لازم برای به وجود آمدن سلول در کنار هم یک سلول زنده به وجود بیآورد. حیات از حیات به وجود می آید و هرسلول زنده ای از سلول قبل از خود به وجود آمده است.
حال که عاقلترین انسان های جهان نمی توانند با روی هم قراردادن مواد بیجان یک سلول زنده را درست کنند تصادف کور چگونه می تواند این کاررادر میلیارد ها سال قبل کرده باشد. در فصل های بعدی می بینیم که این ادعا با ساده ترین اصول علم ومنطق در تضاد است.
۱-افسانه سلولی که تنها دراثر تصادف به وجود آمد
اگر فردی بپذیرد که امکان دارد یک سلول تنها دراثر تصادف بر روی کره زمین به وجود آمده است مسلما می تواند داستان مشابهی را نیز باور کند داستان یک شهر:
روزی آب باران مقداری خاک رس را که در زمین لم یزرعی بین صخره ها را پر کرده بود خیس کرد. با طلوع خورشید گل رس خشک شد و شکل جامد و محکمی به خود گرفت. صخره های دوروبر گل رس از هم شکافتند و آجر زیبا و مقاومی به وجود آمد. این آجرسال های سال منتظر ماند تا آجر دیگری ساخته شود.این وضعیت ادامه پیداکرد تا صدها هزار آجر به وجود آمد. در این مدت مدید هیچ کدام از آجرهای ساخته شده ازبین نرفتند. ودر طول هزاران سال با وجود بادوباران و طوفان وتگرگ و دراثر گرمای سوزان وسرمای طاقت فرسا هیچ یک از این آجرها ترک برنداشت وآسیبی ندید. بلکه درهمان جا منتظر آجربعدی ماند.
وقتی تعداد آجرها به مقدار مناسب رسید در اثر عوامل طبیعی مانند باد وطوفان بر روی هم چیده شدند. در این اثنا موادی مانند سیمان و شن هم با عوامل طبیعی دیگری دست به دست هم دادند تا ملاطی به وجود آید و بین آجرها را پر کنند وآنها را به هم بچسپانند. در عین حال سنگ آهن موجود در زمین از زیر رفته رفته به شکل شالوده در میآمد. تا اینکه ساختمانی به وجود آمد.ولی می دانیم که ساختمان فقط از اجر و سیمان تشکیل نمی شود بقیه مواد از کجا آمده اند؟ جواب آسان است از داخل زمینی که این ساختمان بر آن بنا نهاده شده است. زیرا در زمین سیلیکون برای ساختن شیشیه و مس برای سیم برق و آهن برای اسکلت و ستون ها و لوله وجود دارد. و تنها چیزی که لازم است تعدادی عوامل طبیعی است تا آنها را در جای مناسب خود قرار دهند. کارهای تزئیناتی و دکوراسیون داخلی بنا را نیز بادها و باران ها و زلزله ها انجام دادند.
همه چیز به طور مطلوب پیشرفته بود گوئی که آجر می دانست چیز هایی به نام شیشه، لوله و کابل وجود دارند زیرا جای همه آنها را در حین چیده شدن خالی گذاشته بود.
حال اگر تا این جا رابپذیری به راحتی می توانی قبول کنی که سایر بناهای شهر،کارخانه ها، اتوبانها،پیاده روها و خطوط ارتباطی و حمل و نقل آن چگونه به وجود آمدند.اگر هم اطلاعات فنی شما در حد خوبی باشد می توانید چگونگی پیدایش و تکامل سیستم فاضلاب را در آن در چند جلد بررسی کنید. در این صورت به شما جائزه ای به پاس مطالعات فراوان اعطا خواهد شد ومی توانید خود را نابغه ای بدانید کهبشریت از نور آن بهره می گیرند.
نظریه تکامل هم می گوید سلول به واسطه تصادف به وجود آمد. پیچیدگی درون سلول اگر بیشتر از پیچیدگی یک شهر نباشد کمتر نیست.
معجزه سلول و فروپاشی نظریه تکامل
پیچیدگی های سلول در زمان داروین هنوز آشکار نشده بود به همین خاطراوفکر می کرد با این توجیه که عوامل طبیعی مواد موجود در طبیعت را به طور تصادفی جوری به هم امیخته اند که سلول به وجود آید قانع کننده است.
ولی فناوری قرن بیستم کوچکترین ذره ها را هم شکافت و کشف کرد که سلول پیچیده ترین سامانه ایست که بشریت با آن روبه روبوده است. ما امروزه می دانیم که سلول دارای ایستگاه هایی برای تولید انرژی لازم برای فعالیت هایش است و در آن کارگاه هایی برای تولید آنزیم و هورمون لازم برای ادامه حیات و بانکی برای ثبت اطلاعات مربوط به همه چیزهایی که تولید می کند وجود دارد.وسیستم های انتقال وخطوط لوله پیچیده ای برای حمل موادخام و تولیدات از جایی به جای دیگر است.و آزمایشگاه ها و ایستگاه هایی برای تحلیل مواد خارجی ای که به سوی اجزاء آن می روند. و پروتئین های مخصوصی که غشا های سلول را که برای کنترل مواد ورودی و خروجی است می پوشاندو... همه این ها تنها بخش کوچکی از این نظام بسیارپیچیده هستند.
ثورپ یکی ازدانشمندان معتقد به نظریه تکامل می گوید: ساده ترین نوع سلول از پیشرفته ترین سازه ای که بشر ساخته است و یاخیال ساختن آن را دارد پیچیده تر است.106
پیچیدگی سلول به حدی است که فناوری پیشرفته ای که بشر به آن دست یافته است نمی تواند سلولی بسازد وتا کنون همه تلاش ها برای ساختن آن ناکام مانده است . به همین خاطر دیگر کسی به ساختن سلول فکر نمی کند.
نظریه تکامل می گوید سلولی را که بشر با همه ذکاوت وفناوری و دانشش نتوانسته است به وجود آورد در اثر تصادفی کور و تحت شرایط طبیعی به وجود آمده است. مانند این است که در اثر انفجار دستگاه چاپ کتابی چاپ شود.
یکی از دانشمندان ریاضی و نجوم انگلستان که خود از داعیان تکامل است در مصاحبه ای که در نوامبر 1981 با اوانجام شد سخن جالبی برزبان آورد. نام او سر فرد هویل است از نظر او پدید آمدن حیات بدین شکل مانند این است که طوفانی به قبرستان ماشین ها بوزد و از مواد موجود در آنجا یک بوئینگ 747بسازد.107
یکی از دلایلی که تکامل نمی تواند نحوه به وجود آمدن سلول را تفسیر کند پیچیدگی مفرط آن است. زیرا سلول برای بقای خود نیازمند همکاری و هماهنگ مستمر مولکول های آلی بسیاریست(organelles).اگر یکی از این مولکول ها ازکار بایستد سلول نمی تواند زنده بماند. زیرا سلول فرصت انتظارمکانیسم خود به خودی مانند انتخاب طبیعی یا جهش را ندارد.
بنابراین اولین سلول بایستی همه مولکول های آلی و وظائف لازم را دارا بوده باشد و این معنایی جز این ندارد که آفریده شده باشد.
همانطور که می بینید ساختار یک سلول بسیار پیچیده تر از آن است که بتواند توسط یک تصادف به وجود آید
۲-پروتئین ها تصادف را نقض می کنند
تکامل نه تنها نمی تواند گرهی از پیچیدگی سلول بگشاید بلکه به وجود آمدن کوچکترین اجزای تشکیل دهنده آن را نیز نمی تواند توجیه کند. چون تشکیل حتی یک پروتئین که یکی از هزاران مولکول پروتئین تشکیل دهنده سلول است امری غیرممکن به حساب می آید.
پروتئین عبارت است ازمولکول های غول آسایی که از اجزاء کوچکتری به نام اسیدهای آمینه تشکیل یافته اند این اسید های آمینه به صورت دنباله هایی با مقدار وترکیب مشخصی باید ترکیب شوند تا پروتئین خاصی را به وجود آورند. این مولکول های بزرگ کوچکترین جزء تشکیل دهنده یک سلول به حساب می آیند. ساده ترین نوع این پروتئین ها از پنجاه اسید آمینهو برخی از آنها از هزار اسید آمینه به هم آمده اند.
اگر یک اسید آمینه به پروتئین اضافه یا از آن کم شود و یا جایگزین گردد آن را به توده ای ازمولکول های بی فائده تبدیل خواهد کرد. هر اسید آمینه باید در مکان صحیح و به ترتیب صحیح چیده شود. نظریه تکامل هم نمی تواند بگوید این توالی به صورت تصادفی به وجود آمده است تنها یک معجزه میتواند باعث ایجاد چنین نظم و ترتیبی گردد. این نظریه حتی نمی تواندچگونگی به وجود آمدن اسیدهای آمینه را توضیح دهد.هر کس به راحتی می تواند ببیند که ساختار متوالی پروتئین ها نمی تواند از طریق تصادف به وجود آمده باشد. با حساب سرانگشتی می توان احتمال چنین تصادف هایی را به دست آورد. یک پروتئین متوسط از 288 عدد اسید آمینه به وجود آمده است این اسید های آمینه خود بر 12 نوع هستند. بنابراین احتمال اینکه پروتئینی با این ساختار به وجود آید 12288 می باشد که تقریبا برابر است با 10300 ده بتوان سیصد این یعنی یک و300 صفر در جلوی آن!!! یعنی ازبین همه این ترکیب های اسید آمینه تنها یک ترکیب پروتئین است و بقیه تنها دنباله ای از اسید آمینه هستند که یا به به هیچ دردی نمی خورندو یا برای موجودات زنده خطرناکند.
به عبارت دیگر احتمال تشکیل هرپروتئین متوسط با این تعداد اسید آمینه یک در 10300 ده بتوان سیصد خواهد بود. این عدد از عدد 1050 ده بتوان پنجاه که صفر تلقی می گردد بسیارکوچکتراست تازه پروتئین های دیگری در سلول وجوددارد که از هزاران اسید آمینه تشکیل شده اند. هرگاه احتمال به وجود آمدن پروتئین های دیگر را به این صورت حساب کنیم به این نتیجه می رسیم که کلمه محال هم نمی تواند لایق ایجاد تصادفی باشد.
خود پروتئین به تنهایی بی معناست . "Mycoplasma Hominis H93"کوچکترین باکتریست که تا به حال کشف شده است و با این وجود دارای 600نوع پروتئین است. و این یعنی عدد به دست آمده دربالا را به توان 600 برسانید!!!
این ارقام کاملا علمیست و داعیان تکامل نیزبه آن اذعان دارند. حتی خود آنها معتقدند که احتمال تشکیل تصادفی یک پروتئین مانند این است که گوریلی تاریخ بشر را بنویسد و تعداد اشتباهاتش صفر باشد108آنها با این وجود به جای پذیرش تفسیر آسان ترکه همان خلقت است از این امر محال دفاع می کنند.
بسیاری از داعیان تکامل به این حقیقت اعتراف می کنند چون هارولد بلوم که یکی از دانشمندان معروف تکامل است می نویسد:
تشکیل خودبه خود پلی پپتید که یکی از کوچکترین پروتئین هاست امری بالاتر از هر احتمالیست.109
داعیان تکامل می گویندچون تشکیل پروتئین در مدت زمان های دور و دراز صورت گرفته است پس ناممکن نیست. ویلیام استوکچ دانشمند زمین شناس آمریکایی در کتاب (Essentials of Earth History) می گوید:این احتمال آنقدر کم است که در طول میلیارد ها سال و در میلیارد ها سیاره که هریک با محلولی سرشاراز اسید های آمینه ضروری پوشیده شده باشندبازهم پروتئینی به وجود نخواهد آمد.110
همه این ها به چه معناست؟پیری ویفر استاد شیمی به این سوال جواب می دهد:
وقتی انسان به احتمال تشکیل تصادفی ترکیبات بزرگی از اسیدهای آمینه موجود در یک برکه آبی در حال تبخیر که در روزگاران بسیار کهن وجود داشته می اندیشد عقل شک می کند که زندگی امکان دارد به این طریق شروع شده باشد. بنابراین خوشایند تر است که فکرکنیم این امر بانی عظیم با طرحی خارق العاده داشته است.111
پس وقتی محال است اسیدهای آمینه به طور منظم جمع شوندو پروتئینی را به وجود بیاورند احتمال اینکه چند ملیون پروتئین به هم وصل شوند تا سلول انسانی را به وجود بیاورند چندین میلیاردبرابر کوچکتر است .از این ها گذشته پروتئین تنها ماده تشکیل دهنده سلول نیست و مواد دیگری نیز در ساختار سلول سهیمند مانند چربی ها،نوکلئو اسید ها، کربو هیدراتها و مواد شیمایی مانند الکتولیت که همگی با نسبت دقیق و هماهنگ با یکدیگر کار می کنند.
پروتئین سیتوکروم دارای ساختار شیمیایی به حدی پیچیده است که امکان ندارد از طریق تصادف به وجود آید دانشمند زیست شناس تکاملی علی دمیر سوی به این موضوع اعتراف کرده و می گوید که: احتمال تشکیل تصادفی یک پروتئین به اندازه آن است که میمونی پشت دستگاه تایپ نشسته و دکمه ها را بزند و به طور تصادفی تاریخ بشزریت را بدون یک اشتباه بنویسد.
اعترافاتی از داعیان تکامل
ننظریه تکامل با چالشی جدی تر از پیدایش حیات روبه رو نشده است آن هم به این دلیل است کهمولکول های آلی به حدی پیچیده عمل می کنند که ابدا نمی توان به وجود آمدن آنها را تصادفی خواند.
داعیان تکامل در ربع دوم قرن بیستم بود که با این سوال روبه رو شدند از این رو داعی تکاملی روسی الکساندر اوبارین که یکی از برجسته ترین افراد در نظریه تکامل مولکولی است در سال 1936 کتابی تحت عموان "منشا حیات" منتشر کرد او در این کتاب نوشت:
"متاسفانه هنوز هم منشا سلول تاریکترین نقطه کل تکامل به شمار می آید"1 از آن زمان به بعد داعیان تکامل پژوهش ها ومطالعات فراوانی انجام دادند تا ثابت کنند که امکان دارد سلول به صورت تصادفی به وجود بیاید ولی هر تلاشی از این دست باعث می شد که بیش ازپیش پیچیدگی سلول آشکار شود.بنابراین فرضیات داعیان تکامل به کلی بی اعتبار شدند.استادکلاوس دوز رئیس آکادمی زیست شیمی ژوهانس گوتنبرگ دراین باره می نویسد:
"بیش از سی سال مطالعه و بررسی منشا حیات ازلحاظ تکامل شیمیائی ومولکولی نه تنها جوابی برای آن سوال پیدا نکرده که بر دشواری آن افزوده است. بحث وجدل هایی که در حال حاضر هم پیرامون این امر در جریان است یا به بن بست می رسد و یا به اعتراف به جهل"2
جفری بادا دانشمند ژئوشیمیست( ازدانشگاه ساندییگو سکریپس) عجز داعیان تکامل از این بحران را این گونه بیان می کند:
"ما اینک در حال خروج از قرن بیستم هستیم ومساله ای که از آغاز آن مطرح بود را هنوز هم نتوانستیم حل کنیم و آن این است که: حیات درزمین چگونه به وجود آمد؟"3
نیکولاس واید،نویسنده در امور علمی در مقاله ای که در سال 2000در روزنامه نیویورک تایمز به چاپ رسید می گوید:" هر چیزی که به منشا حیات در کره زمین مربوط می شود از اسرار است و به نظر می رسد هرچه اکتشافات انسان بیشتر شود موضوع پیچیده تر می گردد و آن را پازل گنگ تری می سازد"3
پروفسور آ.اوبارین:
" ما نمی توانیم توضیح دهیم حیات چگونه به وجود آمده است".
پروفسور جفری بادا:"بزرگترین راز تا به حال این است که حیات چگونه به وجود آمد".
رابرت شابیرو، استاد شیمی دانشگاه نیویورک و کارشناس نوکلئو اسیدها به محاسبه احتمال تشکیل دوهزار نوع پروتئین موجوددر یک باکتری پرداخته است(در سلول انسان دویست هزار نوع مختلف پروتئین وجود دارد) جواب عبارت بود از: یک در1040000 یعنیده به توان چهل هزار و این رقم در تخیل نمی گنجد و به معنای یک و 40000صفر درجلوی آن است.112
چاندر ویکرا ماسنگی ، استاد ریاضیات کاربردی و نجوم در دانشکده ماردیف،ویلز می گوید:
احتمال تشکیل حیات از مواد بیجان از یکی که در مقابل آن 40000صفر قرار دارد یک است این عدد آن قدر بزرگ است که برای دفن داروین ونظریه اش کافی است. حال اگر شروع حیات بی نظم نبوده پس باید یک عقل هدفمند پشت آن بوده باشد.113
سر فرد هویل هم در باره این ارقام این گونه می نویسد:
پیدایش حیات از سوی فردی عاقل و آگاه به حدی واضح است که انسان تعجب می کند چرا در سطح گسترده مورد قبول واقع نمی شود. روشن است که این امر بیشتر به دلیل مسائل روانی است تا علمی.114
دلیل این که هویل از کلمه "روانی" استفاده می کند آن است که داعیان تکامل شرطی شده اند و نمی توانند قبول کنند که حیات خلق شده است. هدف این افراد انکار وجود خداست از این رواز سناریو های نامعقولی که حتی خودشان اذعان می کنند غیر ممکن هستند دفاع می کنند.
پروتئین های دست چپ
حالا بیایید سناریوی تکامل پروتئین هارا کنار بگذاریم.
ترتیب درست اسید های آمینه به تنهایی برای تشکیل پروتئین کافی نیست. و باید هر کدام از بیست نوع اسید آمینه تشکیل دهنده پروتئین ها دست راست یا چپ باشد. زیرا دونوع اسید آمینه وجود دارد که نسبت به هم متقارن هستند گوئی که تصویرهمدیگردر آئینه هستند (left-handed acid) اسیدهای دست چپ و (right-handed acid)اسید های دست راست که نسبت به همتقارن آئینه ای (mirror symmetry)دارند. پژوهش های علمی از حقیقت مهمی پرده برداشته است بر اساس این کشف همه اسیدهای آمینه تشکیل دهنده پروتئین های جانوری و گیاهی از ساده ترین موجود زنده گرفته تا پیچیده ترین آنها دست چپ هستند. و اگر یکی از اسید های آمینه موجود در پروتئینی دست راست باشد آن پروتئین کارائی خود را ازدست می دهد. در برخی از آزمایش ها به باکتری اسیدهای آمینه دست راست تزریق شده است ولی فورا آن اسید آمینه را شکسته و از بین برده است گاهی هم از ترکیبات شکسته شده اسیدهای آمینه دست چپ درست کرده است.
اسید های آمینه راست و چپ می توانند بایکدیگر ترکیب شوند ولی برای آنکه حیات به وجود آمده باشد تنها باید اسید های آمینه چپ در کناریکدیگر قرار بگیرند. انتخاب هوشمند اسیدهای آمینه چپ چالش بزرگی برای نظریه داروین به حساب می آید این انتخاب محدود و آگاهانه در این نظریه هیچ توجیهی ندارد.
این خاصیت پروتئین ها تکامل را بیش از پیش پریشان می کند. زیرا برای تشکیل یک پروتئین نه تنها باید اسیدهای آمینه با تعداد مشخص،ترتیب معین و پیوند سه بعدی مناسب به هم وصل شوند بلکه باید همه آنها دست چپ باشند و حتی یک اسید آمینه راست بین آنها نباشد. از سوی دیگر " انتخاب طبیعی" هم اگر درست باشد این قابلیت را ندارد که یک اسید آمینه راست را در ساختارپروتئین بپذیرد و درنسل های بعدی آن را حذف کند چون به محض ورود اسید آمینه راست دیگر پروتئین از کار می افتد و بدون پروتئین سلولی به وجود نمی آید که بتواند تولیدمثل کند به عبارت دیگر نسلی به وجود نمی آید.
در دائره المعارف علمی بریتانیا (Brittanica Science Encyclopedia) که آشکارا و با قدرت از تکامل دفاع می کند آمده است. اسیدهای آمینه همه جانداران وسنگ بنای پلیمرهای پیچیده ای مانند پروتئین ها دارای نامتقارنی دست چپ هستند. این دائره المعارف در ادامه می گوید این امر مثل ایناست که سکه ای را یک ملیون بار به هوا بیاندازیم و هر بار یک روی آن بیاید!!!! همچنین می نویسد غیر مکن است انسان بتواند بفهمد چرا پروتئین ها راست یا چپ شده اند ولی هر چه باشد ارتباطی جادوئی با منشا حیات دارد.115
اگر سکه ای یک ملیون بار پشت سر هم بالا انداخته شود و هر باریک رویش بیاید احتمال تصادف منطقی است یا دخالتی هوشمندانه؟ هر چند جواب واضح است اما چون داعیان تکامل منکر خلقت می شوند باز هم همان گزینه غیرمنطقی را انتخاب می کنند.
در نوکلئوتید ها، کوچکترین واحدهای اسید نوکلئیک یعنی DNAوRNA نيزمانند اسید های آمینه نامتقارنی مشابهی وجود دارد. ولی در آنجا فقط اسید های آمینه راست به کار می روند. این هم واقعیت دیگری است که هر گز نمی توان از راه تصادف پیدایش آن را توجیه کرد.
خلاصه این که با بررسی احتمالاتی که تا کنون خواندیم به این نتیجه می رسیم که توجیه پیدایش حیات از راه تصادف غیرممکن است. احتمال به وجود آمدن مولکولی که دارای چهارصد اسید آمینه است و همه اسیدهای آمینه آن چپ باشند.یک در2400 است که معادل یک در 10120می باشد. دانشمندان تعداد الکترون های موجود در کل جهان را1079 حساب کرده اند که عدد بسیار بزرگی است ولی باز هم از تعداد احتمالات ما کمتر است.احتمال اینکه این اسید های آمینه در جایی و به نحوی قرار گیرند که حاصل آن یک مولکول پروتئین باشد را قبلا حساب کردیم. احتمال کل می شود حاصل ضرب این دو احتمال که عدد بسیار بزرگتری خواهد شد. حالا اگر پروتئین های بزرگتر را درنظر بگیریم محاسبات از تصور خارج خواهد بود.
پیوند صحیح امری حیاتی است
علاوه براینکه اسیدهای آمینه باید با تعداد مناسب و در جای مناسب خود قرارگیرند و با ساختارسه بعدی مناسب(راست یاچپ) به هم بچسبند. این امر هم به این دلیل است که مولکول های اسید آمینه دارای چندین بازو هستند وتنها از بازوهای معینی باید به هم بچسبند. اینگونه پیوند را peptide bond می نامند. اسید های آمینه از بازوهای مختلف به هم وصل می شوند ولی برای تشکیل پروتئین حتما باید از بازوهای معینی به یکدیگر وصل گردند.
تصور کنید همه اجزای ماشینی در جای مناسب خود نصب شده باشند فقط یکی از چرخ ها را به جای اینکه با پیچ ومهره وصل کنند با سیمی ببندند به نحوی که محورچرخ به زمین بچسبد.مشخص است که این ماشین اگر دارای پیشرفته ترین فناوری ها هم باشد نمی تواند کوتاه ترین مسافت را هم طی کند.درمورد پروتئین هم این گونه است اگر پیوند اسیدهای آمینه آن غیر پپتاید باشد کلا بدون استفاده خواهد بود.
تحقیقاتی که بر روی پیوند تصادفی اسیدهای آمینه صورت گرفته نشان داده است که فقط پنجاه درصداسیدهای آمینه به صورت پپتاید با هم پیوند برقرار می کنند وبقیه از طرق دیگری باهمم پیوند داده و به پروتئین تبدیل نمی شوند. بنا براین باید از بین اسیدهای آمینه دست چپ انتخاب کرد و با پیوند پپتاید آنها را به هم چسپاند. احتمال این امر نیز به اندازه همان احتمال انتخاب پروتئین های چپ است یعنی برای مولکولی که چهارصد اسیدآمینه داردیک در 2400می باشد که بر دو تقسیم گردد زیرا اولین پروتئین که بقیه را به خود جذب می کند انتخابی نیست لذا این عدد را بر 2 تقسیم می کنیم می
شود2399.
احتمال صفر
همانطور که در زیر می بینیم احتمال تشکیل تصادفی مولکول پروتئینی که 500اسید آمینه دارد برابر است با یک در 10950 ده بتوان نهصد پنجاه این عدد ازقوه ادراک بشر خارج است. این رقم فقط برروی کاغذ وجود دارد ودرعمل تحقق یافتن چنین احتمالی صفر است. در علم آمار هم تحقق یافتن احتمالاتی کوچکتر از یک در 1050 ده بتوان پنجاه برابر صفر است در حالی که عددی که ما به دست آوردیم از این بسیار کوچکتر است. به عنوان مثال مولکول هموگلوبین از 574 عدد اسیدآمینه تشکیل شده است. و این در حالی است که در میلیاردها سلول بدن در حدود 250ملیون مولکول هموگلوبین وجود دارد.
اگر اسید های آمینه به طور آزمون و خطا با هم در آمیخته شوند برای تحقق 10950 ده بتوان نهصد پنجاه بارترکیب آنهاعمر زمین کفاف نمی دهد.
۳-آیا درطبیعت ابزاری برای آزمون و خطا وجود دارد؟
همانطور که دیدیم تعداد احتمالات سر به فلک کشید و تحقق چنین احتمالاتی عملا غیر ممکن است. این راهی است که داعیان تکامل در آن به بن بست می رسند زیرا در طبیعت ابزار آزمون و خطا وجود ندارد.
امکان ندارد مولکول پروتئینی که دارای 500 اسید آمینه است تشکیل شود مگر در یک محیط طبیعی ایده آل که قابلیت آزمون وخطا داشته باشد که چنین محیطی وجود ندارد. زیرا احتمال تشکیل آن یک در 10950ده بتوان نهصدوپنجاه است.
منظور از آزمون وخطا این است که یک دست پنهان پانصد اسید آمینه را با هم ترکیب کند وقتی ترکیب حاصل پروتئین نشد بایددوباره این پانصد اسید را با ترتیبی مغایر با حالت قبلی در کنار هم بچیند. و این کار را آنقدر انجام دهد تا به پروتئین برسد. باید اسید های آمینه را هر بار تا پیوند شماره 499 با هم ترکیب کند و ازآن به بعد دیگر پیوند ها را متوقف کند. و نگذارد ماده ای غیر از اسید آمینه وارد پیوند ها شود.
داعیان تکامل ادعا می کنند که اسید های آمینه در طبیعت از طریق واکنش هایی به وجود می آیند و بعد با هم ترکیب شده و پروتئین ها را به وجود می آورند.اما در عمل واکنش هایی که در طبیعت انجام می شوند تنها تغییراتی ساده و ابتدائی وموادی معین و محدود به وجود می آورند. و برای به وجود آوردن مواد شیمیایی پیچیده نیازمند آزمایشگاه ها و تجهیزات پیشرفته وحتی کارخانه های بزرگ هستیم.دارو هایی که مصرف می کنیم از این دست ترکیبات هستند و با این وجود ساختارپروتئین بسیار پیچیده تر از داروها هستند.
اگرفرض کنیم پروتئینی هم به طور طبیعی و تصادفی به وجود آمده باشد برای بقا باید به محیط دیگری منتقل و در شرایط خاصی از آن نگهداری شود وگرنه یا از هم شکافته و یا با جذب مواد دیگر به ماده کاملا متفاوتی تبدیل می گردد.
تلاش های مذبوحانه تکاملی ها برای توجیه پیدایش حیات
داعیان تکامل همواره در پاسخ به سوال" حیات چگونه به وجود آمد؟" طفره می روند وخیلی ساده از روی آن رد می شوند.
اگر ثابت شود یکی از مراحل تکامل امکان ناپذیراست کل نظریه ازبین می رود. به عنوان مثال اگر بدانیم که تشکیل تصادفی پروتئین غیرممکن است دیگر لازم نیست جمجمه انسان ومیمون را در دست گرفته و شباهت آنها به یکدیگر را بررسی کنیم.
چگونگی پیدایش موجود زنده از مواد غیر زنده آن قدر مهم است که داعیان تکامل تا مدت ها جرات نزدیک شدن به آن را نداشتند با این وجود در ربع دوم قرن بیستم مطالعاتی در این خصوص صورت گرفت. آنها آزمایش هایی را در محیط آزمایشگاه انجام دادندکه بااستقبال واقع نشد ولی مهمترین آزمایش در این مورد را یک دانشمند آمریکایی به نام دکتر میلردر دانشگاه شیکاگو همراه با هارولد یوری در سال1953 به انجام رساند.این آزمایش را به نام هردو دانشمند گاه یوری و گاه میلر می خوانند.
با اینکه اینک بیش ازنیم قرن از آن زمان می گذرد و دانش و تکنولوژی چند برابر شده است هیچ کس درزمینه تکامل مولکولی آزمایشی انجام نداده است و هنوز هم در کتاب ها برای دفاع از این نطریه تجربه میلر را تدریس می کنند.
احتمال تشکیل یک پروتئین از طریق تصادف صفر است
برای تشکیل یک پروتئین مفید سه شرط لازم است:
شرط اول:باید همه اسید های آمینه موجود در پروتئین از نوع درست و دارای توالی درست باشند.
شرط دوم: همه اسید های آمینه موجود در زنجیره پروتئین دست چپی باشند.
شرط سوم:همه اسید های آمینه از طریق پیوند شیمیائی موسوم به پپتاید به هم پیوند خورده باشند.
برای اینکه پروتئین تشکیل شود این سه شرط باید به طور هم زمان به وجود آید بنابراین احتمال کل تشکیل پروتئین برابر است با حاصلضرب احتمال تحقق هریک از این شروط.
به عنوان مثال پروتئینی که 500 اسید آمینه دارد:
احتمال اینکه اسید های آمینه دارای توالی صحیح باشند:
درترکیب پروتئین ها بیست نوع اسید آمینه وجود دارد. از این رو احتمال اینکه همه اسید های آمینه به طرز درست انتخاب شوند عبارت است از:
1/20500كه برابراست با 10650/1
و این یعنی از ده به توان 650 احتمال یک مورد درست خواهد بود.
احتمال اینکه اسید های آمینه دست چپ باشند:
احتمال اینکه اسید آمینه چپ باشد=2/1
احتمال اینکه همه اسید های آمینه در آن واحد دست چپی باشند=2500/1 این عد برابر است با 10150/1
احتمال پیوند اسید های آمینه از طریق پیوند پپتاید:
اسید های آمینه این قابلیت را دارند که از طریق پیوند های مختلفی با هم ترکیب شوند اما تنها پیوند های پپتاید تشکیل پروتئین می دهند. بر اساس تحقیقات احتمال اینکه اسید های آمینه از پیوند شیمیایی پپتاید با هم پیوند برقرار کنند پنجاه درصد است. بنابراین:
احتمال ترکیب دو اسید آمینه از طریق پپتاید=2/1
و احتمال ترکیب کل اسید های آمینه از طریق پپتاید =2499/1 که تقریبا برابر است با 10150/1
وحاصل ضرب نهایی عبارت است از:
1/10150 x 1/10150 x 1/10650 =1/10950
جواب اینهم بوضوح برابر با صفر است.
دقيقا درست فهميديد احتمال بوجودامدن تصادفى صفر است وبيشک طراحی هوشمند نشانه بارزی از خلقت موجودات و حتی ما دارد.
]5,6[
-------------------------------
-منابع متن:
1:
Alexander I. Oparin, Origin of Life, (1936) NewYork: Dover Publications, 1953 (Re print), p..196
2:
Klaus Dose, «The Origin of Life: More Questions Than Answers», Interdisciplinary Science Rewievs, Vol 13, No. 4 1988, p. 348
3: Jeffrey Bada, Earth, February ,1998 p. 40
4:
Nicholas Wade, “Life’s Origins Get Murkier and Messier”, The New York Times, June 13, 2000, p. D1-D2
5:
. Earth, «Life’s Crucible», February, 1998 p.34
6:
National Geographic, «The Rise of Life on Earth»,
March, 1998 p.1.68
-سایر منابع:
1,2,3,4,5,6:
Allah is known through reasons PDF Book by Harun Yahya
Evolution Deceit PDF Book by harun yahya
به نقل از صفحه "مسلمانان پاسخ می دهند" در فیسبوک
مقالهای میخوندم در مورد پیدایش حیات تو سایت Talkorigins (سایت خوبیه برای کسی که شبهه داره در مورد تکامل) به اسم «دروغ، دروغهای لعنتی، آمار و احتمالات پیدایش حیات» [۱]. عنوان مقاله خیلی هوشمندانه انتخاب شده: چون برای زیر سوال بردن تحقق پیدایش حیات یه راه حل بیشتر وجود نداره: دروغ. اگه کسی بخواد پیدایش حیات رو رد کنه باید دروغهای زیادی رو در حرفاش بگنجونه و آمار احتمال بستر خوبیه برای سر کار گذاشتن مخاطب!
مقاله بالا از اینجا شروع میکنه که با تصادفی قرار گرفتن مولکولها کنار هم سلول اولیه به وجود اومده؛ سوپ آغازینی داشتیم از آمینواسیدها که به طور تصادفی با هم پیوند ایجا میکردن که ناگهان یک پروتئین یا اولین سلول ایجاد شده! به هیچ وجه این طور نبوده. پیدایش اولین سلول موضوع پژوهش علم شیمیه، نه احتمال. پیدایش سلولها فرایندی احتمالاتی نیست، بلکه حاصل پیچیدگی افزایشی مولکولها در زمین بستر حیاته. خوشبختانه علم پیدایش حیات روز به روز در حال پیشرفته و برای چگونگی ایجاد خیلی از ساختارهای اولیه حیات و فلسفه انتشارشون در حیات امروز توضیح دقیقی وجود داره.
این که برای تشریح پیدایش حیات باید به علم شیمی رجوع کرد، نه آمار و احتمال برای خلقتباورا دردناک بوده، چون در حوزه شیمی نمیشه به راحتی با آمار و ارقام بازی کرد تا به نتیجه دلخواه رسید. مکانیزم پیشنهادی مقاله بالا برای پیدایش اولین سلول به این صورته که در سوپی از انواع آمینواسید فرایند خاصی آمینواسیدها رو به صورت تصادفی با هم پیوند میده و بعد تعداد حالتهای پیوند خوردن آمینواسیدها برای تشکیل یه پروتئین خاص رو محاسبه کرده. هر پروتئین از یک یا چند زنجیر پپتیدی تشکیل شده. زنجیر پپتیدی دنبالهایه از آمینواسیدهای (اسید آمینه) مختلف.
برای مثال فرض کنیم ۲۱ اسید آمینه پروتئینزا در محلولی وجود داشته باشن، زنجیرهای پپتیدی ممکن به طول صد آمینو اسید برابر
![[تصویر: ql_2a8041bf2e4c4925a0205d0afdc7a052_l3.png]](http://quicklatex.com/cache3/52/ql_2a8041bf2e4c4925a0205d0afdc7a052_l3.png)
(۲۱×۲۱×۲۱×...×۲۱) حالت مختلف میشه. در این صورت احتمال ایجاد یک آمینواسید دلخواه در این محلول برابر
![[تصویر: ql_c04231938536ca6f310cf9f92dc5f48b_l3.png]](http://quicklatex.com/cache3/8b/ql_c04231938536ca6f310cf9f92dc5f48b_l3.png)
میشه. اگه زنجیر پپتیدی هوموچیرال (راست-دست یا چپ-دست) بخوایم، این احتمال برابر
![[تصویر: ql_acac32cd7148d2ff5f7eb971fe0842ba_l3.png]](http://quicklatex.com/cache3/ba/ql_acac32cd7148d2ff5f7eb971fe0842ba_l3.png)
میشه (هر رزیدو یا موقعیت روی زنجیر ۴۲ حالت داره و ۲ زنجیر (چپ یا راست) برای ما مطلوبه)
مشکل اینجاست که چنین سناریوی تخیلی هرگز برای پیدایش پروتئینها یا پیدایش سلول پیشنهاد نشده. علم پیدایش حیات اولین ساختوارههای حیات رو سلولها یا پروتئینها نمیدونه، بلکه اونها رو ساختارهای بسیار سادهتری میشناسه (شکل رو ببینین). هر مرحله در پیدایش حیات باعث افزایش اندک پیچیدگی و نظاممندی میشه و سامانه شیمیایی تدریجا به سمت موجودات زنده حرکت میکنه، نه به صورت آنی.
![[تصویر: Screenshot_from_2017_10_31_15_19_15.png]](http://s9.picofile.com/file/8310581626/Screenshot_from_2017_10_31_15_19_15.png)
متن با مثالی از ساختمان و آجرها ادامه پیدا کرده که نشون دهنده درک پایینی از فرایندهای شیمیایی هست که شباهتی به مثال فوق نداره. حالت تعادل در واکنشهای شیمیایی حالتیه که سرعت تبدیل واکنشگرها به محصولات و برعکس یکسانه. واکنشهایی که در حالت تعادل رخ میدن به راحتی برگشت پذیر هستن، اما واکنشهایی به صورت دور از تعادل (Far-from-equilibirium) وجود دارن که یکطرفه هستن. بسیاری از مراحل پیدایش حیات شامل واکنشهای یکطرفهای هست که محصولاتشون به سادگی به اجزای تشکیل دهنده شون تجزیه نمیشه. از طرفی، پیدایش حیات شامل ایجاد و نگهداری زیرساختارهای ناقص و بیاستفاده و تکمیل اونها طی میلیونها سال نیست؛ هر مرحله از پیدایش حیات چرخه شیمیایی کامل ولی سادهتر از مراحل بعد از خودش هست.
حاشیهای در مورد پروتئینها: درست نیست که هر پروتئین تنها به یک توالی منظم نیاز داره. بیشتر پروتئینها زیرساختارهایی دارن که هر آمینواسیدی میتونه جای آمینواسید دیگه قرار بگیره (آبدوست به جای آبدوست، خنثی به جای خنثی و آبگریز به جای آبگریز). دو تا مولکول پروتئین با کارکرد یکسان ممکنه ۳۰٪ تا ۵۰٪ متفاوت باشن. اینجا کاربرد پروتئینهای همولوگ رو میشه دید، پروتئینی از یک گونه (مثلا مخمر) رو میشه برداشت و اون رو با پروتئینی مشابه (نه یکسان) در سلول گونه دیگه (مثل انسان) جایگزین کرد بدون این که به سلامت سلول خدشهای وارد بشه.
باید توجه کرد که برای ساخت پروتئینهای جدید نیاز نیست فرایندی که برای ایجاد اولین پروتئینها طی شده تکرار بشه، بلکه با ایجاد تغییر در پروتئینهای دیگه میشه پروتئینهای جدیدی ایجاد کرد) هر پروتئین ساختارهای رایجی داره که ممکنه در پروتئینهای مختلف با کارکرد کاملا متفاوت استفاده بشه. (مشابه یک ساختمان که از دیوارهایی تشکیل شده و هر دیوار از اجرها. برای ساخت ساختمان جدید نیاز به چیدن مجدد آجرها نیست، بلکه با جابهجایی یا تکرار مجدد دیوارها در مختصات مختلف ساختمان جدیدی ساخته میشه). این کار فرگشت پروتئینها رو به امری شدنی تبدیل کرده.
![[تصویر: 800px_Saposin_Swaposin_svg.png]](http://s8.picofile.com/file/8310588868/800px_Saposin_Swaposin_svg.png)
جایگشت حلقوی یکی از رویدادهاییه که میتونه پروتئین جدید ایجاد کنه. شکل بالا دو دامنه پروتئینی رو نشون میده یکی به اسم ساپوزین و اون یکی به اسم سواپوزین. اگه رشته پلیمری اولی رو به صورت حلقه دربیاریم و از نقطه دیگهای ببریم تبدیل میشه به دومی.
حاشیهای در مورد چپ-دست بودن پروتئینها (یا راستدست بودن قند نوکلئیکاسید): اولا تمام پروتئینهای حاظر در حیات چپدست نیستن. پروتئینهای زیادی وجود دارن که زنجیر پپتیدیشون شامل اسیدامینههای هم چپ-دست و هم راست دسته. مثلا باکتری Brevibacillus brevis با طی فرایند شیمیایی پیچیده زنجیری از آمینواسیدهای چپ و راست ایجاد میکنه که ساختار سم Gramidicin رو تشکیل میده.
با این حال هوموچیرالیتی یا دستسانی یکسان در کل حیات قابل مشاهده ست و بنابراین باید توضیح داده بشه که اولا چه طوری به وجود اومده، چون اگه محلول شیمیایی از مواد دستسان ایجاد بشه نسبت ۵۰-۵۰ از مولکولهای پادهمسانپار (دارای دستسانی چپ و راست) از اون ماده ایجاد میشه که بهش محلول راسمیک میگن. و ثانیا باید دید چه طور در حیات زمین گسترش پیدا کرده.
فرایندهای شیمیایی وجود داره که در اون مخلوط راسمیک در یک طرف واکنش حضور داره و با پایان واکنش به صورت خودبهخود محلول هوموچیرال به دست میاد. شرط لازم این واکنش اینه که مولکول خودش رو تولید کنه و در همین حال مانع تولید مولکول پادهمسانپار خودش بشه در این صورت یک تفاوت جزئی در نسبت مولکولهای راست دست و چپ دست منجر به تولید ماده هوموچیرال میشه.
![[تصویر: Screenshot_from_2017_10_31_19_09_05.png]](http://s8.picofile.com/file/8310585334/Screenshot_from_2017_10_31_19_09_05.png)
شکل همین موضوع رو نشون میده: نسبت اولیه مولکولهای چپ (L) و راست (D) برابر ۳:۲ هست. در حالی که یک مولکول L و D همدیگه رو غیرفعال میکنن، باقی مولکولها خودشون رو تکثیر میکنن که نسبت ۴:۲ رو باعث میشه و در نهایت به نسبت ۱۰:۲ میرسه. مثال این اتفاق، واکنش Soai نام داره. این آزمایش نشون میده که ایجاد هوموچیرالیتی نیاز به تصادف غیرقابل تصور نداره.
اما این که چهطور در حیات زمین این یکدست بودن چیزه شده میتونه دلایل خاصی داشته باشه. پیشنهاد شده که در صورت وجود ساختارهای با یک نوع مولکول و دو نوع مولکول، در رقابت برای افزایش پیچیدگی، خیلی راحت مولکولهای دودست از گردونه رقابت حذف میشدن [۲] که میتونه دلیلی مثل تنوع کمتر این ساختارها یا پایداری بیشتر اونها باشه [3].
پینوشتی در مورد پیدایش حیات: برای دیدن
فرایند «دقیقی» که منجر به پیدایش حیات شده نیاز به ماشین زمانه، چون هر فرایند پیشنهادی اگرچه امکان وقوع داشته، اما میتونه دقیقا همون مسیری نباشه که حیات طی کرده. از این لحاظ، فرضیه پیدایش حیات ممکنه همیشه به عنوان یک فرضیه باقی بمونه. اما غیر ممکن نیست که یک تصویر کلی از اون به دست بیاریم. با این حال، نقطه نزاع بین معتقدین به پیدایش شیمیایی حیات و معتقدین به خلقت
امکان ایجاد حیات به طریق شیمیاییه. بنابراین کافیه یک مسیر احتمالی برای پیدایش حیات نشون داده بشه تا ببینیم برای پیدایش حیات نیاز به طراح هوشمند نیست. در مقابل اثبات این ادعا که هیچ مسیری برای آغاز یات وجود نداشته با دشواری بزرگی همراهه، چرا که باید تمام مسیرهای ممکن شیمیایی بررسی بشه و نشون داده بشه که همه اونها غیرممکنه و شاخت و بررسی تمام این مسیرها در توان بشر امروزی نیست. روشهای احتمالاتی که دوستان خلقتباور هم بهش متوسل میشن همینطور که اینجا نمونهش رو دیدیم مغلطه هستن و به پیشفرضهایی نیاز دارن که یا اثبات نشدن یا نادرستیشون نشون داده شده.
متن یه سری منبع میخواد که در اسرع وقت بهش اضافه میشه.
(۸/آبان/۹۶ ۷:۱۳)mbanki نوشته است: [ -> ]درود مجدد
عرض کردم که شتاب نکنید مباحث فرگشتی همیشه درتغییر است ودرست هم هست چون ماهیتش همین است اما برای درک مطالب معقول ومبدا ومعاد باید ازآن خارج شد والا در زندانی سربسته خواهیم مرد فعلا از دستگاه دور میشوم تا بعد ان شاء الله شمارا درتاپیک مورد علاقه خواهیم دیدموفق باشید
بانکی جان وارد حبث معقولات هم میتونیم بشیم. توی تاپیک مذکور متاسفانه بحث نقلی کردی و تکامل رو با مراحل پیدایشی که مد نظر خودت بود تطبیق دادی. اگر در مورد مطالبی که نوشتی بحث یا ادله ای داری میشه توی تاپیک دیگه بحث کرد.
اما این رو هم اضافه کنم که ادعایی که مطرح کردی روشن نیست. تعریفی از تکامل و ... ارائه ندادی و حد شمولی برای قاعده تکاملیت تعیین نکردی که همه اینا بحث یا دریافتن نظرت رو مشکل میکنه.
خاطره میگی؟ اونم تازه معلومه نویسنده هنوز نمیدونه که همه موجودات زنده روی زمین از یک درخت تکاملی هستن. بله ما همه با هم فامیلیم! (در صفحه 22وم تاپیک فرگشت داریم تصور درستی ازش به دست میاریم، خیلی خوبه)
بعد میگی من :
مهم نیست . چون میدونم نمیتونی . 
و بانکی