تالار گفتگوی بیداری اندیشه

امام على(علیه السلام) در تفسير آيه‏ شريفه‏: «لاتنسَ نَصيبَك مِن الدّنيا»( قصص، 77.) [align=CENTER]( بهره خود را از دنيا فراموش نكن)

امام علی علیه السلام در رابطه با درجات گوناگون دلباختگان اهل بیت علیهم السلام و نتیجه آن می فرماید:

«من احبنا بقلبه و اعاننا بلسانه و قاتل معنا بیده فهو معنا فی الجنة فی درجتنا، و من احبنا بقلبه و اعاننا بلسانه و لم یقاتل معنا اعداءنا فهو اسفل من ذلک بدرجة و من احبنا بقلبه و لم یعنا بلسانه و لا بیده فهو فی الجنة»

هر کس ما را در دل دوست داشته باشد و با زبانش یاری کند و با دستش به دفاع از ما برخیزد (یعنی با تمام وجود دلباخته ما باشد)، در بهشت هم درجه و همنشین ما خواهد بود و هر که ما را با دل دوست بدارد و با زبان یاری کند و همراه ما با دشمنانمان نجنگد، یک درجه پایین تر خواهد بود و هر که با قلبش ما را دوست دارد ولی با زبان و دست به یاری ما نشتابد، در بهشت خواهد بود.

التماس دعا
[/b]

منَ كانَ في قَلبهِ حَبَّةٌ مِن خَردَلٍ مِن عَصَبِيَّةٍ بَعَثَهُ اللّه‏ُ يَومَ القِيامَةِ مَعَ أعرابِ الجاهِلِيَّةِ .
[b]نبی اکرم " صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم " فرمودند
هر كس در دلش به اندازه دانه خردلى عصبيّت باشد ، خداوند در روز قيامت او را با اعراب جاهليّت برانگيزاند .
الكافي : 2 / 308 / 3

سلام

شب دوم محرم 1435

«اَىّ شَىْ‏ءٍ كُنْتُمْ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ اللّهُ عَزّوَجَلّ آدَمَ (علیه السلام)؟ قَالَ كُنّا اَشْبَاحَ نُورٍ نَدُورُ حَوْلَ عَرْشِ الرّحْمنِ فَنُعَلّمُ لِلْمَلاَئِكَةِ التّسْبِيحَ وَ التّهْلِيلَ وَ التّحْمِيدَ».

از امام حسين (علیه السلام) پرسيده شد: «قبل از اين‏كه خداوند عزّوجل آدم (علیه السلام) را خلق كند، شما چه چيزى بوديد؟ فرمود: ما شبح‏هايى از نور بوديم كه بر گرد عرش خدا مى‏چرخيديم و به ملائكه درس تسبيح و توحيد و ستايش خدا را مى‏آموختيم».

(بحار الانوار، ج 57 ص 311 ح1 )

التماس دعا

خدا رحمت کند مارا زمانی که در دیار باقی هستیم و دستمان از دنیا کوتاه است

«مَنْ حَاوَلَ اَمْراً بِمَعْصِيَةِ اللّهِ كَانَ اَفْوَتَ لِمَا يَرْجُوا وَ اَسْرَعَ لِمَا يَحْذَرُ».

امام حسين (علیه السلام)

«كسى كه با نيرنگ و معصيت خدا، در پى به‏دست آوردن چيزى رود، كمتر به آنچه اميد دارد مى‏رسد، و زودتر به آنچه مى‏ترسد، دچار مى‏شود».

(بحار الانوار، ج 75 ص 12 ح19 )