۲۱/اردیبهشت/۹۳, ۹:۲۵
- وسُئِلَ عَن شَرابِ المَولودِ في بَطنِ اُمِّهِ
فَقالَ: أمّا شَرابُ المَولودِ في بَطنِ اُمِّهِ ، فَإِنَّهُ يَكونُ نُطفَةً أربَعينَ لَيلَةً ، ثُمَّ عَلَقَةً أربَعينَ لَيلَةً ، ومَشيجاً أربَعينَ لَيلَةً ، وغَبيساً أربَعينَ لَيلَةً ، ثُمَّ مُضغَةً أربَعينَ لَيلَةً ، ثُمَّ العَظمَ حَنيكاً أربَعينَ لَيلَةً ، ثُمَّ جَنيناً . فَعِندَ ذلِكَ يَستَهِلُّ فَيُنفَخُ فيهِ الرُّوحُ ، فَإِذا أرادَ اللّهُ - جَلَّ اسمُهُ - أن يُخرِجَهُ تامّاً [أخرَجَهُ] ، وإن أرادَ أن يُؤَخِّرَهُ فِي الرَّحمِ تِسعَةَ أشهُرٍ فَأَمرُهُ نافِذٌ وقَولُهُ صادِقٌ ، تَجتَلِبُ عَلَيهِ عُروقُ الرَّحِمِ ومِنها يَكونُ الوَلَدُ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم
- در پاسخ به پرسشى درباره نوشيدنى كودك در شكم مادر خويش -
: امّا نوشيدنى كودك در شكم مادر ؛ او چهل شب ، نطفه است ، چهل شب به صورت يك لَخته ، چهل شب به صورت يك آميخته ، چهل شب آميختهاى رنگ به خود گرفته ، سپس چهل شب يك پارهْ گوشت است ، چهل شب ، استخوانى رو به استحكام ، و آنگاه ، جنين . در اين هنگام است كه بانگى میكند و روح در او دميده میشود . پس اگر خداوند - جلّ إسمه - بخواهد او را به صورت آفريدهاى كامل بيرون آورَد [بيرون آورَد] و اگر نيز بخواهد ، او را تا نُه ماه در رَحِم همچنان بدارد ؛ چرا كه فرمان او روا و سخن او راست است . [در همه اين مهلت] ، رگهاى رَحِم به كودك آب میرسانند و از همان جاست كه كودك ، پديد میآيد .
تاريخ دمشق ، جلد 16 ، صفحه 374 ، حديث 3972 عن الزهري ، كنز العمّال ، جلد 13 ، صفحه 387 ، حديث 37043 ، دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 652 ين استدراك ، مستند است به مختصر تاريخ دمشق و كنز العمّال.
فَقالَ: أمّا شَرابُ المَولودِ في بَطنِ اُمِّهِ ، فَإِنَّهُ يَكونُ نُطفَةً أربَعينَ لَيلَةً ، ثُمَّ عَلَقَةً أربَعينَ لَيلَةً ، ومَشيجاً أربَعينَ لَيلَةً ، وغَبيساً أربَعينَ لَيلَةً ، ثُمَّ مُضغَةً أربَعينَ لَيلَةً ، ثُمَّ العَظمَ حَنيكاً أربَعينَ لَيلَةً ، ثُمَّ جَنيناً . فَعِندَ ذلِكَ يَستَهِلُّ فَيُنفَخُ فيهِ الرُّوحُ ، فَإِذا أرادَ اللّهُ - جَلَّ اسمُهُ - أن يُخرِجَهُ تامّاً [أخرَجَهُ] ، وإن أرادَ أن يُؤَخِّرَهُ فِي الرَّحمِ تِسعَةَ أشهُرٍ فَأَمرُهُ نافِذٌ وقَولُهُ صادِقٌ ، تَجتَلِبُ عَلَيهِ عُروقُ الرَّحِمِ ومِنها يَكونُ الوَلَدُ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم
- در پاسخ به پرسشى درباره نوشيدنى كودك در شكم مادر خويش -
: امّا نوشيدنى كودك در شكم مادر ؛ او چهل شب ، نطفه است ، چهل شب به صورت يك لَخته ، چهل شب به صورت يك آميخته ، چهل شب آميختهاى رنگ به خود گرفته ، سپس چهل شب يك پارهْ گوشت است ، چهل شب ، استخوانى رو به استحكام ، و آنگاه ، جنين . در اين هنگام است كه بانگى میكند و روح در او دميده میشود . پس اگر خداوند - جلّ إسمه - بخواهد او را به صورت آفريدهاى كامل بيرون آورَد [بيرون آورَد] و اگر نيز بخواهد ، او را تا نُه ماه در رَحِم همچنان بدارد ؛ چرا كه فرمان او روا و سخن او راست است . [در همه اين مهلت] ، رگهاى رَحِم به كودك آب میرسانند و از همان جاست كه كودك ، پديد میآيد .
تاريخ دمشق ، جلد 16 ، صفحه 374 ، حديث 3972 عن الزهري ، كنز العمّال ، جلد 13 ، صفحه 387 ، حديث 37043 ، دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 652 ين استدراك ، مستند است به مختصر تاريخ دمشق و كنز العمّال.
