۲۱/شهریور/۹۴, ۱۸:۲۳
موضوعی که مدتی ذهنم رو مشغول کرده یعنی از وقتی که یکی از دوستان به نوعی باعث آشنایی بنده با اساس قوانین شد . خیلی سعی کردم خلاصه کنم ولی بازهم زیاده اینها چیزی که دو روزه به شدت ذهنمو مشغول کرده از اون اخباری نیست راجب مسائل پیرامونی قطعنامه قرار میدیم اینها تفکراتی که شدید آزار دهنده شده و امیدوارم همه اش اشتباه باشه :
. در همین ابتدا عرض کنم فقط یک مشغولیت ذهنی رو مطرح می کنم به قاطعانه نتیجه گیری نمی کنم و کسی رو متهم هم نمی کنم.
. این فکر از اونجایی ذهنم رو مشغول کردن که به کنایه یک کامنت گذاشتم و باب آشنایی من با اصول قانون اساسی شد :
. من بدون اینکه متوجه بام واقعا این روند قانونی هست به شوخی و کنایه اشاره کردم که روال قانی داره امور البته قسمت اول که گفتم مجلس تصویب کرده غلطه چون این چیزی نبود که مجلس تصویب کنه طبق اصل 176 قانون اساسی همچین راهی وجود دارد
.
نقل قول:خب نکته اش همینه دیگه . اگر اشباه نکنم خود آقای رئیس مجلس تصمیم گیری رو به شورا واگذار کرد یعنی مجلس تصویب کرده که شورا تصویب کنه. شورا هم تصمیم گرفته تصمیم شو به صورت لایحه نده به مجلس . کجاشو متوجه نمی شید همه چیز کاملا روند طبیعی و روال قانونی شو داره طی می کنه
.
به طور کلی در نظام ما سازکار نهاد ها و دستگاه ها طوری تنظیم که هیچگاه یک دستگاه قدرت مطلق نباشد همیشه یک عامل بازدارند یا جلوگیری کننده وجود دارد . شاید فکر کنیم این نوعی نقص باشه ولی کاملا هوشمندانه طرح ریزی شده . ما کشوری هستیم که دو نهاد عظیم نظامی داریم ، اگر ارتش کودتا کرد سپاه عامل بازدارند خواهد بود اگر سپاه کودتا کرد ارتش عامل باز دارنده خواهد بود.
. حالا اصل 139 قانون اساسی گویی طوری طرح ریزی شده که اگر دولت کارش رو به درستی انجام نداد دستگاهی برای جلوگیری از آن باشد حالا اگر خود مجلس دچار کج روی شد چی ؟ اصل 176 قانون اساسی راهکار این موضوع است .
. البته راجب این موضوع بحث زیاد که نهایتا باید مجلس مصوب کند جز موارد چندگانه ای نیست که شورا به آن ورود کند و شواری عالی امنیت ملی یک نهاد قانون گذار نیست و بیشتر یک تصمیم گیری اولیه است . اما چه تصمیم گیری اولیه که نتیجه برای تایید به سمع و نظر رهبر می رسد . خود بخود مجلس خارج از دور می رود .
. به هر حال فارغ از همین اینها چیزی که اتفاق افتاد واگذار بررسی برجام به شورای عالی امنیت ملی است .
. خب یک سوال چرا دولت تلاش کرد تا برجام به شورا ببرد . چیزی که به نظر من میرسه شانس تایید آن در مجلس به مراتب کمتر بود اما شورا چه مزیتی دارد ؟
. اعضای شورای عالی امنیت ملی :
-رؤسای قوای سه گانه
- رئیس ستاد فرماندهی کل نیروهای مسلح
- مسئول امور برنامه و بودجه
- دو نماینده به انتخاب مقام رهبری
- وزرای امور خارجه ، کشور، اطلاعات
- حسب مورد وزیر مربوط و عالیترین مقام ارتش و سپاه
- و ضمنا ریاست شورا را رئیس جمهور بر عهده خواهد داشت .
. که نهایتا از 12 نفر تشکیل شده . در این جمع شانس دولت برای رسید به نظر دلخواه بیشتر است
. در اویل مذاکرات رهبری موضوع مذاکرات مشخصا بحث بر سر انرژی هستی مشخص کردند که با کم و زیاد ماجرا در حین مذاکرات و پس از آن ایشان به طوری میان داری کردند و تنها کسی بودند به شعار دولت و ملت همدلی و همزبانی برای وحدت عمل می کردند . رفتار پدرانه که باعث شد تا همیجا هم تفرقه سیستم را از داخل نابود نکند . اما این اواخر بیانات ایشون حاکی از رای مخالف است . این در صورتی است که دولت با علم به این موضوع بازهم در پی تایید شوارای عالی امنیت ملی است برای برجام در صورتی که رای نهایی آنرا رهبر باید صادر کند .
یعنی شورا بگوید "آری" رهبر بگوید "خیر" !!!
. چرای اصلی به وجود می آید
چرا دولت به دنبال این است ؟
. مقام رهبری تنها مقام قدرت مند است که به طور بالقوه داری نهایت اختیارات است اما به طور بالفعل رهبر هم قدرت ندارد .
چون نظام و اساس نظام ما که اسلام باشد معقوله ای به نام دیکتاتوری در خود ندارد اگر به جای آیت الله خامنه ای ، استالین رهبر بود خب مشکلی نبود چون حکومت دیکته است اما ما در حکومتمان چنین چیزی نداریم و سابقا هم رهبران مذهبی اسلام چنین چیزی را نداشتند.
.
حضرت امیرالمونین علی (علیه السلام) رهبر و فرمانده جنگ صفین بودند جدای از حقانیت و ولایت ایشان پس از حضرت رسول (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ایشان فرمانده جنگ بودند ولی با اینکه فرمانده و رهبر نبرد به طور بالقوه نهایت تصیمیم است اما وقتی فرمان ادامه جنک را دادند سربازان از جنگ سر باز زندند که باعث به طور بالفعل نهایت تصمیم با ایشان نباشد .
.
این چیزی که همیشه سلب قدرت از رهبران کرده در باره امام حسن (علیه السلام) هم همنطور بود . حالا با این شرایط فعلی آیا قدرت رهبری از بالقوه به بالفعل تبدیل می شود ؟ یا ایشان هم باید جام زهر را بنوشد ؟ یا صراحتا مخالفت کند در اینصورت چه اتفاقی می افتد ؟ از داخل دچار فروپاشی نمی شویم ؟
. در جنگ صفین سپاه عراق در مقابل حضرت قرار گرفتند و ایشان را به جای " امیرالمونین " به"یا علی " خطاب کرند و گفتند :" یا علی دعوت آنها بپذیر یا تو را می کشیم "
. آیا امروز هم می گوییم یا علی دعوت آنها را بپذیر یا تو را می کشیم ؟!
. اینها اتفاق نمی افتد مگر اینکه شورا برجام را رد کند که باید تایید مجلس سنای آمریکا را در نظر گرفت ، رد کنند که چه ؟ دوباره مذاکره شود با توجه به اینکه ما با برپایی جشن و تبریکات پوئن سیاسی به طرف مقابل دادیم و گل به خودی زدیم بازهم می توانیم مذاکرات پاکی داشته باشیم
. ویا رد کنیم بگیم نه خانی اومده نه خانی رفته ، واکنش طرف غربی چی می تونه باشه ؟
. ما در آستانه تغییرات بزرگ داخلی هستیم یا در آستانه جنگ جهانی ؟ امروز چه فردایی را داریم می سازیم ؟
. تا کجا پشت رهبری هستیم ، اگر بازهم بودجه هارا ببند و مسئله آب را به دستان آمریکا گره بزنند بازهم پشت "نه" رهبر هستیم ؟
. دعوت کنندگان اباعبدالله الحسین (علیه السلام) به بهانه تهدید و پول شدند قاتلانش ، بازهم ما کربلایی دیگر در راه است ؟
. چرا رهبر "نه" می گوید ؟
. مسئله اونطوری نیست که یکی گفت ما نیاز به 190هزار سو نداریم پس توافق خوبی است مسئله فقط انرژی هسته نیست اگر فقط همین ها بود شاید می شد "بله" گفت و صلح حسنی کرد اما مسئله رخنه غرب به قلب کشور است تا زیر دماغمان می آید بازهم می شود "بله" گفت پس چرا سید الشهدا "بله" نگفتند ؟
. شاید چیزی رو از قلم انداختم شاید اطلاعت از پایه غلط است و نوعی توهم ذهنی باشد شاید زاویه دیدم اشتباه باشه . اما عجیب ذهنم رو مشغول کرده .شاید نباید اینها رو گفت شاید به زودی حذف بشه این پست