یادداشت جوان / «نقض برجام» ترامپ را هم جری کرد
«ترامپ برجام را تغییر خواهد داد.» این ادعای چندی پیش ولید فارس، مشاور سیاست خارجی دونالد ترامپ رئیسجمهور منتخب امریکا است.
محمد اسماعیلی در روزنامه جوان نوشت: نامه 37 نفر از اندیشمندان و دانشمندان برجسته امریکایی خطاب به «دونالد ترامپ» برای حفظ برجام ادعای چندی پیش ولید فارس را تأیید میکند. در این نامه از ترامپ درخواست میشود: «ما از شما میخواهیم تا این دارایی استراتژیک و حیاتی امریکا را حفظ کنید.» بدون تردید این 37 نفر از سر ذوقزدگی کلیدواژههای «دارایی استراتژیک و حیاتی امریکا» را برای برجام بهکار نبردهاند و قطعاً دلایلی برای استفاده از چنین ادبیاتی دارند. که در ادامه به آن اشاره خواهد شد.
دادههای دیگری ادعای شبیه آنچه ولید فارس گفته را تأیید میکند، مبنی بر اینکه دولت جدید امریکا رغبتی برای فسخ یا اختتام برجام نداشته و بر اساس برخی محاسبات دقیق به این نتیجه رسیدهاند که بهترین مسیر برای تامین منافع امریکا حفظ اصل برجام و تغییر برخی محتویات آن است. اگر چنین گمانهای را بپذیریم باید برخی از دلایل چنین تصمیمی را اینگونه ذکر کنیم:
1- برجام و قطعنامه 2231منافع ایالات متحده امریکا را در حد اعلی تأمین کرده است و بر اساس بررسیهای تیم تصمیمساز دونالد ترامپ، هیچ توافقنامه جدیدی نمیتواند تا به این حد اهداف غرب را در حوزه صنعت هستهای کشورمان تأمین کند. چرا که بهواسطه برجام نه تنها ایران صنعت هستهای خود را به حالت تعطیلی کشانده بلکه مقام دارای صلاحیت ایران با تفسیر موسع و یک جانبه مقامات امریکایی از مفاد برجام و قطعنامه 2231 عملاً مشکل آنچنانی نداشته و تنها به موضع گیریهای کلی- آن هم از موضع سخنگوی دستگاه دیپلماسی- در این باره بسنده میکند.
2ـ «اتاق فکر تحریم امریکا» علیه ایران، با بهکارگیری برخی از ابزار محاسبات دقیقی از نوع تفکرات دولت یازدهم دریافته و رفتارسنجی مناسبی از فضای حاکم بر دستگاه دیپلماسی کشورمان را برآورد کردهاند که بر اساس «نقض مکرر»برجام توسط امریکا قطعاً هیچ پاسخ چشمگیری را از سوی مقامات دارای صلاحیت در کشورمان به همراه نخواهد داشت و بنابراین مادامی که دولت فعلی در ایران روی کار باشد، فراغ بالی در طرف امریکایی وجود خواهد داشت که میتواند با وضع قوانین جدید «روح و جسم» برجام را نقض و با برخی از رایزنیهای دیپلماتیک، حس امیدواری را در طرف ایرانی همچنان زنده نگه دارد.
وضع قانون ایسا (isa) را باید نمونه آخر از اقداماتی دانست که بر اساس آن اتاق فکر وزارت امور خارجه امریکا در روزهای پایانی دولت اوباما تصمیم گرفت با ایجاد آن میزان «اراده»طرف ایرانی را برای پاسخ «قاطع»، «هم وزن»و«هم سطح» بسنجد و چنانچه طرف ایرانی تا قبل از ثبات دولت ترامپ پاسخ مناسبی به نقضهای مکرر برجام از سوی طرف مقابل ندهد قطعا رویه و رویکرد دولت جدید امریکا به سمتی هدایت خواهد شد که هم برجام مجداً «نقض»خواهد شد و هم امریکاییها با توسعه درخواستهای خود از ایران فشارهای بینالمللی بیشتری را علیه کشورمان اعمال خواهند کرد.
به بیان بهتر چنانچه نقض برجام - که در دولت اوباما بهواسطه قوانینی از جمله محدودیت سفر شهروندان38 کشور به ایران و ایسا شکل بیرونی به خود گرفت- طی روزهای اخیر با اقدامات بازدارنده و عملی مناسب طرف ایرانی همراه نشود نباید تردید داشت که دونالد ترامپ به محض تکیه بر کرسی ریاست جمهوری، خواهان «تعهدات مالایطاق»دیگری از سوی ایرانیها میشود.
3ـ در شرایط کنونی و با توجه به رفتارسنجی امریکاییها از نگرشهای برخی سیاستمداران ایرانی این امکان وجود دارد که طرف غربی تا روز برگزاری انتخابات 96 با تعدیل مواضع و سیاست خود در قبال نقض برجام، اینگونه القا کند که در اجرای تعهدات مندرج در توافق هستهای اصرار دارد و پس از قطعی شدن نتایج انتخابات آتی سیاست بدیعی ـ و خطرناکتر از زمان اوباما- را در دستور کار قرار دهد. بدون شک یکی از سیاستهای دولت ترامپ در هفتههای آتی درخواست رسمی از ایران برای «جرح و تعدیل متن برجام» بر اساس قواعد حقوق بینالملل است که بر اساس این پازل احتمالی دولت امریکا ، ایران با «دست خالی و بدون برگ» جهت اعمال نظر خود باید در دورهای جدید از مذاکرات با طرف امریکایی حاضر شود. چرا که ایران در دور نخست مذاکرات هستهای- که نزدیک به سهسال زمان برد - برگهای اصلی خود نظیر«قدرت بازدارندگی هستهای»، «غنیسازی 20درصد هستهای»، «رآکتور آب سنگین اراک»و«سایت فردو» را به دلیل اجرای تعهدات مندرج در متن برجام از دست داده است و طرف غربی همچنان برگهای خود از جمله «تحریم»، «تهدید نظامی» و «مبادلات بانکی و سوئیفت» را حفظ کرده و این بدان معناست که موقعیت ایران و امریکا به فرض شکلگیری دور جدیدی از مذاکرات در شرایط برابری نیست و نتیجه آن از قبل مشخص شده است. باید توجه داشت در مذاکرات فشرده دور نخست-سه سال انتهای دولت باراک اوباما-طرف ایرانی با در دست داشتن برگهای معتبر و متقن نتوانست منافع جامعه ایرانی را آنگونه که بایسته است حفظ کند و چگونه ممکن است در شرایط نابرابر بتواند هم منافع تضییع شده گذشته کشور را احیا و هم از نقضهای متوالی جلوگیری کند.
4ـ بنابراین همانگونه که در یادداشتهای گذشته اشاره شد پاسخ هم سطح، هم وزن و متناسب با نقض برجام از سوی دستگاه سیاست خارجه کشور یک اولویت حیاتی برای کشور به شمار میآید چرا که بهواسطه اتخاذ چنین رویکردی از یک سو هزینههای ناشی از نقض برجام برای طرف امریکایی افزایش پیدا کرده و آنها بهراحتی تمایلی برای وضع قوانین جدید و رفتارهای ناهمگون با اصل حسن نیت و روح برجام در پیش نخواهند گرفت و هم از ارائه پیشنهادهایی یکسویه صرف نظر خواهند کرد. چرا که منافع حداکثری امریکا بهواسطه برجام تأمین شده است و دولت جدید امریکا و لابی صهیونیست خواهان امتیازات بیشتر از طرف ایرانی بوده و برای نیل به چنین هدفی بعید نیست چندمسیر را از جمله «بازبینی برجام» در دستور کار قراردهند. حال اگر چه فسخ توافق هستهای با توجه به «خسارت محض»بودن آن از طرف امریکایی به سود ایران تلقی میشود اما باید در نظر داشت نباید با اولویت قرار دادن انتخابات 96، از اقدامات متناسب با نقض برجام توسط امریکاییها صرف نظر کرد، رویکردی که میتواند ترامپ و تیم تصمیمسازی وی را برای اتخاذ رویکردی خصمانه تر ترغیب و تحریض کند.
الفریدون ماالفریدون و ما ادراک ماالفریدون، به یقین هو القلیدون.
اما چرا این مطلب رو اینجا آوردم؟ فریدون یادآور زوایای مختلفی مانند دکتری بدون امتحان، بورس بدون پشتوانه، کاسب تحریم یا صرافی دوران بازی قیمت ارز، یار غار ابوموسی اشعری و ... است اما هدف از اشاره به این از خدا بی خبر در این تاپیک، نقش بسیار مخرب و موثر ایشان در مذاکرات برجامچای بود.
شفافیت ، فریدون و سکوت روحانی
«حسین فریدون» مرد ساکت کابینه یازدهم است؛ کسی که به پرنفوذی او در کابینه نمیتوان یافت اما درعین حال کمتر مصاحبه یا نقل قولی در این چندسال از او میتوان یافت. شخصی که در مهمترین موضوعات کشور از جمله برجام همیشه رد پایی از او دیده میشود و همواره در کنار رییس جمهور است، دستیار ویژه روحانی که نقشی کلیدی در توافق هستهای ایفا کرد.
ابوالمشاغل دولت روحانی
به گزارش صبح نو آقای فریدون سایه رییس جمهور در دولت یازدهم است؛ آنجا که محدودیت های رسمی و سیاسی مانع از حضور روحانی است، او برادرش را روانه میکند؛ برادری که روزگاری نه چندان کوتاه را به عنوان دیپلمات فعالیت کرده است، دستی در بازار ارز و تجارت دارد و در دولت یازدهم نیز، صاحب حکمی چون دستیار ارشد رییس جمهور در امور اجرایی است. از این رو باید حسین فریدون را ابوالمشاغل دولت روحانی دانست چراکه این انتصاب، دایره فعالیت هایش را بسیار گسترده کرده است.
نماینده روحانی در مذاکرات
با جدیتر شدن مذاکرات و در ادوار پایانی آن، فریدون رسماً به تیم مذاکره کننده پیوست و در گفتگوهای لوزان و وین در کنار دکترجواد ظریف و تیم همراهش حضور داشت تا جایی که در دور پایانی مذاکرات هستهای در وین، یکی از دیپلماتهای ارشد آمریکایی در جلسه «آف د رکورد» با خبرنگاران این کشور گفته بود: «هر وقت حسین فریدون در مذاکرات هستهای حاضر میشود ما در مییابیم که مذاکرات جدی است و تهران میخواهد در این دور نتیجهای حاصل شود.» درواقع حضور دستیار ویژه رییس جمهور در مذاکرات هستهای، نشانگر دخالت صریح روحانی در مذاکرات و همچنین تغییر ریاست تیم مذاکرهکننده از ظریف به فریدون است.
آقای سیدعلی خرم، سفیر اسبق ایران در مقر اروپایی سازمان ملل در ژنو، درباره نقش حسین فریدون در مذاکرات به اعتماد گفته بود: «نقش آقای فریدون مرتبط با شخص رئیسجمهور است که در این مذاکرات حضور دارند تا اگر پیام مهمی در این مذاکرات وجود داشت را به شخص رئیسجمهور یا شورای عالی امنیت ملی با بازگشتشان انتقال دهند.» البته این تنها گوشهای از وظایف ویژه برادر رییس جمهور است چراکه حضور دستیار ویژه رییس جمهور به عنوان یکی از اعضای تیم مذاکره کننده سطح مذاکره را از سطح وزارت امورخارجه ارتقا داد و هر کسی که اختیارات بیشتری داشته باشد، قاعدتاً در مذاکرات معتبرتر است.
یکی از مهمترین نقشهای فریدون در مذاکرات، فشار آوردن به تیم مذاکره کننده برای انعقاد زودتر توافق بود، بهطوری که آقای«سیدحسین سادات میدانی» یکی از اعضای تیم مذاکره کننده در پاسخ به انتقاد از بقای تحریمها در پسابرجام،گفت:«بخشی از مشکل به مذاکرات برمی گردد و بخشی نه. مشکل اصلی عجله شدید روسا برای رسیدن هرچه سریعتر به توافق بود.کار درست این بود که تیم ایرانی خودش تحریمهای مهم را شناسایی میکرد و در تهیه متن برجام پیشقدم میشد؛ اما اینطور نبود. دوستان مذاکره کننده بهدلیل فشار سیاسی و به رغم مخالفت کارشناسان تحریم، بدون تأنی لازم چارچوب لوزان را پذیرفتند.»
تعجیل در برجام، تلاش فریدون در مذاکرات
اما واقعاً منظور از روسا و فشارهایی که سادات میدانی مطرح میکند به چه کسی بر میگردد؟ پاسخ این سؤال را آقای محمدجواد کریمی قدوسی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس صراحتاً اعلام میکند. وی در این زمینه به روزنامه شرق (8 دیماه سال جاری) گفته است:«آقای ظریف جایی میگوید من میخواستم خط قرمزهای رهبری را رعایت کنم؛ اما حسین فریدون کنار من مینشست و وقتی من میخواستم کنار خط قرمزها بایستم، او با آرنجش میزد به پهلوی من و میگفت زود رد شو. ظریف میگفته من قول دادهام خط قرمزهای آقا را رعایت کنم؛ اما فریدون میگفته بمال به هم و زود رد شو. به همین خاطر میگویم این توافق با عجله انجام شد که امروز آقای ظریف اعتراف میکند ما تلاش کردیم قانون داماتو و عدم تمدید را بیاوریم و آن خط قرمز بود، آن را مستند کنیم و آنها قول دادند و حالا هیچی. یک مورد عجلهای که گفتم اینجا بود. »
حضور فریدون در مذاکرات، انتقاد مسوولان را در پی داشت چراکه حضور دستیار ویژه رییس جمهور در مذاکرات هستهای بی اثر است مگر آنکه هدف خاصی را دنبال کند.در همان زمان آقای عراقچی در پاسخ به انتقادها درباره نقش فریدون در مذاکرات گفته بود:« آقای فریدون در مذاکرات هم حضور داشتند و بعضاً مشورتهای لازم را ارائه میدادند. در مجموع باید تاکید کنم که آقای فریدون هم در ارائه مشورت، هم در هماهنگیهای داخلی و هم در حفظ انسجام تیم، نقش بسیار ارزندهای را ایفا کردند.» در واقع با دقت در سخنان عراقچی نقش اصلی فریدون در مذاکرات آشکار میشود، نقشی کلیدی که دستورات رییس جمهور را به تیم مذاکره کننده منتقل کرده و فشارهایی برای تعجیل در توافق بر تیم وارد میکرده است.
دولت نیازمند به توافق هستهای بود؛ توافقی که تمام توان انرژی و حیثیت خود را پای آن گذاشته بود؛ توافقی که رفع تمام مشکلات کشور حتی آب خوردن و محیط زیست را به آن پیوند زده بود لذا باید هرچه زودتر این توافق به ثمر می نشست تا آثار آن تا انتخابات 96 نمایان شود؛ ماموریتی که بر عهده فریدون گذاشته شده بود.
البته با وجود تمام بدعهدیهای طرف مقابل هنوز هم عجله در اجرای توافق توسط دولت دیده میشود که سهشیفته کار کردن در فردو برای جمع آوری زیر ساختهای 2 هزار دستگاه سانتریفیوژ تا یک سالگی برجام، تنها نمونهای از آن است.
حاشیههای فریدون
اما اینها تنها حواشی فریدون نیست، در خردادماه 95 بود که برخی از نمایندگان درباره فعالیت اقتصادی فریدون و دست داشتن وی در برخی از معاملات تجاری دست به افشاگری زدند.
1-دریافت یک ملک مسکونی به ارزش 14میلیارد تومان از یک بدهکار بانکی،
2- واریز ارز به حساب دختر فریدون در خارج از کشور توسط یک بدهکار بانکی،
3-دریافت مبالغ قابل توجه به بهانه برگزاری مراسم ترحیم از یک بدهکار بانکی وغیره،
گوشههایی ازحاشیههای پرونده فریدون بود؛حاشیههایی که دامن روحانی را هم گرفت. البته طی چند روز گذشته، رئیسجمهور در توئیتی اعلام کرد:«دولت حاضر است با تشکیل سامانهای تمام دخل و خرج و حسابهایش را روشن کند و در مقابل انتظار است قوه قضائیه نیز حسابهای خود را روشن نماید.»
درخواستی برای شفافیت
همین امر سبب شد تا بلافاصله 46 تن از نمایندگان در تذکری به حجتالاسلام حسن روحانی رئیسجمهور، خواستار برخورد با حسین فریدون و معرفی ایشان به قوه قضائیه برای رسیدگی به اتهامات وی در زمینه مفاسد اقتصادی شوند. در این تذکر کتبی نمایندگان که روز چهارشنبه گذشته آمده است: « مطابق برخی مدارک واصله برادر جنابعالی از یکی از ابربدهکاران بانکی به نام (ر- د) با بیش از 40 هزار میلیارد ریال بدهی بانکی، به تاریخ 25/3/93 ملکی به قیمت 140 میلیارد ریال واقع در تجریش (از طریق همسر) دریافت کرده است. اعمال نفوذ در نصب برخی مدیران بانکی که توسط متهمان به فساد اقتصادی به حسین فریدون معرفی شدهاند و اصرار ایشان به نصب یکی دیگر از مدیران بانکی با حقوقهای نجومی که رئیس سازمان بازرسی کل کشور به آن اشاره کرد و سایر مسائل ایشان که در صورت صلاحدید در جلسه حضوری به عرض میرسد، از مواردی است که جنابعالی برای حفظ حیثیت دولت و نظام اسلامی باید به آن حساسیت نشان دهید.»
آزمونی بزرگ
آقای احمد توکلی، رئیس سازمان مردمنهاد دیدهبان شفافیت و عدالت و نماینده مردم تهران در مجلس نهم هم در واکنش به اتهامات وارده به «حسین فریدون» برادر رئیسجمهور از جمله در حوزههای مالی و آموزشی گفته است: آقای روحانی امروز در معرض آزمون مهمی قرار گرفته است که امیدوارم از آن سربلند بیرون بیاید، آقای روحانی اگر دفاعی از برادرش ندارد وی را مجازات کند.
عجیب اما سکوت رییس جمهور در برابر مطالبه شفافیت نمایندگان و پاسخگویی درباره حاشیههای برادرش حسین فریدون است.گویا فریدون خط قرمزی برای اوست، شاید هم عشق برادری حتی از حق ملت ایران هم با ارزشتر است که رییس جمهور حاضر به حسابرسی از برادرش نیست؟!
رهبر معظم انقلاب:
وقتى با كسى مذاكره شروع شد؛ پشت ميز نشستيد؛ يك قهوه باهم خورديد؛ يك گپ دوستانه هم در كنارش باهم زديد؛ در فلان محفل بينالمللى نشستيد و با همديگر يكخرده درددل كرديد... آنوقت، اوّلِ شروعِ تحميلات است. بدبختيهاى انقلابهاى دنيا و تسلّط و نفوذ آمريكا همانطور كه عرض كردم از همينجا شروع شد... اين است كه روى مذاكره فشار مى آورند. اصرار مىكنند كه «ايران چرا نمى آيد با ما مذاكره كند؟» عدّهاى هم كه آدمهايى ساده لوحند، يا نمى دانم، مرعوبند، يا بى اطّلاعند، يا غير سياسى اند، در داخل خودمان اين حرفها را تكرار مىكنند. من نمى دانم مى فهمند چه دارند مى گويند؟!
یادداشت کیهان/ راز ناکامی برجام لابهلای یک کتاب خاطرات
«سال ۲۰۱۶ یکی از موفقیتآمیزترین سالها در تاریخ حکومت اسلامی ایران بود». این عبارت، ارزیابی راهبردی «شاول شای» (معاون پیشین شورای امنیت ملی رژیم صهیونیستی) است. او پیروزیهای خیرهکننده ایران و متحدانش در عراق و سوریه و یمن را سند ارزیابی خود... .
به گزارش کیهان، 1- «سال 2016 یکی از موفقیتآمیزترین سالها در تاریخ حکومت اسلامی ایران بود». این عبارت، ارزیابی راهبردی «شاول شای» (معاون پیشین شورای امنیت ملی رژیم صهیونیستی) است. او پیروزیهای خیرهکننده ایران و متحدانش در عراق و سوریه و یمن را سند ارزیابی خود عنوان میکند. محافل بسیاری در تلآویو و واشنگتن و لندن و برلین و پاریس هستند که مشابه همین ارزیابی استراتژیک را درباره قدرت تعیینکننده و بلامنازع ایران در تحولات منطقه غرب آسیا دارند؛ حال آنکه اغلب همین محافل درباره برجام قضاوتی دیگر ارائه میکنند و معتقدند غرب از این طریق، بخشی از قدرت ایران را مهار کرد. اگر ایران به نحوی تحولات منطقه را مدیریت کرد که آمریکا مثلاً از تحولات سوریه حذف شد، در مقابل، دولت رو به پایان و بیدستاورد آمریکا، برجام را بزرگترین دستاورد خود برای مهار بخشی از قدرت فزاینده ایران میداند. این دوگانه چگونه قابل تبیین است؟ چرا ماجرای مذاکرات هستهای 12 ساله، برخلاف روند تصاعدی قدرت ایران حرکت کرد و حاصل آن به نقطهای رسید که امروز دولتمردان ما از آن به عنوان «تقریبا هیچ»، «نقض عهد»، «دبه درآوردن»، «ادامه و تشدید تحریمها» و «کارشکنی» یاد میکنند؟ کدام اتفاقات، باعث شد تیم مذاکرهکننده نتواند در تراز اقتدار منطقهای بلامنازع جمهوری اسلامی، پای میز مذاکرات ظاهر شود؟
2- دو تعبیر حکیمانه از امیرمومنان علیهالسلام در «غررالحکم و دررالکلم» نقل شده که به غافلگیری اشاره میکند. «من نام عن عدوّه، انبهته المکاید. هر کس نسبت به دشمن خواب باشد، نقشهها و نیرنگها او را بیدار میکند» و «من نام عن نُصرهًْ ولیّه، انتبه ِبوَطاهًِْ عدوّه. هر کس از یاری مولای خود غفلت کند و خواب بماند، با لگد دشمن بیدار میشود». تلخیهای ماجرای عبرتآموز- و فتنهآمیز- برجام، از غفلت نسبت به دشمن و کوتاهی نسبت به برخی هشدارهای رهبر حکیم انقلاب سرچشمه میگیرد. در منطق رهبر انقلاب که از مکتب امام خمینی(رحمة الله علیه) و آموزههای اسلامی نشأت میگیرد، «بیاعتمادی مطلق به قدرتهای سلطهگر و در راس آنها آمریکا، یکی از اجزای مهم قدرت نرم جمهوری اسلامی است و این بیاعتمادی باید روز به روز گسترش یابد» اما برخی مسئولان و تصمیمگیران و تصمیمسازان متاسفانه درک درستی از این رکن قدرت نداشتند. جریان نفوذ موجب تحریفها و خطایفهمهایی در این میان شد تا آنجا که رهبر انقلاب 28 شهریور 95 در دیدار فرماندهان سپاه پاسداران ضمن تبیین جایگاه بیاعتمادی به آمریکا در قدرت نظام، فرمودند «متاسفانه برخی حاضر نیستند این بیاعتمادی را قبول کنند و اگرچه به زبان میگویند آمریکا دشمن است اما احساس واقعی بیاعتمادی به آمریکا در آنها وجود ندارد... هنگامی که در انسان احساس دشمنی و بیاعتمادی به طرف مقابل وجود داشته باشد، در مذاکرات و دیدارها، الزامات آن را رعایت میکند».
3- اصرار به برجستهسازی اختلاف درباره مقاومت یا تسلیم و تداعی دودستگی در کنار اصرار بر ناچارنمایی جبهه خودی، از دلایل مهم ناکامی در مصاف با دشمن است. تصور کنید درست در زمانی که امیر مومنان(علیه السلام) برای دفع شرّ اردوگاه معاویه اقدام به جهاد کرد؛ صحابهای مانند ابوموسی اشعری در کوفه پیدا میشود که ورود به جنگ را آلودن دست به خون مسلمین میداند و دعوت به ترک جهاد میکند. چنین صاحب منصبی اسباب تهییج دشمن میشود.
از سوی دیگر پیروزی یک شرط مهم دارد. به تعبیر علیبن ابیطالب(علیه السلام) «الظفر بالحزم و الحزم بأجالهًْ الرأی و الرأی بتحصین الاسرار. پیروزی با احتیاط و دوراندیشی است؛ و احتیاط با مشورت و تدبیر؛ و چاره تفکر و تدبیر، حفاظت از اسرار است» (حکمت 48 نهجالبلاغه). قطعاً آمریکا و غرب 10 برابر ما نیاز به مذاکره و توافق داشتند اما فرض کنیم این نسبت، برعکس بود. آیا چنین نیازی را که راز تلقی میشد، باید جار میزدیم؟ جای «تحصین اسرار» در این قبیل ادبیات پشت سر هم که گفته شد «آمریکا کدخداست»، «خزانه خالی است»، «آمریکا ظرف 5 دقیقه میتواند تمام توان نظامی و دفاعی ما را نابود کند»، «ما نمیتوانیم مقابل قدرتها بایستیم، آن هم شعارهایی که بعضاً توخالی است، ما باید همراه شویم»، «هر توافقی بهتر از عدم توافق است» و «باید توافق انجام شود تا بتوان مشکل رکود و اشتغال و تولید و آلودگی هوا و آب خوردن را حل کرد». اظهار عجز و ضعف- که بخش عمده آن ناشی از نفوذ زدگی و خطای محاسباتی بود- نه تنها ترحم دشمن را به همراه نیاورد، بلکه مانند رساندن بوی خون به مشام گرگهای درنده بود.
4- آقای روحانی رأساً مرتکب خطایی شد که قبلاً چوب مشابه آن را در آغاز مذاکرات (13 سال پیش) از مجلس و دولت اصلاحات خورده بود. او در صفحه 174 کتاب «امنیت ملی و دیپلماسی هستهای» مینویسد «در آستانه مذاکرات تهران چند اتفاق ناگوار افتاد. اول اینکه یکی از سفرای ما در اروپا در مذاکرهای به مقامات آن کشور گفته بود ایران برای توقف غنیسازی آمادگی دارد. من فوراً با آقای خاتمی تماس گرفتم و گفتم من از اول نمیخواستم این مسئولیت را بپذیرم و میدانستم وزارت خارجه همکاری نمیکند... دومین مسئله آن بود که تعدادی از نمایندگان مجلس ]ششم[ طرح 3 فوریتی برای الزام دولت به پذیرش پروتکل الحاقی را امضا کرده و در پی آن بودند که تقدیم مجلس کنند... با آقای کروبی صحبت کردیم و خوشبختانه ایشان مانع شد و طرح در صحن مجلس مطرح نشد ولی متأسفانه سفرای اروپایی از تهیه این طرح با خبر شده بودند. مسئله دیگر این بود که پیش از آنکه وزرای اروپایی به تهران برسند، رئیس جمهور در مصاحبهای اعلام کرده بود ما تعلیق را میپذیریم. به تیم مذاکراتی گفتم در مورد پروتکل الحاقی که در مجلس طرح 3 فوریتی تهیه کردهاند، تعلیق را هم که رئیسجمهور اعلام کرده، من دیگر قرار است بر سر چه موضوعی مذاکره کنم؟». قطعاً روزی امثال آقایان ظریف و عراقچی قبیل این جملات را خواهند گفت و نوشت که ادبیات کسانی چون ]...[ و ]...[، دست ما را پیشاپیش در مذاکرات بست و جای مقاومت و چانهزنی نگذاشت.
5- موضوع اما باز تلختر از این حرفهاست. جفای بزرگ زمانی کلید خورد که موضوع مذاکرات، دستمایه و موضوع تبلیغات انتخاباتی آقای روحانی و طیف مدعی حمایت از وی شد. از همین جا یک مسئله مهم ملی و در حال پیگیری، تبدیل به ابزار گروکشی انتخاباتی و سپس گروگانگیری منافع ملی از سوی دشمن شد. «پیروزی به هر قیمت در انتخابات»، هر چند در آغاز شیرین و مهیج مینمود، اما در میانه و انجام خود، نوعی بدهکاری و به گروگان رفتن را به همراه داشت. بنابراین ایستگاه بعدی، «توافق به هر قیمت و با هر شرایط» بود. هنرمندانی از سوی دستگاه دیپلماسی تحریک شدند تا بگویند هر توافقی بهتر از عدم توافق است. در آن سوی میدان، گرگهای دیپلماسی دشمن هر بار با صدای بلندتر گفتند «عدم توافق، بهتر از توافق بد است و ما عجلهای برای توافق نداریم». در این معامله شبه ربوی و نزولی، گام سوم از همه تلختر است؛ حفظ و اجرای یکطرفه توافق به هر قیمت ولو نقض سیستماتیک و مداوم برجام. این سومی، پیام صریح به حریف است، حاکی از اینکه در باره بدعهدی ذرهای تردید نکنید؛ چون ما آویزان پوسته بیمحتوای توافقیم و نمیخواهیم بپذیریم راه را اشتباه آمدهایم و باید اصلاح کنیم! معلوم نیست به فلان مشاور فرهنگی رئیسجمهور (با سوابق امنیتی) چه قدر ربط دارد- یا چه قدر شهوت دیده شدن در میان است- که در توئیتر مینویسد «در شرایط کنونی محرز است رئیسجمهور جدید آمریکا تلاش خواهد کرد با اقدامات ایذایی و فشارهای تبلیغاتی، ایران را وادار به نقص عملی برجام کرده و از این طریق، بهانههای لازم برای تأسیس، تمدید یا تشدید تحریمها علیه ایران را فراهم کند». مشاور نابغه! تمدید (تأسیس!) 10 ساله تحریمهای موسوم به ISA، «تحریم» نیست؟!
6- خبرگزاری و سایت «خبر آنلاین»، یک خبرگزاری خصوصی نیست که هر چه دلش خواست بنویسد؛ وابسته به معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد و دبیر شورای اطلاعرسانی دولت است. چند روز پس از آن که ماجرای مشکوک و توهینآمیز توزیع سبد کالا در بهمن 1392 اتفاق افتاد، همین خبرگزاری در نهایت رذالت نوشت «در توزیع سبد کالا، حرف و حدیثهای بسیاری گفته شد. روحانی نه یک رئیسجمهور فرهنگی است و نه دغدغه بسیاری از مسائل دیگر را دارد. او رئیسجمهور دیپلمات است که باید اجازه داد مهمترین دغدغه دولت را به انجام برساند. توزیع سبد کالا به مردم - با شیوهای انجام شد- نه یک اتفاق بود و نه عملی که تبعات آن برای روحانی و مردانش غیرقابل پیشبینی باشد. او دقیقاً همین اتفاق- ازدحام، دعوا و مرافعه و احیاناً له شدن در زیر دست و پا- را پیشبینی میکرد و اصلاً آن را برای پیشبرد استراتژی خود لازم داشت ]!![... نگاه کنیم به اظهارات اخیر وندی شرمن که گفته است «شما در اخبار دیدید که ایران اخیراً به طور قابل مشاهدهای، غذا بین مردم فقیر جامعهاش توزیع کرده تا نشان دهد کاهش هدفمند و محدود تحریمها، تأثیر مستقیم بر مردم این کشور داشته است». به هر حال این دقیقاً همان نتیجهای بود که روحانی از توزیع سبد کالا در میان مردم داشته است؛ این که تحریمها بر روی مردم ایران تأثیر مستقیم و انکارناپذیر داشته. این که اوضاع اقتصادی مردم ایران نه تنها رو به راه نیست بلکه حاضرند برای چند عدد تخممرغ و چند کیلو برنج با یکدیگر درگیر شوند]!![... درست است که روش توزیع کالا چندان مناسب نبود اما اگر با این نمایش بتوان جایزه اول بهترین اثر را در فستیوال سیاست جهانی به خود اختصاص داد، به تحقیر چند روزهای که بازیگران آن شدند، میارزید».
نام این قبیل ادبیات، اگر خیانت و وطنفروشی نباشد، بلاهت و سفاهت محض است و قطعاً پشت اندیشه و زبان چنین گویندگانی، شبکه نفوذی لانه کرده که به روش موریانهها مشغول خوردن ریشههای شعور و شخصیت سیاستمداران است.
حاجی تازه از خواب بیدار شده ....!!! ساعت خواب ... !!!!
تمدید ایسا نقض برجام است/ تحمل نخواهیم کرد کشوری به بهانه های مختلف تعهدات خود را زیرپا بگذارد
بخش سیاست خارجی الف، ۲۰ دی ۹۵
سید عباس عراقچی رییس ستاد پیگیری اجرای برجام گفت: تحمل نخواهیم کرد کشوری به بهانه های مختلف تعهدات خود را درخصوص برجام زیر پا بگذارد. جمهوری اسلامی ایران واکنش متناسب را به چنین رفتارهایی نشان می دهد.
سید عباس عراقچی روز دوشنبه در حاشیه مراسم سالگرد مرحوم کورش باقی از خبرنگاران در گفت و گو با ایرنا، مصوبه هیات نظارت بر اجرای برجام و دستور رییس جمهوری را در همین راستا ارزیابی کرد.
معاون حقوقی و بین الملل وزیر امور خارجه گفت: بر اساس تصمیمات هیئت نظارت و دستور رییس جمهوری سازو کار سیاسی پیش بینی شده در برجام را فعال کردیم و نشست کمیسیون مشترک برجام در این راستا برگزار می شود.
رییس ستاد پیگیری اجرای برجام اظهار داشت: نشست کمیسیون مشترک به درخواست جمهور اسلامی ایران و در پی نامه ای که دکتر ظریف به خانم موگرینی نوشتند جهت بررسی شکایت ایران نسبت به تمدید قانون ایسا توسط کنگره آمریکا که از دید ما نقض برجام به حساب می آید، تشکیل می شود.
وی افزود: درسازوکارهای داخل برجام اگر کشوری نسبت به نقض برجام شکایت داشته باشد اول باید مشورت های دوجانبه صورت بگیرد که این مشورت ها امروز در سطح کارشناسی بین کارشناسان ما و تیم آمریکایی انجام خواهد شد.
رییس ستاد پیگیری اجرای برجام ادامه داد: پس از آن کمیته کاری مربوط به رفع تحریم ها باید در سطح کارشناسی جلسه بگذارد که بعد از مذاکرات کارشناسی با آمریکا این کار انجام خواهد شد و نتیجه بررسی های کارشناسان فردا به جلسه کمیسیون مشترک ارائه می شود.
عراقچی تاکید کرد: تصمیم گرفتیم سازو کار پیش بینی شده در برجام را فعال کنیم از دید ما تمدید ایسا نقض برجام است و باید پیام روشن جمهوری اسلامی ایران به اعضای کمیسیون مشترک و بقیه اعضای 1+5منتقل شود. [چقدر طوفانی و جدی بود!!! تنم لرزید]
وی تصریح کرد: ما به هیچ وجه تحمل نخواهیم کرد که کشوری به بهانه های مختلف بخواهد تعهدات خود را درخصوص برجام زیر پا بگذارد. جمهوری اسلامی ایران واکنش متناسب را نشان می دهد کما اینکه نسبت به تمدید ایسا بنا به تصویب هیئت نظارت و دستور رییس جمهور واکنش متناسب در صحنه عمل نشان داده شد.
معاون وزیر امور خارجه گفت: در این خصوص سازمان انرژی اتمی مامور انجام اقدامات و طراحی پیشران ها شد که از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است و به وزارت امور خارجه هم دستور داده شد سازو کار سیاسی داخل برجام را فعال کند و پیام محکم جمهوری اسلامی ایران را منتقل کند که این کار فردا صورت خواهد گرفت.
** نشست دو جانبه ایران و آمریکا
عراقچی در خصوص برگزاری نشست دوجانبه با آمریکایی ها اظهارداشت: طبق برجام اول باید نشست دوجانبه انجام شود و کشوری که مدعی است برجام نقض شده با کشوری که برجام را نقض کرده گفت و گوی دوجانبه داشته باشند. اگر موضوع حل نشد به کمیته کاری می روند و اگر موضوع در کمیته کاری هم حل نشد، به کمیسیون مشترک مراجعه می کنند. [دمشون گرم مکانیزمی گذاشتند که این مذاکرات مسخره تمومی نداشته باشه. در هر مذاکره هم ده بیست تا خواسته خودشون رو به نوکران داخلی دیکته می کنند]
نشست کمیسیون مشترک برجام بین نمایندگان ایران و گروه 1+5، فردا سهشنبه در هتل «پاله کوبورگ» در وین، پایتخت اتریش برگزار خواهد شد.
این نشست در سطح معاونان خواهد بود و سید عباس عراقچی معاون وزیر خارجه از ایران و هلگا اشمید به نمایندگی از فدریکا موگرینی نماینده عالی اتحادیه اروپا ریاست این نشست را برعهده دارند.
وزیر امور خارجه کشورمان طی نامه ای به فدریکا موگرینی در 16 دسامبر 2016 با اشاره به تکرار بدعهدی و اهمال آمریکا در اجرای تعهدات خود، از مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپایی که مسئولیت هماهنگی کمیسیون مشترک را بر عهده دارد، درخواست کرد ضمن اطلاع رسانی لازم به کلیه طرفهای برجام، تمهیدات لازم برای برگزاری نشست کمیسیون مشترک برجام و نیز کارگروه تحریمهای کمیسیون مشترک جهت رسیدگی به اقدام اخیر آمریکا را اتخاذ کند.
آمریکاییها قول دادهاند که تمدید آیسا بر برجام تاثیرگذار نخواهد بود/به زودی 130 تن اورانیوم خریداری شده وارد ایران میشود
آمریکایی ها قول دادند ...!!!! ابوموسی اشعری هم باور کرد.
دو جمله «نگران نباشید، کاری میکنیم این قانون بیاثر شود» و «نگرانیهای ایران درباره کارشکنیهای آمریکا در اجرای برجام را جدی تلقی میکنیم» - اشاره به نقض برجام با تمدید قانون آیسا- خلاصه خروجی نشست 3 ساعته کمیسیون مشترک ایران و 1+5 در هتل «کوبورگ» وین بود که روز سهشنبه با درخواست ایران و با حضور نمایندگان 1+5 در وین برگزار شد. [دستاورد بزرگ ابوموسی اشعری و دوستان از جلسه شکواییه به کدخدا با دست خالی]
جمله نخست را «هیئت آمریکایی» و جمله دوم را سایر دولتهای عضو کمیسیون در پاسخ به اعتراض ایران به بدعهدیهای مکرر آمریکا عنوان داشتهاند! طبق گزارشهایی که منتشر شده، نمایندگان کشورمان در این نشست، ضمن ارائه شرحی از بدعهدیهای آمریکا در یک سال اخیر، با ارائه مستندات حقوقی، تمدید قانون آیسا را مغایر با تعهدات آمریکا در قالب برجام دانسته و در مقابل، این پاسخهای فوق را شنیدهاند!
گفتن «نگرانی شما را جدی تلقی میکنیم» و دادن وعده کودکانه «تلاش میکنیم این قانون را- که با صد در صد آرای اعضای کنگره آمریکا به تصویب رسیده- بیاثر کنیم» خلاصه دستاورد ما از این نشست بوده است. اما این همه ماجرا نیست چرا که ظاهرا دستاوردهای دیگری نیز در این نشست به دست آمده است!
آنطور که برخی رسانهها از جمله «رویترز» و «وال استریت ژورنال» نوشتهاند، ایران پس از شنیدن مشتی وعده سر خرمن دیگر، از اصرار بیشتر بر روی مواضع خود درباره عهدشکنی آمریکا دست برداشته و در واقع، از این توضیحات قانع شده است! این رسانهها اعلام کردهاند ایران حتی اعلام کرده، حاضر است تعهدات جدیدی هم فراتر از آنچه تاکنون داده و عمل کرده بدهد! در این گزارشها درباره تعهدات جدید و «خود خواسته» ایران آمده: «نمایندگان هستهای ایران امروز با طرح آمریکا برای پاکسازی کامل اورانیوم باقیمانده در نیروگاه نطنز موافقت کردهاند. ایرانیها توافق کردهاند که تعهداتی فراتر از برجام را بپذیرند و به رغم تعیین سقف ۳۰۰ کیلوگرمی برای نگهداری اورانیوم در داخل خاک ایران، نمایندگان دولت ایران با رسیدن این مقدار به کمتر از ۲۰۰ کیلوگرم هم موافقت کردهاند.»
رویترز نیز با استناد به آنچه «اظهارات دیپلماتهای ارشد ایرانی و روسی» خوانده، اعلام کرده که تهران تصمیم گرفته مجادلات بر سر اقدام آمریکا در تمدید قانون تحریمهای ایران - آیسا - را تشدید نکند.
آقای سیدعباس عراقچی به عنوان عضو ارشد تیم هستهای ایران اما این گزارش وال استریت ژورنال را اینگونه تکذیب کرده است: «بر اساس طرحی که ایران در این نشست ارائه کرده، ایران برای پاکسازی رسوبات از تاسیسات غنیسازی نطنز موافقت کرده است. بر اساس این طرح تمام رسوبات مواد غنی شده که از لولهها بیرون کشیده میشوند، از شمول 300 کیلو ذخایر مواد غنی شده ایران خارج شده و بدین ترتیب ایران قادر خواهد بود مواد بیشتری را غنیسازی کند.»
با توجه به گزارشهای مشابهی که پیش از این نیز از سوی رسانههای نزدیک به 1+5 از محتوای مذاکرات بعضا محرمانه هستهای، منتشر شده و از سوی برخی در داخل تکذیب شده بود، اما بعدها صحت اظهارات آنها تایید شده است، با پوزش از عضو ارشد مذاکرهکننده کشورمان به نظر میرسد این بار نیز گذشت زمان، نشان خواهد داد در این نشست، دقیقا چه اتفاقاتی افتاده و چه داده و چه گرفتهایم!
اما سوای از اینکه آیا ایران واقعا چنین تعهدی داده یا خیر(کاهش میزان اورانیوم غنی شده از 300 کیلو به 200 کیلو) باید پرسید اساسا هدف از برگزاری این نشست که بنا به درخواست تیم ایرانی برگزار شد، چه بوده است؟ آیا هدف، اعتراض به بدعهدیهای آمریکا بوده یا همچون گذشته، دادن امتیازات نقد و گرفتن وعدههای نسیه؟ و سؤال مهم دیگر اینکه، چرا اساسا تیم محترم مذاکرهکننده کشورمان، با وجود اذعان به «مغایر بودن تمدید این قانون با تعهدات آمریکا»، هیچ اقدام جدی در برابر چنین خلف وعده جدی که گویا تمامی هم ندارد، انجام نمیدهند؟
پاسخ سؤال نخست واضح است. اصولا، هدف از برگزاری نشست وین، اعتراض به بدعهدی آمریکا و تحت فشار گذاشتن حریف بوده است. اما تحت فشار گذاشتن طرف مذاکره، نیاز به ابزار فشار یا به قول سیاسیها، «برگ برنده» دارد؟
پاسخ سؤال دوم هم دقیقا در همین نکته نهفته است. ابزار فشار و برگ برنده ما در این نشست چه بود؟ «هیچ». تیمی که پیشاپیش تمام برگهای برنده خود را بدون گرفتن تضمینهای محکم داده، در چنین شرایطی جز امید بستن به وعده و وعیدهای «دل خوشکنک»، کار دیگری نمیتواند بکند. میتواند؟ حال تصور کنید اگر، برجام از سوی ما نقض میشد. واکنش حریف چگونه بود؟! متاسفانه باید بپذیریم، آنها تضمینهای قوی و محکمی را در مذاکرات از ما گرفتند بدون اینکه کوچکترین تضمینی به ما بدهند آن هم به قول اوباما، بدون شلیک حتی یک گلوله:
«اگر 8 سال پیش به شما گفته بودم آمریکا روند رکود بزرگ را معکوس خواهد کرد... اگر به شما میگفتم که فصل جدیدی با مردم کوبا خواهیم گشود و برنامه هستهای تسلیحاتی ایران را بدون شلیک یک گلوله تعطیل خواهیم کرد... ممکن بود بگویید چشمانداز ما اندکی بیش از حد بلندپروازانه است.» (سهشنبه 21 دیماه/ سخنرانی خداحافظی اوباما در شیکاگو)
متاسفانه باید اذعان کنیم، خروجی نشست روز سهشنبه وین و نوع واکنش تیم مذاکرهکننده کشورمان، نتیجه خالی بودن دست از ابزارهای فشار بود، نتیجه پذیرفتن شرط موذیانه حریف یعنی، موکول کردن اجرای تعهدات آنها به بعد از اجرای تمام و کمال تعهدات ما بود، نتیجه نگرفتن تضمینهای قوی و کافی بود:
«از آنجا که پذیرش مذاکرات از سوی ایران اساساً با هدف لغو تحریمهای ظالمانه اقتصادی و مالی صورت گرفته است و اجرایی شدن آن در برجام به بعد از اقدامهای ایران موکول گردیده، لازم است تضمینهای قوی و کافی برای جلوگیری از تخلف طرفهای مقابل، تدارک شود که از جمله آن اعلام کتبی رئیسجمهور آمریکــا و اتحادیه اروپا مبنی بر لغو تحریمهاست.» (بخشی از نامه رهبر معظم انقلاب به رئیسجمهور محترم در 29 مهرماه 94)
پذیرفتن وعدههای مضحک حریف در مذاکرات وین، آن هم با آگاهی از اینکه، حریف قصد اجرای آنها را هم ندارد! حقیقتا تراژدی غمانگیزی است که، پیش از این منتقدان صدها بار نسبت به تبعات خسارتبار آن هشدار دادند اما همگی به جهنم حواله شدند.
اینکه گفته میشود«برجام خسارت محض است»، حرف حساب است. حرف بیحساب آن بود که بزککنندگان برجام و آمریکا طی 4 سال گذشته زدند، تیترهایی بود که زنجیرهایها زدند و مردم را فریفتند و با کمال وقاحت اعلام کردند، باید، هم مبالغه میشد و هم برجام و آمریکا بزک میشد:
«من مبالغه را قبول دارم. این مبالغهها باید میشد به این خاطر که فضا خیلی فضای تنگ و ترشی بود، دولت باید در حقیقت این موضوع را قدری بزک میکرد که بتواند حرفش را به کرسی بنشاند.» (مدیرمسئول روزنامه شرق)
اما با تمام این تلخیها، باید بپذیریم و باور کنیم، هنوز هم دیر نشده، چرا که به قول قدیمیها، «جلوی ضرر را از هرجا بگیری منفعت است.» تردیدی وجود ندارد تا زمانی که کشوری بر استقلال خود تاکید کرده و نخواهد زیر بلیت غرب یا شرق باشد، فشارها علیه این کشور ادامه خواهند داشت، مگر آنکه این کشور آنقدر قدرتمند شود که دشمن را به کلی نا امید کند. تحریمها ادامه خواهند داشت تا وقتی به حریف نشان بدهیم، آب خوردن مردم هم به مذاکره با آنها بستگی دارد.
باید ابزار تحریم را از دست دشمن گرفت. راه حل رسیدن به این مقصود نیز، افزودن به مولفههای قدرت و تبدیل شدن به کشوری مقتدر در تمام حوزهها –چه سیاسی، چه اقتصادی و چه فرهنگی است. عقل حکم میکند، برای رهایی از چنین وضعی، استراتژی را تغییر دهیم. تصور اینکه هر چقدر ضعیفتر باشیم، با ما رفتار بهتری خواهند داشت، تصور غلط و خطرناکی است. اوضاع عراق، افغانستان و سوریه به خوبی گویای این حقیقت است. در میدان مذاکره یا جنگ به برگهای برنده و قدرت است که امتیاز میدهند. در هیچ جای دنیا با دستان خالی به مصاف حریف نمیروند. دستهای ما در هتل کوبورگ وین، خالی بود.
جعفر بلوری
پ.ن.
ابوموسی اشعری با اون مذاکراتش چنان کلاهی سر ما و باجی به دشمن داد که به نظرم در خواب هم نمی تونستند چنین پنبه دانه ای رو لف لف بخورند.
گفت: اوباما در نطق خداحافظی خود با افتخار گفته است؛ چه کسی باور میکرد که فعالیت هستهای ایران را بدون شلیک یک گلوله متوقف کنیم؟! ولی ما کردیم!
گفتم: غلط کرده! باید بهش گفت؛ چه کسی باور میکرد ما بدون شلیک یک گلوله «فتحالفتوح» کنیم؟! ولی ما کردیم!
گفت: اوباما گفته در این بازی آمریکا کاملا برنده شده!
گفتم: باز هم غلط کرده، ما 3 تا گل زدیم و 2 تا گل خوردیم.
گفت: پس چرا با وجود توقف برنامه هستهای ما، هنوز تحریمها لغو نشده، معاملات بانکی انجام نمیشه، تازه تحریمهای جدید هم اضافه شده!
گفتم: خب! برای اینکه اون 3 تا گل را هم به دروازه خودمان زده بودیم!
فواد ایزدی: کمیسیون مشترک برجام، مشکل را حل نکرد
کارشناس ارشد مسائل بین المللی با بیان اینکه جلسه اخیر کمیسیون مشترک برجام، مشکل را حل نکرد، گفت: قانون ISA پابرجا ماند.
به گزارش تسنیم،فواد ایزدی در گفتگو با مهر با اشاره به برگزاری کمیسیون مشترک برجام اظهار داشت: ایران نسبت به برجام اعتراض دارد. رهبری، رئیس جمهور و مقامات دیگر اعلام کرده اند که برجام توسط آمریکا نقض شده است.
وی افزود: در برجام زمانی که یک کشور اعلام می کند برجام نقض شده است چند کار باید انجام شود. کار اولی که باید انجام شود سه شنبه گذشته صورت گرفت. در حوزه کارشناسی جلسه گذاشته شد و کشوری که اعتراض داشت اعتراض خود را گفت.
ایزدی تصریح کرد: اگر این اعتراض حل نشد قدم بعدی، گذاشتن جلسه در سطح وزرا است. اگر مشکل در سطح وزرا نیز حل نشد قدم بعدی کمیسیون حل اختلاف است که سه عضو دارد. یک عضو آن را ایران معرفی می کند و عضو دوم را طرف مقابل معرفی کرده و یک عضو بی طرف هم وجود خواهد داشت.
این استاد دانشگاه افزود: اگر مشکل آنجا هم حل نشد باید به شورای امنیت سازمان ملل برود. ما الان قدم اول را برداشته ایم و به گزارش رسانه های غربی قدم دوم را قرار نیست برداریم. [دولت خائن ابوموسی اشعری به اولین گام از این چند گام اکتفا کرد و این یعنی ما قانون ایسا رو پذیرفتیم. طبق قانون باید این خائنین باید غنی سازی 190 هزار سو رو شروع می کردند که نکردند. با توجه به اینکه همگی به خلاف برجام بودن و نقض عهد بودن تصویب این قاتون ازعان داشتند حداقلش این بود که این چند گام رو تا انتها پیش می رفتند اما نرفتند و یعنی تصویب رو پذیرفتند و ....]
ایزدی تصریح کرد: رویترز گزارش داد که زمانی که از آقای عراقچی پرسیدند که شما قدم بعدی را بر می دارید گفته است نه؛ ما اینجا متوقف می شویم.
وی با طرح این سئوال که آیا مشکل ما حل شده است، گفت: کمیسیون مشترک برجام، مشکل را حل نکرد. قانون ایسا پابرجا ماند و تغییر نمی کند، اما آمریکایی ها قول داده اند که ما این قانون را تعلیق می کنیم. [مثل باقی قول هایی که به دولت خائن ابوموسی اشعری دادند و چقدر هم عمل کردند.... خر برفت و خر برفت و خر برفت و دولت ابوموسی اشعری هنوز در دمی که گرفته مانده]
ایزدی تصریح کرد: تیمی که هم اکنون در آمریکا حکومت می کند یک هفته دیگر سر کار است. هم اوباما و هم آقای کری کاخ سفید را تا 7 روز دیگر ترک می کنند.
وی همچنین خاطرنشان کرد: آیا می توان به آمریکایی ها و آدمهایی که 7 روز دیگر بیشتر از حکومتشان باقی نمانده است، اعتماد کرد؟ دوستان وزارت خارجه باید تصمیم بگیرند که می شود اعتماد کرد یا خیر.
این استاد دانشگاه با اشاره به بیانیه پایانی کمیسیون مشترک گفت: عبارت «مورد توجه قرار دادن» کوچکترین چیزی است که می توانستند بگویند.
پ.ن.
دولت ما قصد نداره موضوع تمدید تحریم ایسا رو بیش از این پی گیری کنه و با توجه به اینکه این قانون نقض صریح برجام محسوب میشه این دولت با این رویکردش سندی آشکار برای خائن بودنش و خیانتش به کشور و انقلاب ارائه داد.
تخت روانچی: اجازه بازبینی پرونده برجام را نخواهیم داد
[می دونید یعنی چی؟ یعنی طرف مقابل تازه بیشتر از اون چیزی که این حضرات خائن از جیب مردم و انقلاب حاتم بخشی کردند و هیچ دستاوردی هم نداشتند، طلب می کنه و این ضعیف النفس ها هم زبونشون کوتاهه]
مجید تخت روانچی تاکید کرد: به هیچ وجه اجازه نخواهیم داد پرونده برجام دوباره باز شود و این نه تنها موضع ما بلکه موضع همه اعضای ۱+۵ است.
به گزارش ایسنا، معاون اروپا و آمریکای وزارت خارجه روز جمعه در حاشیه مراسم ختم پدر حمیدرضا آصفی سخنگوی پیشین وزارت خارجه در پاسخ به این پرسش که در نشست کمیسیون مشترک برجام در وین تضمین کتبی از آمریکاییها برای اینکه تمدید آیسا بر برجام تاثیرگذار نخواهد بود گرفته شد؟ گفت: همانطور که مشاهده کردید این جلسهای بود که به درخواست ایران تشکیل شد و شکایتی که ما از دولت آمریکا در خصوص تمدید قانون آیسا داشتیم و دلیل بدعهدیهایی که تاکنون در طول یک سال گذشته در اجرای برجام داشته است. در بیانیهای هم که در پایان جلسه صادر شد اشاره دارد به شکایت ایران و نامهای که دکتر ظریف نوشتند و هم تأکید شد بر اینکه برجام باید به بهترین نحو اجرا شود و در طول جلسه هم تمام اعضا تأکید داشتند که به هیچ وجه نباید اجازه داده شود که از وضعیت سوء استفاده وشد و برجام بخواهد در اجرایش با مشکلاتی مواجه شود. [از این نوع حرف زدن دیپلماتیک متنفرم خوب مردک بگو نتونستیم تضمینی ازشون بگیریم فقط به همون گفتار درمانی آقایان رضایت دادیم.]
وی افزود: هیأت آمریکایی هم تأکید کرد و قول داد که هیچ آثار اجرایی نداشته باشد و ما باید در عمل ببینیم که به چه صورتی خواهد بود. [این تمام دستاورد حضرات از وین بوده. اون هتل و غذاهاش و هرچی که تو این سفر استفاده کردید از حق ماموریت و ... حرومتون باشه. کوفتتون بشه. در قیامت آتش بشه تو شکم هاتون. اگر لیاقت ندارید بکشید کنار یه کار بلد بیاد سر کار.]
تخت روانچی گفت: در بیانیهای که در پایان جلسه صادر شد مشخص است که چه بحثهایی شده و در آنجا تأکید شده است که اجرای برجام باید به نحو احسن و کامل و بدون تحفظ و به صورت خیلی شفاف اجرا شود. [منظورشون اینه که فقط طرف ایرانی عمل کنه. تا حالا که اینطوری بوده]
وی با اشاره گذشت یک سال از اجرایی شدن برجام و در میان گذاشتن مشکلات اجرای آن با مردم این مشکلات را با مردم اظهار کرد: یکی از مشکلات بدعهدیهایی بود که آمریکاییها داشتند و در گفتوگوهایی که در جلسات برجام داشتیم به صراحت این موارد را مطرح کردیم. [زحمت کشیدید، واقعاً شما خسته شدید از اینکه اینهمه تلاش کردید. تازه صراحتاً بیان کردند، میفهمید چقدر با اقتدار بوده؟ با صراحت بیان کردند.]
معاون وزیر امور خارجه ادامه داد: در طول جلسه کمیسیون مشترک در برجام در وین همه اعضا با نظر ما همراهی داشتند که به هیچ وجه نباید اجازه دهیم برجام با مشکلاتی در اجرا مواجه شود و مورد سوء استفاده قرار گیرد. [همه با نظر ما موافق بودند. حالا برید برجام رو اجرا کنید. خر برفت و خر برفت و خر برفت]
معاون اروپا و آمریکای وزارت خارجه در پاسخ به پرسشی دیگر درباره اظهارت تیلرسون گزینه تصدی وزارت خارجه آمریکا مبنی بر اینکه برجام باید مورد بازبینی قرار گیرد گفت: بارها اعلام کردهایم به هیچ وجه پرونده برجام دوباره باز نخواهد شد و اجازه نخواهیم داد چنین اتفاقی بیفتد و این نه تنها موضع ما بلکه موضع همه اعضای ۱+۵ است.
«عراقچی» مناظره را نپذیرفت/ حضور در «متن؛ حاشیه» لغو شد
علیرغم اعلام قبلی حضور «عراقچی» در برنامه زنده «متن؛ حاشیه»؛ این حضور به دلیل نپذیرفتن شرایط برنامه از سوی عراقچی لغو شد.
سید عباس عراقچی معاون امور حقوقی و بینالملل وزارت امور خارجه و رئیس ستاد پیگیری اجرای برجام، بنا بود امشب به مناسبت سالگرد اجرای برجام در برنامه تلویزیونی «متن؛ حاشیه» حضور یابد که بنا به دلایلی این حضور لغو شد.
بنا بر این گزارش، یک منبع آگاه در گفتوگو با فارس گفت: پیش از این قرار بود عراقچی به تنهایی و به صورت یکطرفه مهمان برنامه «متن؛ حاشیه» شده و درباره برجام صحبت کند که از سوی سازمان صداوسیما اعلام شد حضور یک منتقد در این برنامه الزامی است و برنامه به صورت مناظره برگزار شود اما این شرط از سوی عراقچی پذیرفته نشده و حضور او در این برنامه منتفی شد.
برنامه «متن؛ حاشیه» روزهای شنبه بعد از خبر ساعت 22 از شبکه ٣ سیما به صورت زنده پخش میشود.
هیچ منتقدی نباشد!
سید مسعود علوی،27 دی 95
یک سال است از امضای برجام می گذرد. ایران به همه تعهدات خود حتی به قول ناظران جهانی فراتر عمل کرده است.
اما طرف غربی بنا را بر دبه کردن نهاد و به تعهدات خود عمل نکرد. تحریم ها نه تنها لغو نشد بلکه به بهانه های گوناگون افزایش یافت، که چشمگیرترین آن همان تحریم های آیسا بود که کنگره و سنا علی رغم تعهدات دولت اوباما در مذاکرات 1+5 به اتفاق آراء و اجماع به تصویب رساندند. اوباما هم در چند روز باقی مانده به حضور در کاخ سفید، همین چند روز پیش تحریم های غیر هسته ای را تمدید کرد. انگار نه انگار عهدی بوده و پیمانی بسته شده است!
رئیس جمهور محترم[!]، تحریم های موسوم به آیسا را نقض صریح برجام دانست [یک اعتراف البته بالاجبار] و قول داد متناسب با آن اقدام مقابله به مثل انجام دهد [یک دروغ مثل دروغ های دیگر]. بر این اساس هم شکایتی به کمیسیون مشترک برجام بردیم و جناب آقای سید عباس عراقچی رئیس ستاد اجرایی برجام را عازم وین کردیم تا این شکایت را پی گیری کند.
محصول این نشست تنها یک قول شفاهی آمریکایی ها مبنی بر عدم نقض برجام بود. به علاوه اینکه آنها مدعی بودند که نقضی صورت نگرفته است. به این بهانه، رسانه ملی به مناسبت یک سالگی برجام از رئیس ستاد اجرایی برجام خواست در برنامه ای ضمن ارائه گزارش، به سؤالات مطرح در این باره پاسخ بدهد.
متأسفانه در آخرین دقایق برگزاری این نشست روشنگرانه، با دو شرط آقای عراقچی باعث شد برگزار نشود؛ 1- هیچ شخص دیگری در این گفتگو غیر از گوینده و خبرنگار نباشد. 2- کسی هم وسط برنامه روی خط تلفن سؤالی را مطرح نکند.
طبیعی است با این دو شرط، روشنگری در کار نخواهد بود. نام این برنامه «متن، حاشیه» بود. به این ترتیب نه متنی در کار خواهد بود و نه حاشیه ای تولید می شود. سؤال این است که آیا این ارتباط یک سویه و حفظ مقام «مونولوگ» بودن برای دولت در آخرین ماه های دوران چهارساله اول، درست است؟ پرسشگری حق مردم است و پاسخگویی تکلیف مقامات دولتی است. تعطیل این حق و آن تکلیف چه معنایی دارد؟!
چرا دولت انتظار دارد در موضوع بسیار مهمی همچون برجام که به قول خودشان حتی با آب و نان و هوای ما ارتباط دارد، تک صدایی وجود داشته باشد؟
ارزیابی عملکرد دولت در مدت یک سال پس از امضای برجام در سیمای جمهوری اسلامی، ضروری است. فرار از این ضرورت، معقول نیست.
قبل از مذاکرات و پس از امضای تعهد برجام، شب و روز در فضایل و فواید آن سخن گفته می شد و رفع همه مشکلات ارضی و سماوی را به آن حواله می دادند. امروز چرا حاضر نیستند این اقدام و عمل را در کوره نقد مشفقانه و آگاهانه ببینند؟!
قبل از انتخابات، رئیس جمهور محترم 20 درصد مشکلات را ناشی از تحریم ها می دانستند و 80 درصد را مربوط به نوع مدیریت کشور تلقی می کردند. اما پس از انتخابات همه چیز تغییر کرد، حتی بهبود اوضاع آب و هوا را هم منوط به برجام کردند. برجام امضاء شد اما هیچ اتفاق ملموسی در عمل به وعده های داده شده نیفتاد. راستی آزمایی آن وعده و وعیدها به زمان نیاز داشت. امروز یک سال از امضای برجام گذشته است. گریزی از طرح سؤالات جدید و ارائه پاسخ های جدید نیست. دولت نمی تواند افکار عمومی را در این وادی رها کند و آن را به سکوت برگزار نماید.
امروز آمریکایی ها با شادی از آسیبی که به پیشرفت های هسته ای ایران وارد کرده اند حرف می زنند. اوباما با افتخار می گوید؛ «برنامه هسته ای ایران را بدون شلیک یک گلوله متوقف کردیم.» آیا نباید به این رجزخوانی ها از سوی مقامات مسئول در مذاکرات هسته ای پاسخی داده شود؟ آیا طراحان دوقطبی موهوم «معیشت – هسته ای» که در تصویب برجام عجله داشتند نباید بیایند به سؤالات و مطالبات روزافزون معیشتی مردم پاسخ دهند و بگویند بر سر چرخش چرخ سانتریفیوژها و نیز چرخش چرخ زندگی مردم در پسابرجام چه آمده است؟
آمریکایی ها که به تعهدات مکتوب خود عمل نکرده اند، چگونه می خواهند به تعهدات شفاهی عمل کنند؟ ادامه اعتماد به آمریکا هزینه های زیادی برای کشور در پی داشته است، باید جلوی خسارت را گرفت. همین امروز! فردا دیر است. آمارهای بانک مرکزی نشان می دهد در پسابرجام ارزش پول ملی کاهش یافته، 30 درصد ثروت مردم آسیب دیده، پول های بلوکه شده ما آزاد نشده، اجازه جابجایی یک دلار و یک یورو را هم نداریم، حتی حقوق کارمندان سفارتخانه های خود در اروپا را نمی توانیم از شبکه بانکی بدهیم، جیب مردم نشانی از کاهش تورم تک رقمی ندارد، رکود و بیکاری به عنوان دو زخم بر پیکره اقتصاد روز به روز عمیق تر می شود. آن وقت وسط این معرکه یک هواپیمای ایرباس در مهرآباد می نشیند و برای تشریف فرمایی آن جشن می گیریم و بزن و بکوب راه می اندازیم! آیا این معقول است که آن را جزء عمل به وعده های طرف مقابل، معرفی کنیم؟! مگر قرار نبود در همان روز امضای برجام همه تحریم ها یکجا برداشته شود؟ پس این بساطی که امروز دشمن راه انداخته و به آن افتخار می کند و بر طبل تحریم های هسته ای و غیر هسته ای می کوبد، چیست؟
دولت باید پاسخگو باشد. پاسخگویی بدون طرح پرسش های واقعی، چیزی را روشن نمی کند. هدف از طرح پرسش های جدی این است که معلوم شود ما کجا بودیم، الآن کجا هستیم و در آینده چه می خواهیم بکنیم؟ دولت اگر این پرسش ها را بی پاسخ بگذارد، در انتخابات بعدی باید جایش را به کسی بدهد که می تواند شجاعانه به این پرسش ها پاسخ منطقی و عملی بدهد.
اینکه در ارزیابی عملکرد یک ساله برجام، «منتقدی نباشد»، مسموع نیست. هنوز مرکب انتشار سند حقوق شهروندی از سوی رئیس جمهور خشک نشده است. اینکه حق پرسشگری را نادیده بگیریم و تکلیف پاسخگویی را فراموش کنیم، شایسته دولت اعتدال و تدبیر نیست.