«شهادت در شب قدر»
حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام):قتل عَلِيٌّ لَيلَةً نَزَلَ القُرآنُ؛ التاريخ الكبير ، ج 2 ، ص 363:على عليه السلام شب نزول قرآن كشته شد.
« احیای شب قدر »
حضرت امام کاظم (علیه السلام):مَنِ اغتَسَلَ لَيلَةَ القَدرِ وأحياها إلى طُلوعِ الفَجرِ خَرَجَ مِن ذُنوبِهِ؛ فضائل الأشهر الثلاثة ،ص ۱۳۷ ،ح ۱۴۶:هر كس در شب قدر غسل كند و آن شب را تا سپيدهدم زنده بدارد، از گناهانش بيرون میآید.
«عجله نکردن در مجازات»
حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام):لاتُعاجِلِ الذَّنبَ بِالعُقُوبَةِ واجْعَلْ بَينَهُما لِلاِعتِذارِ طَريقا ; بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 113:در مجازات خطا كار شتاب مكن و ميان خطا ومجازات، راهى براى عذرخواهى قرار ده.
« حکم مواد مستکننده و مخدر »
حضرت رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم):ألا إنَّ كُلَّ مُسكِرٍ حَرامٌ، و كُلَّ مُخَدِّرٍ حَرامٌ، و ما أسكَرَ كثيرهُ حَرامٌ قَليلُهُ، و ما خَمَّرَ العَقلَ فَهُوَ حَرامٌ؛ كنز العمّال ، ح۱۳۲۷۳:بدانيد هر مست كننده اى حرام است، هر ماده تخديرگرى حرام است، و آنچه بسيارش مست كند، اندك آن نيز حرام است، و آنچه عقل را زايل مى كند، حرام است.
« عید سعید فطر »
حضرت امام رضا (علیه السلام):إنَّما جُعِلَ يَومُ الفِطرِ العِيدَ لِيَكونَ لِلمُسلِمينَ مُجتَمَعا يَجتَمِعُونَ فيهِ و يَبرُزونَ لِلّهِ فَيُمَجِّدُونَهُ عَلى ما مَنَّ عَلَيهِم؛ كتاب من لايحضره الفقيه، ج ۱ ،ص ۵22:روز فطر از اين رو عيد قرار داده شد تا روز گردهمايى مسلمانان باشد، و در اين روز گرد هم آيند و براى خدا به صحرا درآيند و خداوند را بر منّتى كه بر آنها نهاده است ستايش و به بزرگى ياد كنند.
« عید سعید فطر »
حضرت امام رضا (علیه السلام):إنَّما جُعِلَ يَومُ الفِطرِ العِيدَ لِيَكونَ لِلمُسلِمينَ مُجتَمَعا يَجتَمِعُونَ فيهِ و يَبرُزونَ لِلّهِ فَيُمَجِّدُونَهُ عَلى ما مَنَّ عَلَيهِم؛ كتاب من لايحضره الفقيه، ج ۱ ،ص ۵22:روز فطر از اين رو عيد قرار داده شد تا روز گردهمايى مسلمانان باشد، و در اين روز گرد هم آيند و براى خدا به صحرا درآيند و خداوند را بر منّتى كه بر آنها نهاده است ستايش و به بزرگى ياد كنند.
«نیکی به خانواده»
حضرت امام صادق (علیه السلام):حَسُنَ بِرُّهُ فى اَهْلِ بَيْتِهِ زيدَ فى رِزْقِهِ؛ الدعوات ، ص 127هر كس به شايستگى در حقّ خانوادهاش نيكى كند، روزيش زياد مى شود.
«ننگ و عذاب دروغگو»
حضرت امام علی (علیه السلام):اَلكَذِبُ فِى العاجِلَةِ عارٌ وَ فِى الآجِلَةِ عَذابُ النّارِ؛ غررالحكم، ج 2، ص 31، ح 1708:دروغ در دنيا ننگ و عار است و در آخرت عذاب جهنم.