بانام ویادخدا.........درنهج البلاغه حکمت3چنین آمده است:کسی که چشم به راه ومنتظرمرگ باشدبه سوی کارهای نیک می شتابد....ودرحکمت74:نفس کشیدن انسان گام برداشتن های او به سوی اجل ومرگ است
امام علي(علیه السلام):فَوْتُ الْحَاجَةِ أَهْوَنُ مِنْ طَلَبِهَا إِلَى غَيْرِ أَهْلِهَا.( نهج البلاغه،حكمت66):از دست دادن حاجت بهتر از درخواست كردن از نااهل است.
امام علي(علیه السلام):الكَرَمُ احتِمالُ الجَريرَةِ .( غررالحكم ، 964):بزرگوارى، تحمّل كردن گناه و تقصير است.
رسول اللّه(علیه السلام):شَرُّ الناسِ مَن باعَ آخِرَتَهُ بِدُنياهُ،و شَرٌّ مِن ذلك مَن باعَ آخِرَتَهُ بدنيا غَيرِهِ ( ميزان الحكمة ،ج5،ص495):بدترين مردم كسى است كه آخرتش را به دنيايش بفروشد و بدتر از او كسى است كه آخرت خود را براى دنياى ديگران بفروشد.
امام موسى بن جعفر(علیه السلام):وَجَدْتُ عِلْمَ النّاسِ فى اءرْبَعٍ: اءَوَّلُها اءنْ تَعْرِفَ رَبَّكَ، وَالثّانِيَةُ اءنْ تَعْرِفَ ما صَنَعَ بِكَ، وَالثّالِثَةُ اءنْ تَعْرِفَ ما اءرادَ مِنْكَ، وَالرّبِعَةُ اءنْ تَعْرِفَ ما يُخْرِجُكَ عَنْ دينِكَ.( كافى ،ج 1، ص 50، ح 11؛ اءعيان الشيعة ، ج 2، ص 9؛نزهة النّاظر، ص 121، ح 1.):تمام علوم جامعه را در چهار مورد شناسائى كرده ام : اوّلين آن ها اين كه پروردگار و آفريدگار خود را بشناسى و نسبت به او شناخت پيدا كنى . دوّم ، اين كه بفهمى كه از براى وجود تو و نيز براى بقاء حيات تو چه كارها و تلاش هائى صورت گرفته است . سوّم ، بدانى كه براى چه آفريده شده اى . چهارم ، معرفت پيدا كنى به آن چيزهائى كه سبب مى شود از دين و اعتقادات خود منحرف شوى يعنى راه خوشبختى و بدبختى خود را بشناسى و در جامعه چشم و گوش بسته حركت نكنى .
امام جعفر الصادق(علیه السلام):ارْبَعَةٌ مِنْ اخْلاقِ الاْ نْبيا: الْبِرُّ، وَالسَّخا، وَالصَّبْرُ عَلَى النّائِبَةِ، وَالْقِيامُ بِحَقِّ الْمُؤمِنِ. (اعيان الشّيعة ، ج 1، ص 672، بحارالا نوار، ج 78، ص 260، ذيل ح 108):چهار چيز از اخلاق پسنديده پيغمبران الهى است : نيكى ، سخاوت ، صبر و شكيبائى در مصائب و مشكلات ، اجراي حقّ و عدالت بين مؤمنين .
امام حسين(علیه السلام):أَهْلَكَ النّاسَ إثْنانِ: خَوْفُ الْفَقْرِ، وَ طَلَبُ الْفَخْرِ.[بحارالأنوار،ج 75،ص 54،ح 96]:دو چيز مردم را هلاك و بيچاره گردانده است: يكى ترس از اين كه مبادا در آينده فقير و نيازمند ديگران گردند ؛ و ديگرى فخر كردن و مباهات بر ديگران است.