تالار گفتگوی بیداری اندیشه

حدیث امام صادق عليه السلام :
فى قَولِهِ تَعالى (وَقولوا لِلنَّاسِ حُسنا) ـ : أى لِلنّاسِ كُلِّهِم مُؤمِنِهِم وَمُخالِفِهِم ، أَمَّا المُؤمِنونَ فَيَبسُطُ لَهُم وَجهَهُ ، وَأَمَّا المُخالِفونَ فَيُكَلِّمُهُم بِالمُداراةِ لاِجتِذابِهِم إِلَى اليمانِ ، فَإِنَّهُ بِأَيسَرَ مِن ذلِكَ يَكُفُّ شُرورَهُم عَن نَفسِهِ ، وعَن إخوانِهِ المُؤمِنينَ؛

درباره آيه (و با مردم سخن نيكو گوييد) فرمود: مقصود همه ی مردمان اعم از مؤمن و كافر است. اما با مؤمنان بايد گشاده رو بود و اما با كافران بايد به نرمى و مدارا سخن گفت، تا به سوى ايمان كشيده شوند و كمترين ثمرش اين است كه خود و برادران مؤمنش را از گزند آنان مصون مى دارد.
بحارالأنوار، ج75، ص401، ح

منبع : الکافی ٢/٩٣

---

رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :إِذا اوقِفَ العِبادُ نادى مُنادٍ: لِيَقُم مَن أَجرُهُ عَلَى اللّه‏ِ وَليَدخُلِ الجَنَّةَ قيلَ: مَن ذَاالَّذى أَجرُهُ عَلَى اللّه‏ِ؟ قالَ: العافُونَ عَنِ النّاسِ؛
هنگامى كه بندگان در پيشگاه خدا مى‏ايستند، آواز دهنده‏اى ندا دهد: آن كس كه مزدش با خداست برخيزد و به بهشت رود. گفته مى‏شود: چه كسى مزدش با خداست؟ مى‏گويد: گذشت كنندگان از مردم.

كنزالعمال، ج3، ص374، ح7009

در اسلام ذبح یک حیوان در برابر دیدگان حیوان دیگر جایز نیست
آنوقت این دیو صفتان چونه سر یک انسان را در برابر کودکان میبرند؟
اگر ضحاک ماردوش افسانه بود حال میبنیم افسانه ها دارندبه واقعیت تبدیل میشوند . . .
پی نوشت:
جایز نیست حیوانی را در مقابل حیوان دیگری که او را می‌بیند ذبح کنند
(حلی, 1411 هـ , ج 3, ص 914).
امام علی(سلام الله علیها) فرموده است: «گوسفندی را نزد گوسفند دیگر ذبح نکنید».

(۲۶/شهریور/۹۲ ۸:۵۵)شهیدناهید فاتحی نوشته است: [ -> ]
در اسلام ذبح یک حیوان در برابر دیدگان حیوان دیگر جایز نیست
آنوقت این دیو صفتان چونه سر یک انسان را در برابر کودکان میبرند؟
اگر ضحاک ماردوش افسانه بود حال میبنیم افسانه ها دارندبه واقعیت تبدیل میشوند . . .
پی نوشت:
جایز نیست حیوانی را در مقابل حیوان دیگری که او را می‌بیند ذبح کنند
(حلی, 1411 هـ , ج 3, ص 914).
امام علی(سلام الله علیها) فرموده است: «گوسفندی را نزد گوسفند دیگر ذبح نکنید».

پیش مادر چی؟

---

از امام رضا (علیه السلام):

لَم يَخُنكَ الأَمينُ ولكِنِ ائتَمَنتَ الخائِنَ؛

امين به تو خيانت نمى‏ كند ؛ بلكه اين تويى كه به خائنى امانت سپرده ‏اى

به نام خدا
مَن حاسَبَ نَفسَهُ رَبِحَ ، و مَن غَفَلَ عَنها خَسِرَ ، و مَن خافَ أمِنَ ، و مَنِ اعتَبرَ أبصَرَ ، و مَن أبصَرَ فَهِمَ ، و مَن فَهِمَ عَلِمَ ، و صَديقُ الجاهِلِ في تَعَبٍ ، و أفضَلُ المالِ ما وُقِيَ بهِ العِرضُ ، و أفضَلُ العَقلِ مَعرِفَةُ الإنسانِ نَفسَهُ . .( ميزان الحكمة، ج 13، اندرزهاي امام رضا(علیه السلام))

هر كه به حساب نفْس خود رسيدگى كند، سود بَرَد و هر كه از آن غفلت ورزد، زيان بيند و هر كه [از خدا و عذاب قيامت] بترسد، ايمن باشد و هر كه عبرت گيرد، بينا شود و هر كه بينا شود، فهميده گردد و هر كه فهميده شود، دانا گردد و دوستِ شخص نادان در رنج است و بهترين مال و دارايى آن است كه باعث حفظ آبرو شود و برترين خِرَد خودشناسى است.