شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
حضرت امیرالمومنین (علیه السّلام) فرموده اند:
شایسته است انسان عاقل، خویشتن را از مستی ثروت، از مستی قدرت ، از مستی علم و دانش، از مستی تمجید و تملق ، از مستی جوانی مصون نگاه دارد. زیرا هر یک از این مستی ها بادهای مسموم و پلیدی دارد که عقل را زائل می کند و آدمی را خفیف و بی شخصیت می نماید.
منبع: غررالحکم،ص862
به نام الله
امام صادق عليه السلام :
تَخَيَّر لِنَفسِكَ مِنَ الدُّعاءِ ما أحبَبتَ واجْتَهِد ، فإنَّهُ (يَومَ عَرَفَة) يَومُ دُعاءٍ و مَسألَةٍ ؛
هر چه مى خواهى براى خود دعا بخوان و [در دعا كردن] بكوش كه آن روز [روز عرفه] روز دعا و درخواست است .
التهذيب الأحكام ، ج 5 ، ص 182
پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله:
أدنی الکُفر أن یَسمَعَ الرَّجُلُ مِن أخیهِ الکَلِمَةَ فَیَحفَظَها عَلَیهِ یُریدُ أن یَفضَحَهُ بِها
کمترین کفر این است که انسان از برادرش سخنی بشنود و آن را نگه دارد تا او را با آن سخن رسوا کند
(وسایل الشیعه، ج17، ص211)
امام جواد(علیه السلام): مَا مِنْ عَمَلٍ أَفْضَلَ يَوْمَ النَّحْرِ مِنْ دَمٍ مَسْفُوكٍ أَوْ مَشْيٍ فِي بِرِّ الْوَالِدَيْنِ أَوْ ذِي رَحِمٍ قَاطِعٍ يَأْخُذُ عَلَيْهِ بِالْفَضْلِ وَ يَبْدَؤُهُ بِالسَّلَامِ أَوْ رَجُلٍ أَطْعَمَ مِنْ صَالِحِ نُسُكِهِ وَ دَعَا إِلَي بَقِيَّتِهَا جِيرَانَهُ مِنَ الْيَتَامَي وَ أَهْلِ الْمَسْكَنَةِ وَ الْمَمْلُوكِ وَ تَعَاهَدَ الْأُسَرَاء (خصال، ج1، ص 298):در روز عيد قربان چيزي با فضيلت تر از پنج چيز نيست: قرباني کردن، يا قدم برداشتن در جهت نيکي به پدر و مادر يا چيزي بخشيدن به خويشاوندي که قطع رحم کرده و سلام کردن به او ، يا مردي که از بهترين جاي قربانيش به ديگران اطعام کند و بقيه آن را به همسايگان از يتيمان و بيچارگان و بردگان بدهد و از اسيران دلجويي كند.
به نام الله
امام صادق عليه السلام :
إِنَّ العَبدَ لَيَدعو فَيَقولُ اللّه عَزَّوَجَلَّ لِلمَلَكَينِ: قَدِ استَجَبتُ لَهُ وَلكِنِ احبَسوهُ بِحاجَتِهِ ، فَإِنّى اُحِبُّ أَن أَسمَعَ صَوتَهُ وَ إِنَّ العَبدَ لَيَدعو فَيَقولُ اللّه تَبارَكَ وَتَعالى: عَجِّلوا لَهُ حاجَتَهُ فَإِنّى اُبغِضُ صَوتَهُ؛
هر آينه بنده دعا مى كند و خداوند عزوجل به دو فرشته مى فرمايد : من دعاى او را مستجاب كردم اما حاجتش را نگهداريد ، زيرا دوست دارم صداى او را بشنوم و همانا بنده ای دعا مى كند و خداوند تبارك و تعالى مى فرمايد : زود خواسته اش را برآوريد كه من خوش ندارم صداى او را بشنوم .
(كافى، ج2، ص489، ح3)
"در حدیث مشابه دیگری از امام رضا(علیه السلام) اشاره شده که منظور از بنده اول مومن و منظور از بنده دوم منافق است"
امام جعفر الصادق(علیه السلام) : حَديثٌ فى حَلالٍ وَ حَرامٍ تَاخُذُهُ مِنْ صادِقٍ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيا وَ ما فيها مِنْ ذَهَبٍ وَفِضَّةٍ.(الا مام الصّادق، علیه السلام ، ص 143.):سخنى را درباره مسائل حلال و حرام و احكام دين خدا، از شخص راست گويي دريافت كنى ؛ بهتر و ارزشمندتر است از تمام دنيا و ثروت هاى آن .
قالَ الاْمامُ الباقر - عليه السلام - :
مَنْ ثَبَتَ عَلي وِلايَتِنا فِي غِيْبَةِ قائِمِنا، أعْطاهُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَجْرَ ألْفِ شَهيد مِنْ شُهَداءِ بَدْر وَ حُنَيْن.
«إثبات الهداة، ج 3، ص 467»
امام محمد باقر - عليه السلام - فرمود:
كسي كه در زمان غيبت امام زمان (عجّل الله فرجه الشّريف) بر ايمان و ولايت ما اهل بيت عصمت و طهارت پا برجا و ثابت بماند، خداوند متعال پاداش و ثواب هزار شهيد از شهداي جنگ بدر و حنين به او عطا مي فرمايد.
حسن خزّاز گفت: از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند،ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
فرمودند: به خاطر دوستىشان با دشمنان ما و دشمنىشان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
( صفات الشيعه ص 8 )
به نام خدارسولُ اللّه (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) :
سَتَكُونُ فِتَنٌ يُصبِحُ الرَّجُلُ فيها مُؤمنا و يُمسي كافرا ، إلاّ مَن أحياهُ اللّه ُ تعالى بالعِلمِ (كنزالعمال،30883)
در آينده فتنه ها و حوادث گمراه كننده اى پيش خواهد آمد ، كه انسان صبح خود را با ايمان آغاز مى كند و شب كه فرا مى رسد به كفر افتاده است ؛ مگر كسى كه خداى تعالى او را به دانش و آگاهى زنده كرده باشد.
به نام خدا
امام الكاظم (علیه السلام) :
ما فِى الْميزانِ شَيْي ءٌ اءثْقَلُ مِنَ الصَّلاةِ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ. (اصول كافى ، ج 2، ص 494، ح 15. )
در ميزان الهى ، عملي سنگين تر از ذكر صلوات بر محمّد و اهل بيتش نيست.