التَّوَدُّدُ إلَى النّاسِنِصفُ العَقلِ .
امام كاظم عليهالسلام :
دوستى ورزيدن با مردم ، نيمى از خرد است .
تحف العقول : 403 منتخب ميزان الحكمة : 380
2- جايگاهاجابت دعا
إِنَّ لِلّهِ بِقاعًايُحِبُّ أَنْ يُدْعى فيهافَيَسْتَجيبَ لِمَنْدَعاهُ وَ الْحَيْرُ مِنْها:
همانا براى خداوند بقعه هاي است كه دوست دارد در آنها به درگاه او دعا شود و دعاى دعاكننده را به اجابت رساند،وحائر حسين(عليه السلام)يكى از آنهاست.
3- خداترسى
مَنِ اتَّقَى اللّهَ يُتَّقى، وَ مَنْ أَطاعَ اللّهَ يُطاعُ، وَ مَنْ أَطاعَ الْخالِقَ لَمْ يُبالِ سَخَطَ الَمخْلُوقينَ. وَ مَنْ أَسْخَطَ الْخالِقَ فَلْيَيْقَنَ أَنْ يَحِلَّ بِهِ سَخَطُ الَْمخْلُوقينَ :
هر كس از خدا بترسد، مردم از او بترسند، و هر كه خدا را اطاعت كند، از او اطاعت كنند، و هر كه مطيع آفريدگار باشد، باكى از خشم آفريدگان ندارد، و هر كه خالق را به خشم آورد، بايد يقين كند كه به خشم مخلوق دچار مى شود .
عَظِّمِ العالِمَ لِعِلمِهِودَعْ مُنازَعتَهُ ، وصَغِّرِ الجاهِلَ لِجَهلِهِ ولا تَطرُدْهُ ، ولكِن قَرِّبْهُ وعَلِّمْهُ .
امام كاظم عليهالسلام :
دانشمند را به خاطر دانشش احترام نه و با او ستيزه مكن و نادان را به سبب نادانيش كوچك شمار ، امّا او را از خود مران ، بلكه به خود نزديك گردان و او را علم بياموز .
تحف العقول : 394 منتخب ميزان الحكمة : 384
آفَةُ العِبادَةِ الفَترَةُ ؛
رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم :
آفت عبادت ، سستى است .
المحاسن ، ج 1 ، ص 17 .
قالَ الاْمامُ علي - عليه السلام - : اَلـْحَقُّ جَديدٌ وَ إنْ طالَتِ الاْيّامُ، وَ الْباطِلُ مَخْذُولٌ وَ إنْ نَصَرَهُ أقْوامٌ.
«وسائل الشّيعة، ج 25، ص 434، ح 32292»
امام علي - عليه السلام - فرمود: حقّ و حقيقت در تمام حالات جديد و تازه است گر چه مدّتي بر آن گذشته باشد. و باطل هميشه پست و بي أساس است گر چه افراد بسياري از آن حمايت كنند.
إذا التَبَسَت علَيكُمُ الاُمورُ كَقِطَعِ اللَّيلِ المُظلِمِ فعلَيكُم بالقرآنِ ؛ فإنّهُ شافِعٌ مُشَفَّعٌ وماحِلٌ مُصَدَّقٌ ، مَن جَعَلَهُ أمامَهُ قادَهُ إلَى الجَنّةِ ، ومَن جَعَلَهُ خَلفَهُ ساقَهُ إلَى النارِ .
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلّم :
هر گاه كارها همچون پارههاى شب تار بر شما تاريك و شبههناك شد ، به قرآن روى آوريد ؛ زيرا قرآن شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته است و شاكى و خصمى است كه شكايتش قبول مىشود . هر كه قرآن را فرا روىِ خود قرار دهد ، او را به سوى بهشت كشاند و هر كه آن را پشت سر خويش نهد ، به سوى دوزخش براند .
نوادر الراونديّ : 21 ، 22 منتخب ميزان الحكمة : 458