پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) :
یا علی،اگر اهل زمین تو را دوست میداشتند به درجه ای که اهل آسمان ها دوست می دارند،خداوند جهنم را خلق نمی کرد.
پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) :
دوست داشتن من و دوست داشتن خاندان من در هفت جاي بسيار وحشتناك به كار مي آيد: ۱) هنگام مردن ۲)در قبر ۳)هنگام قيامت ۴)هنگام ديدن نامه ي اعمال ۵)هنگام حسابرسي اعمال ۶)نزد ترازوي اعمال ۷)صراط
پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) :
هرکس با محبت محمد و آل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از دنیا برود فرشتگان با او مصاحفه می کنند و ارواح پیامبران به زیارت او آیند و خداوند تمام خواهش های او را برآورده فرماید.
بسم الله الرحمن الرحیم
از امام جعفر صادق علیه السلام:
إنَّ لِلّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عِبَاداً فِی الأرض مِن خَالِص عِبَادِهِ مَا یُنزلُ مِنَ السَّمَاء تُحفَةً إلَی الأرض إلَّا صَرَفَهَا عَنهُم إلَی غَیرِهِم وَ لَا بَلِیَةً إلّا صَرَفَهَا إلَیهِم.
خدای عز و جل بندگانی در زمین دارد و در بین بندگان خالصش، کسانی هستند که هر نعمتی از آسمان به زمین فرود آید، آن را از ایشان باز دارد و به دیگران دهد، و هر گرفتاری که نازل شود، بر ایشان فرود آورد.
اصول کافی (ط-الاسلامیه) ، ج2 ، ص 253 (باب شدة ابلاء المومن حدیث 5)
به نام خدا
قالَ لَهُ رجُلٌ أوصِني ، قالَ (علیه السلام):
و تَقبَلُ ؟ قالَ : نَعَم ، قالَ : تَوسَّدِ الصَّبرَ ، و اعتَنِقِ الفَقرَ ، و ارفُضِ الشَّهَواتِ ، و خالِفِ الهَوى ، و اعلَمْ أنّكَ لَن تَخلُوَ مِن عَينِ اللّه ِ ، فانظُرْ كَيفَ تَكونُ .( تحف العقول ، ص 455)
مردى به امام جواد (علیه السلام) عرض كرد: مرا سفارش فرما. حضرت فرمود: مى پذيرى؟ عرض كرد: آرى. فرمود: شكيبايى را بالش خود ساز و فقر را در آغوش گير و شهوت ها را به دور انداز و با هوس بستيز و بدان كه تو از چشم خدا پنهان نيستى. پس، بنگر كه چگونه اى.
به نام خدا
امام سجاد (علیه السلام) :
وَ أَمّا حَقّ الصّغِيرِ فَرَحْمَتُهُ وَ تَثْقِيفُهُ وَ تَعْلِيمُهُ وَ الْعَفْوُ عَنْهُ وَ السّتْرُ عَلَيْهِ وَ الرّفْقُ بِهِ وَ الْمَعُونَةُ لَهُ وَ السّتْرُ عَلَى جَرَائِرِ حَدَاثَتِهِ فَإِنّهُ سَبَبٌ لِلتّوْبَةِ وَ الْمُدَارَاةُ لَهُ وَ تَرْكُ مُمَاحَكَتِهِ فَإِنّ ذَلِكَ أَدْنَى لِرُشْدِهِ (رساله حقوق امام سجاد (علیه السلام) – حق خردسال)
و اما حق خردسال، مهربانى با اوست و پرورش و آموزش او ؛ و گذشت و چشمپوشى و نرمى با او ؛ و كمك به وى و پردهپوشى بر لغزشهاى كودكانه اوست كه موجب توبه او شود ؛ و كنار آمدن با او و اجتناب از تحريك كردن او ؛ زيرا اين (روش) به رشد وى نزديكتر است.
قالَ الإمام الجواد - عليه السلام - :
الْمُؤمِنُ يَحْتاجُ إلي ثَلاثِ خِصال: تَوْفيق مِنَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ، وَ واعِظ مِنْ نَفْسِهِ، وَ قَبُول مِمَّنْ يَنْصَحُهُ.
«بحارالأنوار، ج 72، ص 65، ح 3»
امام جواد - عليه السلام - فرمود:
مؤمن در هر حال نيازمند به سه خصلت است: توفيق از طرف خداوند متعال، واعظي از درون خود، قبول و پذيرش نصيحت كسي كه او را نصيحت نمايد.
از امام رضا علیه السلام:
کلنا سفینة النجاة، و لکن سفینة الحسین اوسع، و فی لج البحر اسرع
«همه ی ما (اهلبیت) کشتی نجات هستیم ولی کشتی نجات حسین وسیعتر و در تلاطم امواج سریعتر است.»
امام صادق عليه السلام مى فرمايد: كه هر كس يك روز در خدمت حضرت سيّد الشّهداء عليه السلام به سر برد ( يعنى در تربت كربلا، جايى كه خون ابا عبداللّه الحسين عليه السلام و ياران و فرزندانش ظلما ريخته شد) در نامه اعمال او ثواب احياء هزار شب قدر نوشته مى شود.
[b]بحار الانوار ج 10 ص 86