تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نقل قول:

سلام.مرسی از داستان تأثیر گذاری که گذاشتید.این سه تا نوجوونی که اقا می فرماین کی هستن؟ماجراشون چیه؟

---

(۳۰/دی/۹۰ ۱۶:۰۷)فدایی امام حسین نوشته است: [ -> ]

منظورم این جملات اقا بود:

---

مقام معظم رهبری مد ظله العالی:

آن سه نوجوانی که از مهدی شهر با هم پیمان می بندند که هر کدام شهید شدند ، آن دو نفر دیگر را در روز قیامت پیش خداوند شفاعت کنند"

سه تا نوجوان و هر سه شهید می شوند" نام اینها را شما ها می دانید .داستان اینها را شماها می دانید.اینها جزو ماجراهای فراموش نشدنی تاریخ است.اینها چیز هایی نیست که از خاطره یک ملت برود.

.در دیدار خانواده های شهدا و ایثارگران استان سمنان،1385/08/18 .

---

نجوای شهید عباس شعف بالی پیکر شهید محسن وزوایی





محسن جان !چراساکتی ؟حرف بزن ،این دلم داره سنگیینی می کنه.

من طاقت سکوتتو ندارم.فدات بشم داداش.تمنا می کنم یه کم بامن حرف بزن.اصلا قرارمون این نبود.توبرای بچه ها فقط یک فلرمانده نبودی .توبرای همه پدری می کردی.توی پادگان ابوذر سرپل ذهاب که بودیم ،شبی نبودکه تاصبح بیدار نمونی. به بچه هایی که در خواب بودندسر می زدی وپتو رویشان می کشیدی .

پوتینهایشانرا واکس می زدی و گاهی لباسهایشان را میشستی ،اما این چیزها را هیچ کس نمی دانست. فقط من می دانستم. محسن جان سفر بخیر.اما عزیزمدلم منتظرمن هم باش.من بی تو زیاد زنده نمی مونم.فراموشم نکن.

عباس شعف فرمانده گردان میثم در 1361/2/28 بافاصله 6 روز مانده به فتح خرمشهر ،به شهادت رسیدو به یاران کربلایی اش همچون محسن وزوایی ملحق شد.

نوجوان 12-13ساله ای بود.اومده بود ستاداعزام.


می گفت:اسم من و بنویسید.

جواب داد سنت کمه.

با ناامیدی برگشت.

روز بعد رفت.

گفت اسم منوبنویسید.

میگه تو که می خواهی جبهه بروی آیامادرت راضی هست؟

دوباره برمی گرده.

برای بارسوم آمداین بار بایه ساک.سلام می کنه.

این بار جواب میده:آخر توخیلی کم سن وسال هستی مادرت راضی نمیشه.

در ساک رو باز کرد،پارچه سفیدی رو از توش درمیاره.

گفت:این کفن منه، مادرم برام گذاشته.

سیزده ساله ها ص130

در بسیاری از موارد، به پدر و مادرشان می نوشتند که ما از این جا دل نمی کنیم! این جا بهشت است و زندگی، این جاست. مثلا در جواب این که مادرش نوشته بود پسرم! زودتر بیا، یا به ما خبر بده می گوید اصلا آن جا زندگی نیست؛ زندگی این جاست.


این وصیت نامه هایی که امام می فرمودند بخوانید، من به این توصیه ی ایشان خیلی عمل کرده ام – هر چه از وصیت نامه های همین بچّه ها به دستم رسیده – یک فتوکپی یک جزوه – غالبا من اینها را خوانده ام؛ چیزهای عجیبی است ماها واقعا از این وصیت نامه ها درس می گیریم. این جا معلوم می شود که درس و عالم و علم الهی بیش از آن چه که به ظواهر و قالب های رسمی وابسته باشد، به حکمت معنوی – که ناشی از نورانیت الهی است – وابسته است. آن جوان خطش هم بزور خوانده می شود، اما هر کلمه اش برای من و امثال من، یک درس و یک راهگشاست و من خودم خیلی استفاده کرده ام.
در بسیاری از موارد، به پدر و مادرشان می نوشتند که ما از این جا دل نمی کنیم! این جا بهشت است و زندگی، این جاست. مثلا در جواب این که مادرش نوشته بود پسرم! زودتر بیا، یا به ما خبر بده می گوید اصلا آن جا زندگی نیست؛ زندگی این جاست. این همان معنویت بود. وقتی معنویت هست، دل ها مجذوب آن می شود. وقتی دل ها مجذوب شد؛ نیروها به دنبال دل ها و اراده ها حرکت می کند. وقتی این طور شد، بزرگ ترین قدرت ها نمی توانند یک ملت را شکست بدهند. برادران! این واقعیت در این جا اتفاق افتاد؛ بزرگ ترین قدرت های دنیا نتوانستند ایران را شکست بدهند.

برگی از خاطرات شهید همت
يك ليست چهارده نفره. شهداي شناسايي شده‌ي عمليات بعدي بودند. مي‌گفت ازشان معلوم است.
از نفر اول گرفتم آمدم پايين «ابراهيم،‌ چرا جاي چهاردهمي خاليه؟»
نگاهم كرد. انگار داشت التماس مي‌كرد. گفت «اينو ديگه تو بايد دعا كني.»

[b]*********

یادگاران انتشارات روایت فتح

به نام خدا
هادي مي گويد : نذر كرده اين ميدون مينو خودش باز كنه .
مي گويم : خوب بالاخره يكي بايد باز كنه ديگه ، چه فرقي مي كنه ؟ بذارين خودش باز كنه .
*****
هادي بهش مي گويد : عراقي درست بالاي سرته . مواظب باش .
دست تكان مي دهد و مي گويد : دارمش .
عراقي بالاي سر انگار كور شده ، نمي بيندش . اما يكي از اين تيرهاي سرگرداني كه هر از چندي سمت ميدان مين شليك مي كنند ، به پايش مي خورد . بر مي گردد ، عقب بي صدا .
*****
هادي بهش مي گويد : خسته نباشي عزيز . دستت درست ! پيشانيش را مي بوسد . به يك نفر مي گويد : كمك كنيد منتقل شه عقب .
گريه مي افتد : "نذر دارم ، بايد تمومش كنم ."
پايش را به چفيه مي بندد و دوباره مي رود توي ميدان مين .
*****
نذرش را كه ادا كرد ، به سجده رفت . آدم با گلوله توي پايش شهيد نمي شود ، ولي با گلوله توي پيشاني كه شهيد مي شود..

از همه غم انگيزتر ....


«هلي كوپتر با پره هاي شكسته شده و اجساد درونش تلوتلو مي خورد. مجروحين داخل آن همه شهيد شده بودند و از همه غم انگيزتر جسد همان دختر پرستاري بود كه گلوله پهلويش را شكافته بود و بعد از 18 ساعت خونريزي به شهادت رسيده بود. پايش در داخل هلي كوپتر بود و بدنش با روپوش سفيد خونين از هلي كوپتر آويزان شده و دستهاي آويزانش به روي خاك كشيده مي شد.»
«درباره شهيد فوزيه شيردل - شهادت 25/5/58»


فوزيه جان! وظيفه ات تمام شد. از آن روز كه چشمهايت را با آرامش فرو بسته اي، سالها مي گذرد. تو پرستار بودي، همان طور كه زينب(سلام الله علیها) پرستار بود. مي دانم آنجا كه هستي نه جنگي هست، نه مجروحي و نه...! نمي دانم تو و بي بي چطور مي توانيد پرستار نباشيد.


خاطرات زنان شهید
آی سان نوروزی