تالار گفتگوی بیداری اندیشه

چه زیبا خالقی دارم
دلم گرم است می دانم
که فردا باز خورشیدی
میان آسمان ، چون نور می آید

شبی می
خواندم ....
با مهر
سحر می
راندم .....
با ناز

چه بخشنده خدای عاشقی دارم
که می خواند مرا ، با آنکه میداند

گنه کارم

اگر رخ بر بتابانم
دوباره می نشید بر سر راهم
دلم را می رباید ، با طنین گرم و زیبایش
که در قاموس پاک کبریایی ، قهر نازیباست

چه زیبا عاشقی را دوست می دارم
دلم گرم است می دانم ، که می داند
بدون
ِ
لطف او ، تنهای تنهایم
اگر گم کرده ام من راه و رسم بندگی ،

اما

دلم گرم است ، می دانم
خدای من ، خدایی خوب می داند
و می داند که سائل را نباید دست خالی راند

دلم گرم خداوندی ست
که با دستان من ، گندم برای یاکریم خانه می ریزد
و با دستان مادر کاسه آبی
را،
برای قمری تشنه

دلم گرم خداوند کریم
ِ
خالق نوریست
که گر لایق بداند
روشنی بخشد ، به کرم کوچکی با نور
دلم گرم خداوند صبور و خالق
ِ
صبریست
که شب ها می نشیند در کنارم
تا
که
بیند می رسد آن شب

که گویم عاشقش هستم
؟

خداوندا ، دعا برآنکه آزار مرا اندیشه می دارد ، نشانم ده

خداوندا ، مسلمانی عطایش کن

نخشکاند هزاران شاخه زیبای مریم را

نبندد پای زیبای پرستو را

نسوزاند پر پروانه های عاشق گل را

نچیند بال مینا را

===

دعایش می کنم آن عهد بشکسته

دعایش می کنم عاشق شود بر یاکریم و هدهد و مینا

دعایش می کنم

آن سان دعایی

چون مرا با لعنت و نفرین قراری نیست

تو
آیا هیچ می دانی خدایم کیست ؟

چنان با من به گرمی او سخن گوید
که گویی جز من او را بنده ای ، در این زمین و آسمانها نیست

هزاران شرم
باد بر من
چنان با او به سردی راز می گویم
که گویی من جز او
و بی گمان

یکصد
خدا دارم

چنان با مهر می بخشد
که گاهی آرزوی صد گناه و توبه من دارم

******

ا
لا ای آنکه خواب از چشمها بردی
تو را آرامش شب ها گوارایت
نهال خنده مهمان لبانت

تو ای با مذهب عشاق بیگانه
برایت عاشقی را آرزو دارم

ا
لا ای آنکه گریاندی مرا تا صبح
برای تو ، هزار و یک شب آرام و پر لبخند ر ا

من آرزو دارم

تو را ای آرزویت ، قفل بر لب ها

برای تو ، کلید فهم معنای تفاهم

آرزو دارم

تو ای با عشق بیگانه
اگر روزی بخوانی رمز بال شاپرک ها را
تو می فهمی ، که مرگ مهربانی ،

آخر دنیاست

اگر حزن نوای بلبلی را در قفس احساس میکردی
دگر آواز شاد بلبلان را در قفس، باور نمی کردی

اگر ناز نگاه آهوان دشت می دیدی
تفنگت را شکسته ، مهربانی پیشه می کردی

چه لذت صید مرغان رها در پهنه آبی؟
اگر معنای آزادی ، به یاد آری

نم چشمان آن آزرده دل را گر تو می دیدی
نمازت را ادای تازه میکردی

نمی دانم دگر باید چه می گفتم
به در گفتم، تمام آنچه در دل بود
بدان امید
شاید بشنود دیوار

شایعه‌ ها گاهی اوقات آنچنان هوش و حواس‌ها را شوک می​برد که خیلی زود دهان به دهان چرخیده و گاهی واقعی به نظر می‌رسند. دنیای مجازی نیز در شایعه‌سازی پیش قدم است و با استفاده از فریب‌های رایانه‌ای و تغییر تصاویر در فتوشاپ‌‌ها به بازی با افکار مردم می‌رود.

از مدتها قبل گروهی با استفاده از ترفندهای رایانه‌ای، ایمیلی به مشترکان ایرانی فرستادند که در آن به کشف بزرگترین مار جهان در سد کرج اشاره شده بود. عکس‌ها نشان می‌داد که این مار غول‌پیکر را روی تریلر ارتش گذاشته و در حال جابه‌جایی آن هستند. شایعه‌پردازان نوشته‌هایی داشتند که نوع آن نشان می‌داد سعی دارند کشف چنین ماری در سد کرج را واقعی جلوه دهند.
در عکس نوشته این تصاویر آمده بود که این مار غول‌پیکر که به مگامارمالاو، شهرت دارد در نزدیکی سد کرج به حالت نیمه‌جان کشف شده است. این مار آریایی!!! که حدود 43 متر طول و 6 متر پهنا دارد تنها بازمانده نوع خود است و به گفته دانشمندان 103 ساله است!

جالب اینکه شایعه‌پردازان وعده عجیبی نیز داده‌اند مبنی بر اینکه "مگامارمالاو" بعد از دریافت تنفس مصنوعی در وضعیت بهتری به سر می‌برد و پیکرش توسط یک تریلر ارتش به باغ‌وحش ارم انتقال یافته و بزودی به نمایش گذاشته می‌شود. عجیب است که خیلی‌ها وجود چنین ماری در سد کرج را پذیرفتند در حالی که هیچ اطلاع‌رسانی رسمی‌‌ای وجود نداشت و اگر خوانندگان این مطلب به خود زحمت می‌دادند و به بررسی‌های اینترنتی می‌پرداختند متوجه می‌شدند که ماری به نام "مگامارمالاو" وجود خارجی ندارد یا "مار آریایی" نیز جزو گونه‌های مختلف این خزنده نیست.
واقعیت چیست؟
کسانی که این شایعه را ساخته و پرداخته​‌اند عکس‌های مار غول‌پیکر را زیرکانه دست‌کاری کرده‌اند به گونه‌ای که اگر عکس‌های واقعی را انتشار می‌دادند همه پی می‌بردند که این مار واقعی نیست.
در عکس‌های اصلی دیده می‌شود که نیروهای ارتش، خودرویشان و مار همگی پلاستیکی و اسباب‌بازی هستند که برای ساخت یک فیلم عروسکی و انیمیشن ساخته شده‌اند که البته گفته می‌شود همگی تصاویر متعلق به کشور اندونزی است. از این بگذریم که این عروسک‌ها متعلق به چه فیلم و چه کشوری هستند اما یک سؤال بزرگ مطرح است و آن اینکه گروهی که با دیدن این تصاویر شایعه پیدا شدن مار غول‌پیکر در سد کرج را مطرح کرده‌اند چه انگیزه‌ای داشته‌اند؟!

شاید یک تفریح و سرگرمی کلید این شایعه را دامن زده است! البته بارها و بارها در ایران و حتی کشورهای دیگر شایعه‌های عجیب و غریب به گوش می‌رسد که برخی به اعتقادات و خرافات اقشار جامعه بر‌می‌گردد. شایعه مار غول‌پیکر ایران اگرچه با دیدن تصاویر، واقعی به نظر می‌رسد، اما پایه و اساس ندارد و بازیگران این شایعه توانستند با دروغی بزرگ افکار دیگران را به بازی بگیرند.
تحلیل شایعه
دکتر امان قرایی مقدم جامعه‌شناس در‌خصوص علل شایعه‌سازی گفت: یکی از مخرب‌ترین عواملی که افکار عمومی جامعه را به خطر می‌اندازد و مورد هجمه قرار می‌دهد، شایعه است. این شایعه‌پراکنی در بدنه جامعه اثرات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و حتی روانی بالایی می‌گذارد و به اصطلاح عامه باعث تخریب جامعه می‌شود.

اگر دقیق‌تر بخواهیم بررسی کنیم، حتی در دوره جنگ جهانی دوم و سال‌های قبل از آن یکی از مهمترین مسائل جامعه‌شناسی مد‌نظر عده‌ای این بود که چگونه شایعه را درون جامعه رشد و گسترش دهند.

در واقع این عده درصدد بودند تا با تکیه بر شایعه بتوانند به تخریب‌های نظامی دست بزنند و روحیه سربازان را تضعیف کنند. این عمل به‌طور واقع یکی از تخریب‌کننده‌ترین روش‌هایی است که به اصطلاح عامه خودمان از آن به "یک کلاغ، چهل کلاغ" هم یاد می‌شود. شایعه یک واقعه مرکزی است. به‌طور مثال اگر یک حوض آب را درنظر بگیرید و سنگی را درون آن بیندازید، تکان این سنگ و بروز حرکت در آب از وسط تا لبه حوض ادامه پیدا می‌کند. در واقع شایعه هم این‌گونه عمل می‌کند و اثرات آن کل جامعه را دربر می‌گیرد.

شایعه‌پراکنان به‌طور معمول از سر بیکاری دست به این کار نمی‌زنند، چرا که هیچ بیمار روحی انگیزه شایعه ندارد و می‌شود نتیجه گرفت که این سخن‌پراکنی‌های بیهوده با یک برنامه از پیش تعیین شده و با هدفی خاص در بین مردم انجام می‌شود. شایعه‌پراکنان از قدیم مانند موریانه عمل کرده‌اند و به‌تدریج باعث نابودی هدفشان شده‌اند.

در واقع گاهی ذهنیات غلط القا شده به مردم و ساده‌باوری آنها باعث تبدیل حرف گفته شده به واقعیت می‌شود که این موضوع هدف اصلی شایعه‌پراکنان است. به‌طور مثال وقتی عده‌ای قصد بالا بردن قیمت زمین در منطقه خاص را دارند، با پخش این موضوع که قیمت در آنجا قرار است بزودی بالا رود، سبب هجوم مردم به آن منطقه می‌شوند و این‌گونه هدفشان را به حقیقت نزدیک می‌کنند.

نقل قول:

زندگی دیکته گفت و ما همش غلط پشت غلط عشقو نوشتیم، با الف نقطه گذاشتیم ته خط،
منو از اول همه جا نشوندن آخرکلاس ،حالا میگن یه کاری کن میگن حسابت با خداس،
خدا اجازه، من دلم بسته به زنجیر غمت، نگاه نکن به جرم من، نگاه بکن به کرمت،
خونه ی بی چراغ من، از تو همیشه روشنه ،بخشش چندمه تو و توبه ی چندمه منه،
تو بهترین رفیقمی نمیشه از تو دل جدا ،گمم نکن تو تاریکی دستمو ول نکن خدا،
خدا اجازه من دلم بسته به زنجیر غمت، نگاه نکن به جرم من نگاه بکن به کرمت

خواهر من لطفا کپی رایتو رعایت کنید
آخرین آهنگ رضا صادقی
یاعلی

سلام مهربون

نمی خوای شروع کنی؟

این دفعه بهونه ات چیه؟

گمونم می خوای بگی سخته ، نه؟!

می دونی زغال سنگ و الماس از چی درست شده اند؟

هر دو از کربن.

و می دونی الماس از کجا استخراج می شه؟

از عمق معدن زغال سنگ!

حتما از خودت می پرسی :

پس چرا یکی زغال شده و اون یکی الماس؟

باید بگم تفاوت توی فشاریه که کربن تحمل کرده.

الماس واسه الماس شدن کلی فشار رو تحمل کرده تا عنصر وجودیش منسجم و متبلور شده.

ما هم اگه می خوایم چیزی بشیم و به جائی برسیم باید بدونیم سختی لازمه رشد و شکوفائیه.

و هر کسی رشد چشم گیری داشته بطور حتم خیلی رنج و سختی کشیده و کلی عرق ریخته!

مهربون ، می خوام با یه قصه حرفم رو تموم کنم.

یه روز یکی کرم ابریشمی خرید تا پروانه شدنش رو به چشم ببینه.

چند روزی که گذشت کرم دور خودش پیله ای تنید و بعد از مدتی سوراخی کوچک ته پیله نمایان شد.

اون شخص هم دقایق زیادی از همون سوراخ کوچیک به پروانه ای خیره شد که برای بیرون اومدن از پیله

تقلا می کرد و انگار نمی تونست بیرون بیاد.

و چون می خواست بهش کمک کنه با قیچی پائین پیله رو برید.

پروانه هم براحتی از پیله خارج شد.

ولی با بال های چروکیده ای که داشت همه عمر کوتاهش رو روی زمین خزید و قدرت پرواز پیدا نکرد و مرد.

می دونی چرا؟!

آخه محدودیت فضای پیله و تقلای پروانه واسه خروج از اون سوراخ ریز باعث می شه که مایعی از بدن پروانه

ترشح بشه و روی بال هاش بشینه تا اونها رو قوی کنه و با خروج از پیله امکان پرواز پیدا کنه.

ما هم توی زندگی نیاز به فشار و سختی داریم تا امکان اوج و پرواز رو پیدا کنیم.

وگرنه فلج می شیم و زمین گیر.

چه قشنگ می گه هلن کلر که :

شیفتگان پرواز را میل به خزیدن نیست.

پس...!

مرسی قشنگ بود

تا جایی که فهمیده‌ام قرار نبوده این ‌قدر وقت‌مان را در



آخور‌های سرپوشیده‌ی
تاریک بگذرانیم به جای چریدنِ زندگی و چهار نعل تاختن در



دشت‌های بی‌مرز



.
قرار نبوده تا نم باران زد، دست‌پاچه شویم و زود چتری از



جنس پلاستیک روی سر‌
بگیریم مبادا مثل کلوخ آب شویم



.

.
قرار نبوده اینقدر



دور شویم و مصنوعی. ناخن‌های مصنوعی، دندانهای مصنوعی،
خنده‌های مصنوعی،



آواز‌های مصنوعی، دغدغه‌های مصنوعی



.
حتما‌ً قرار نبوده بزهایی باشیم که



سنگ‌نوردی مصنوعی در سالن می‌کنند به جای
فتح صخره‌های بکر زمین



.

هر چه



فكر می‌کنم می‌بینم قرار نبوده ما این‌چنین با بغل دستی‌های‌مان در
رقابت‌های



تنگانگ باشیم تا اثبات کنیم جانور بهتری هستیم، این همه مسابقه و
مقام و رتبه و



دندان به هم نشان دادن برای چیست؟

قرار نبوده همه از دم درس خوانده بشویم،



از دم دکترا به دست بر روی زمین خدا
راه برویم، بعید بدانم راه تعالی بشری از



دانشگاه‌ها و مدرک‌های ما رد
بشود …باید کسی هم باشد که گوسفندها
را هی کند،



دراز بکشد نیلبک بزند با سوز هم بزند. یک کاوه لازم است که آهنگری کند که درفش
داشته باشد که از جا برخیزد و حرکت کند



…

قرار نبوده این ‌همه در محاصره‌ی سیمان و



آهن، طبقه روی طبقه برویم بالا،
قرار نبوده این تعداد میز و صندلی‌ِ کارمندی



روی زمین وجود داشته باشد، بی‌شک
این همه کامپیوتر و پشت‌های قوزکرده‌‌ی آدمهای



ماسیده در هیچ کجای خلقت لحاظ
نشده بوده؛

تا به حال بیل زده‌اید؟ باغچه



هرس کرده‌اید؟ آلبالو و انار چیده‌اید؟… کلاً
خسته از یک روز کار یَدی به



رختخواب رفته‌اید؟ آخ که با هیچ خواب دیگری قابل
مقایسه نیست… این چشم‌ها برای



نور مهتاب یا نور ستارگان کویر،‌ برای دیدن رنگ
زرد گل آفتابگردان برای خیره شدن



به جاریِ آب شاید، اما برای ساعت پشت ساعت،
روز پشت روز، شب پشت شب خیره ماندن



به نور مهتابی مانیتورها آفریده نشده‌اند



.

قرار نبوده خروسها دیگر به



هیچ‌کار نیایند و ساعت‌های دیجیتال به‌جایشان
صبح‌خوانی کنند. آواز جیرجیرک‌های



شب‌نشین حکمتی داشته حتماً، که شاید لالایی
طبیعت باشد برای به خواب رفتن‌ ما تا



قرص خواب‌ لازم نشویم و اینطور شب تا صبح
پرپر زدن
اپیدمی نشود



.

من



فکر می‌کنم قرار نبوده کار کردن، جز بر طرف کردن غم نان، بشود همه‌‌ی دار و
ندار



زندگی‌مان، همه‌ی دغدغه‌ی زنده بودن‌مان



.

قرار نبوده کنار هم بودن و زاد و



ولد کردن، این همه قانون مدنی عجیب و غریب و
دادگاه و مهر و حضانت و نفقه و



زندان و گروکشی و ضعف اعصاب داشته باشد



.

قرار نبوده اینطور از آسمان دور



باشیم و سی‌ سال بگذرد از عمر‌مان و یک شب هم
زیر طاق ستاره‌ها نخوابیده



باشیم



.

قرار نبوده کرِم ضد آفتاب بسازیم تا علیه خورشید عالم‌تاب و گرما و



محبتش، زره
بگیریم و جنگ کنیم



.

قرار نبوده چهل سال از زندگی رد کنیم اما



کف پای‌مان یک‌بار هم بی‌واسطه‌ی کفش
لاستیکی/چرمی یک مسافت صد متری را با زمین



معاشرت نکرده باشد



.

قرار نبوده من از اینجا و شما از آنجا، صورتک زرد به



نشانه‌ی سفت بغل کردن و
بوسیدن و دوست داشتن برای هم بفرستیم



.

چیز زیادی



از زندگی نمی‌دانم، اما همین‌قدر می‌دانم که این‌همه “قرار نبوده”‌ای
که



برخلافشان اتفاق افتاده، همگی‌مان را آشفته‌ و سردرگم کرده…آنقدر که



فقط
می‌دانیم خوب نیستیم، از هیچ چیز راضی نیستیم، اما سردر نمی‌آوریم



چرا



…

سلام دوستان
اول از همه بگم این تاپیک مخصوص کسایی هست که دلشون نازک هست و اهل غم و چاره برای درمان هستند.
درضمن این تاپیک قصد نقد سیاسی و مسائل فرهنگی رو ندارد و فقط درد دل هست
سلام ماه مهر
این دو روز هست که برادر کوچیم را برای تحصیل من به مدرسه اورده ام؛تا پنجم ابتدایی را بخواند.
ما برای برادرم لباس و کفش های نو و گران قیمت ، همراه با دفاتر رنگی و زیبا خریده ایم و او هم خیلی خوشحال هست و در پوست خود نمی گنجد،زیاد این ور و انور میرود تا بیشتر لباس هایش را نشان دهد و جلب توجه کند و در کل احساس بسیار خوبی از تو ای ماه مهر دارد.
خیلی ها تو این مدرسه هستند که لباس های نو دارند و با انرژی منتظر شروع تکالیف و تدریس هستند؛ولی
وقتی داشتم همه رو زیر نظر میگرفتم چیز های خیلی عجیبی دیدم که شاید حتی خودت هم (ماه مهر)باور نکنی!!!!!
خیلی از کودکان در وسط نبودند و سعی میکردن در کناره های مدرسه بنشینن؛سعی میکردن تا اخر صف بایستند تا دیده نشوند؛وقتی زیاد به انها نگاه میکردی صورت هایشان قرمز میشد!!!!!!!
اخه چرا
وای کاش نه من دلیلش رو میدانستم و نه تو ای ماه مهر
از فرصت استفاده کردم و وارد کلاس شدم تا بهتر ببینم!
راستش
دیدم انها مثل برادرم کفش و لباس نو ندارند،چون حتی دفترشان هم از سال های قبل مانده بود و نه فانتزی بود و نه سیمی و از اون دفتر های سهمیه ای سال های قبل
مثل برادرم 8 هزار تومن نداده بودن به مداد فشاری!!!!!!!!!
یه مداد معمولی با یک پاک کن کهنه و یا ساده و حتی تراش هم نداشتن!در حالی که تراش برادرم4 هزار تومن قیمت داشت.
من با این قد و هیکل که نتونستم خودم رو جای اونا بزارم؛اگه تو بتونی دو دقیقه جای اونا باشی خیلی نیرومند و پر اراده ای.
میگم ماه مهر اگه تا حالا ندونستی؛بس حالا بدون؛این بچه ها تا دو سه ماه همیشه اخر صف می ایستند و کناره های حیاط تا بیشتر کهنه گی لباس و کفششون معلوم نشه،بببینم ماه مهر تو انصاف نداری؟؟؟
ولی
ولی
من این عدالت رو با اینکه ثروتمند هم باشم نمی خام.
من که عشق امام علی (علیه السلام)نیستم ولی راه این امام عشق همه ی بی دین ها و کمونیست هاست.
شهرت امام علی (علیه السلام)ما به عدالتش هست و راه امام زمان(علیه السلام) هم برگزاری همین عدالت (یه صلوات بفرستید)و ماهم داریم به قول معروف زمینه سازی میکنیم!!!
دیگه بقیش رو نمیتونم بگم
ولی شاید لازم یاداور بشیم که امام هنوز313 تا یار نتونسته پیدا کنه!!!
در حالی که ادم هایی پیدا شدن که گفتن (در مستند ظهور نزدیک است)اقای احمدی نژاد همان شعیب (از یاران نزدیک امام زمان در عصر ظهور)هست.
راستی از مدیر هاا میخام که ویرایش نکنن مخصوصا جناب راستین
اخه ما که تا حالا بعد چند ماه و حضور هفته ای فقط یه درد دل کردیم.
شاید این درد دل هم درست بوده باشه
خوشا به حال دوستایی که دلشون نازک هست .
راستی یک موج گرانی بزرگ هم در راه هست؛پس چطور دلم میتونه نشکنه و ناراحت نشم.
ما شرمنده ی پیامبر و امامان و بیشتر خدا هستیم
پس دل بشکن
بشکن

راستش این روزها چیزی بیش از حد ذهنم را به خود مشغول کرده و حتی در این ساعت از شب هم مرا رها نمی کند و مجبورم می کند تا بنویسم.
این روزها هرکس را که می بینی به فکر قیمت آنلاین دلار است و بس!! هیچکس از قیمت اجناس در ساعات آینده مطمئن نیست و از مردم کوچه و خیابان بگیر تا مدیران ذی ربط دنبال مقصر جلوه دادن همدیگر ، و تنها کارشان انداختن توپ در زمین دیگریست. آیا حکومت جهانی عدل بدون تلاش در راه ارزشها و مقاومت در سختیها ممکن است؟ آیا می توان دست روی دست گذاشت و به تماشای اینکه چه خواهد شد نشست؟چگونه می خواهیم پاسخگوی این همه کم لطفی ها باشیم؟ آیا باید همیشه نگاهی انفعالی به پیرامئن خود داشته باشیم؟

این صدا را نمی شنوید؟...آیا یاری دهنده ای هست که مرا یاری کند؟...این پیام هم اکنون نیز به گوش میرسد.آیا نمی شنوید؟آنها که بعد از شهادت امامشان حسین چشمهایشان به حقیقت باز شد انهایی بودند که این ندا به گوششان تمی رسید. چون گوشی برای شنیدن برایشان نبود.

آیا اندکی مقاوت در مقابله با تحریمها و فتنه ها و بی کفایتی برخی نمی تواند یاری به امام زمانمان باشد؟ چرا همیشه منتظر کس دیگری هستیم تا اینکه خود شروع کننده باشیم؟
تا از این آزمون ها سربلند بیرون نیائیم خبری از آنچه منتظرش هستیم نخواهد شد. حرفهمان را با اعمالمان مقاسه کرده ایم؟ گاهی فکر می کنم با دست به پیش می کشیم و با پا پس می زنیم!!

حکایتی به یاد دارم که بی ارتباط با موضوعمان نیست.

آرامش سنگ یا برگ

مردجوانی کنار نهر آب نشسته بود و غمگین و افسرده به سطح آب زل زده بود

پریشانش شدو کنارش نشست

مرد جوان بی اختیار گفت: عجیب آشفته ام و همه

گفت:به این برگ نگاه کن وقتی داخل آب می افتد خود را به جریان آب

و داخل نهر انداخت . سنگ به خاطر سنگینی اش داخل نهر فرو رفت و در عمق

اما امواجی را روی آب ایجاد کرد و بر جریان آب تاثیر گذاشت

حال تو به من بگو آیا آرامش سنگ را می خواهی یا آرامش برگ را

او با هر افت و خیز آب نهر بالا و پائین می رود و الان معلوم نیست کجاست!؟

لااقل سنگ می داند کجا ایستاده و با وجودی که در بالا و اطرافش آب جریان

چرا از جریان های مخالف و ناملایمات جاری

اگر آرامش سنگ را برگزیده ای پس تاب ناملایمات را هم

از مرد سالخورده پرسید: شما اگر جای من بودید آرامش سنگ را

رودخانه هستی به جریان زندگی سپرده ام

از افت و خیزهایش هرگز دل آشوب نمی شوم

و هم به برگ توانایی همراه شدن با افت و خیزهای سرنوشت

صبر نعمت بزرگی است. اما در کار خیر نیز حاجت هیچ استخاره نیست. امیدوارم همه ی ما تعادل را به معنای واقعی در زندگی مان پیاده کنیم. ومثل جوان این حکایت آرامش زندگیمان را بیابیم.