تالار گفتگوی بیداری اندیشه

ظهر بود .یکی بود و هیچ کس نبود.

مردی که پیراهن پیراهن کهنه هم بر تن نداشت

و صدا می آمد...جان آرام!برگرد.

درآ، به دایره سرسپردگان من

به بهشت من!

آیات پایانی سوره فجر: یا ایتها النفس المطمئنه....

...از سفر کربلا اومد و به پدرش که عشق امام حسین رو یادش داده بود یه پرچم مشکی بزرگ سوغاتی دادکه روش نوشته بود:

(۱۲/آبان/۹۲ ۱۴:۳۳)SAViOR نوشته است: [ -> ]

نمی دونم جاش هست اینجا بگم یا نه....
ولی این تصویر دل ما رو برد... تصور کن در بیابانی هستی... تنها و حیران... به ناگاه صدایی می رسد، صدای زنگ کاروانی خسته و صمیمی...
و به ناگاه از دور این کاروان را می بینی....با همین نما... چگونه می دوی.... نه بهتر بگم چگونه پر می زنی تا خود را برسانی به این کاروان عشـــق...
حسین جان ما را هم دریاب... قسم به دردانه شیرین زبانت، قسم به دختر خرابه نشین شام های دور، مارا هم دریاب

نقل قول:ولی این تصویر دل ما رو برد... تصور کن در بیابانی هستی... تنها و حیران... به ناگاه صدایی می رسد، صدای زنگ کاروانی خسته و صمیمی...

شگفتا از کاروانی که اسیران آن، آزادگان تاریخند...