تالار گفتگوی بیداری اندیشه

به نام خدا


نه دلم سلامی صمیمانه تر میخواهد ...

سلامی به رنگ خیابان های سیاه پوش شده ی این روزها

سلامی به عطر خوش چایخانه های روشن

سلامی نم دار به دسته های عزادار

نه دلم سلامی صمیمانه تر میخواهد ...

سلامی از جنس شکستن و به درد آمدن ...

سلامی به عطش لب های یاران کربلا ...

سلامی درد ناک به رنگ ناله های دل زینب ...

سلامی کودکانه به مانند پر پر شدن رقیه ...

سلامی بی دست ...

سلامی آغشته به خون ...

سلامی همزاد مظلومیت ...

نه !!!

باز هم کم است ...

باز هم هیچ است ...

واژه ها خود شرمنده اند ...

عظمت ... معصومیت ... بندگی ... بزرگواری

کلمات باز شدند قطره ای از دریا ...

محرم با واژه ها بیان نمیشود ...

محرم با قلبهای پاک گفته میشود ...

پس بی توقع از واژه ها ...

سلام بر محرم ...

سلام بر حسین ...

امان از مردمی که به نبود اماشون عادت کرده اند
امان از مردمی که نمیفهمند بدون امامشون به چه گرفتاری هایی دچار شده اند ..........
امان از مردمی که نمیفهمند منشا دردهاشون چیه ..........
امان از مردمی که امام کشند ........
امان از مردمی که بر امام شهیدشون میگریند اما امام زمانشون رودرنمیابند مگر نه اینکه فرمود بعد از گریه بر امام حسین برای ظهور دعا کنید ..........
امان از مردم کوفی صفت ..........
امان از غربت حسین علیه السلام و امان از غربت حسین زمان !
امروز چند مراسم عزا دیدم.............رفتم...............فریاد میکردند که یا حسین وای از غربت تو.......اما نشنیدم که دعا کنند برای ظهور ..................
یاده زنهای کوفه تو سریال مختار افتادم ..............
خدایا چه ظلمی که ما به این عزیزترین بنده هات میکنیم ...........
نمیدونم جاش اینجا بود یا نه .............اما برای من حدیث اشک بود و غربت !
امشب دلم از خودمون شکست !

]ز ازل عشق حسین در دل شیدایم بود /جان فشاندن به رهش سرّ سویدایم بود/در ولای غم او منزل و مأوایم بود /من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

.
.