تالار گفتگوی بیداری اندیشه

با تشکر از همه ی دوستان عزیز که دلنوشته هاو جملات بسیار زیبایی را بیان میفرمایند .
یه پیشنهاد داشتم : دلنوشته و اشعار و جملات به جای خود . بهتر نیست از کمالات و فضایل و اهداف آن بزرگواران و شرح واقعه کربلا ( در وسع و محیط تاپیک ) و . . . هم صحبتی داشته باشیم . مطمئنم که در این مورد دوستان گفته ها و نوشته های بسیاری تو ذهن و دلشون هست و در کنار این مطالب خیلی بهتر خواهد بود .

بارد چه؟ خون!
كه؟ ديده،
چه سان؟ روز و شب!
چرا؟ از غم،كدام غم؟ غم سلطان كربلا!
نامش چه بد؟ حسين! ز نسل كه؟ از على!
مامش كه بود؟ فاطمه! جدش كه؟ مصطفى‏
چون شد؟ شهيد شد! به كجا؟ دشت ماريه
كى؟ عاشر محرم! پنهان؟ نه،بر ملا
شب كشته شد؟ نه،روز، چه هنگام؟ وقت ظهر
شد از گلو بريده سرش؟ نى،نى،از قفا!
سيراب كشته شد؟ نه! كسى آبش نداد؟ داد!
كه؟ شمر، از چه چشمه! از سر چشمه فنا!
مظلوم شد شهيد؟ بلى! جرم داشت؟نه!
كارش چه بد؟هدايت! يارش كه بد؟خدا
اين ظلم را كه كرد؟ يزيد!
اين يزيد كيست؟ ز اولاد هند، از چه كس؟ از نطفه زنا
خود كرد اين عمل؟ نه، فرستاد نامه‏اى،
نزد كه؟ نزد زاده مرجانه دغا
ابن زياد، زاده مرجانه بد؟ نعم
از گفته يزيد تخلف نمود؟ لا!
اين نابكار كشت‏ حسين را به دست‏خويش؟ نه، او روانه كرد سپه سوى كربلا،
مير سپه كه بد؟ عمر سعد!
او بريد حلق عزيز فاطمه؟ نه،شمر بى‏ حيا
خنجر بريد حنجر او را نكرد شرم؟كرد،
از چه پس بريد؟ نپذيرفت از او قضا
بهر چه؟ بهر آنكه شود خلق را شفيع
شرط شفاعتش چه بود؟ نوحه و بكا
كس كشته شد هم از پسرانش؟ بلى، دو تن
ديگر كه؟ نه برادر!
ديگر كه؟ اقربا
ديگر پسر نداشت؟ چرا داشت،
آن كه بود؟ سجاد! چون بد او؟ به غم و رنج،
مبتلا ماند او به كربلاى پدر؟ نى، به شام رفت
با عز و احتشام؟ نه،با ذلت و عنا!
تنها؟ نه با زنان حرم،
نامشان چه بود؟ زينب،سكينه، فاطمه، كلثوم بينوا
بر تن لباس داشت؟ بلى،گرد روزگار
بر سر عمامه داشت؟ بلى، چوب اشقيا
بيمار بد؟بلى! چه دوا داشت؟ اشك چشم
بعد از دوا غذاش چه بد؟ خون دل غذا
كس بود همدمش؟ بلى اطفال بى‏ پدر
ديگر كه بود؟ تب،كه نمى‏ گشت از او جدا
از زينت زنان چه به جا مانده بد؟ دو چيز : طوق ستم به گردن و خلخال غم به پا!
گبر اين ستم كند؟ نه! يهود و مجوس؟ نه هندو؟ نه! بت پرست؟ نه!
فرياد از اين جفا
«قاآنى‏» است قايل اين شعرها؟بلى
خواهد چه؟رحمت. از كه؟ز حق! كى؟صف جزا

حبيب الله قاآنى شيرازى(م 1208)

سلام
دوستان قدر محرم رو بدونیدريالقدر نوکری دمه خونه ابی عبدالله رو بدونید،من نه نصیحت میکنم نه نصیحت بلدم نه باید نصیحت بکنم اما تو رو به حق مادر سادات قدر بدونید و عمر خودتون رو خرج حسین بن علی بکنید،والله قسم آدم تا میتونه باید از همه چیزش بزنه(اگر میتونی از محل کارش مرخصی بگیره،اگر میتونه از دانشگاه مرخصی بگیره)و به محرم ارباب بچسب.
من میدونید چرا به این حرف رسیدم،چون دقیقا چند روز قبل از شروع محرم(5شنبه هفته گذشته)پام بر اثر یه حادثه مصصدوم شد،اولش کاری بهش ند اشتم گفتم خوب میشه،اما مدام بدتر شد،تا اینکه دیشب رفتم بیمارستان،دکتر عکس گرفت و وگفت باید تا چند روز تو اتل باش(از مچ پا تا ران پام اتل بستن)گفت تا 10 روز هیچ کاری نمیکنی،احتمال زیاد تاندون پات پاره یا کش اومده،یعنی دیگه برای ارباب نمیتونم نوکری کنم،یعنی نمینونم مثل گذشته سینه بزنم،باید مثل پیرمردها بشینم یه گوشه بقیه رو نگاه کنم،دیگه نمیتونم ادامه بدم

---

میدونید چرا اینقدر حالم بد و بهم ریخته شده؟؟
چون منم مثل خیلی های دگه از ببچگی پای دیگ امام حسین بودم،پای ثابت همه سینه زنی های ارباب بودم،هرسال پای دیگ امام حسین دست وپام میسوخت و حال میکردم،امسال آقا دست و پای من رو بست که سمت دیگش نرم.
شاید بعضی ها بگن چرا این هی دیگ دیگ میکنه؟؟!!آخه من از دیگ امام حسین خیلی چیزا گرفتم و دیدم،یعنی کار کردن پای دیگ امام حسین برام بهشته اما امسال جاموندم از قافله...
دلم میخواست اربعین پیاده برم پابوس آقا نشد،دلم به محرم و دیگش و عزاداریش خوش بود اونم نشد،دیگه دلم به چی خوش باشه؟؟
شاید این حرفا برای این بخش نباشه اما اینجا نگم کجا بگم؟؟!

سلام برادر.... مطمئن باش حکمتی بس عظیم است در این.

به خدا این ها عشق بازی های ارباب هست... پات شکسته، دلت که شکسته تره داداش گل من...

عوضش این جا بیداری اندیشه است...

همین جا نیت می کنم تمام اعمال دهه اول را با شما شریک باشم... ان شاالله هر جا رفتم مطمئنا به یاد شما و به نیابت شما نوکری میکنیم.

می دونم که اعمال ما روسیاه های این روزهای عزیز، اصلا چیزی نیست که بخواهیم کسی رو توش شریک کنیم ولی این تنها کاری که میشه کرد... ان شالله دوستان دیگه هم حواسشون به این همسنگرمون باشه....

یا علی مدد.

بسم رب الحسین
سلام علیکم


موفق باشید و خدایی .

به نام خدا

---

خورشید نشسته بر درت ای کوفه *** غافل شدی از دور و برت ای کوفه


امروز فرات را به رویش بستی *** ای خاک دو عالم به سرت ای کوفه

---

هرگز نگذاشت تا ابد شب باشد
او ماند که در کنار زینب باشد

---

در دشت بلا قحطی ایمان شده است
هر دیو و ددی نماد انسان شده است!

مردان همه سر به نیزه ها بخشیدند
سالار زنان بی سرو سامان شده است

---

---

---

سقا شدن و به تشنگان جان دادن
بی‌دست، شدن مشک به دندان دادن
ساقی شدن و دست به مستان دادن...
هیهات که شرح عشق نتوان دادن

به نام خدا


خدایا ما را چنان تشنه بخواه که هیچ آبی جز عطش کربلا سیرابمان نکند...