تالار گفتگوی بیداری اندیشه

همکار گرام

(۱۱/مهر/۹۲ ۰:۲۸)™SAViOR نوشته است: [ -> ]
[/b]با توجه به نزدیکی محرم لازم دیدم این تاپیک رو ایجاد کنم بلکه منتظران ، دلنوشته های خودشون رو اینجا عنوان کنند.
[b]
قطعاً روند این تاپیک تا قبل از محرم به شکلی نخواهد بود که اعیادی که در پیش هست رو تحت تاثیر قرار بده.

من مخالف پست شما نیست.

اتفاقا این پست رو بنده دوست دارم چون وقتی این موقعه ها میشه ( نزدیک حج ) دلم برای محرم بی تاب میشه.

زحمتی دارم برایت ای فلک ، جان حسین

می شود روزی ِ اشکم را ز بارانت دهی ؟

بگذار زير پاي تو نقاشي ام كنند

در دومين هجاي تو نقاشي ام كنند


مثل كبوتران شب جمعهٔ حرم

بگذار در هوايِ تو نقاشي ام كنند


مثل كتيبه هايِ قديم حسينيه

در مجلسِ عزاي تو نقاشي ام كنند


جبريل مي شوم سر سجاده اي اگر

همسايه دعايِ تو نقاشي ام كنند


بگذار مثل مَشك پر از آب، يك غروب

در دست بچه هاي تو نقاشي ام كنند


من نذر كرده ام كه به هنگام مُردنم

نزديك كربلاي تو نقاشي ام كنند


حتماً مرا بدون سر و تشنه مي كِشند

روزي اگر براي تو نقاشي ام كنند


آيا نمي شود كه در اين زير سنگ ها

آقاي من، به جاي تو نقاشي ام كنند؟!

علي اكبر لطيفيان‌

سقا
دخترک از میان جمعیتی که گریه‌کنان شاهد اجرای تعزیه‌اند رد می‌شود. عروسک و قمقمه‌اش را محکم زیر بغل می‌گیرد.

شمر با هیبتی خشن، همان‌طور که دور امام حسین(علیه السلام) می‌چرخد و نعره می‌زند، از گوشه‌ی چشم دخترک را می‌پاید.

او با قدم‌های کوچکش از پله‌های سکوی تعزیه بالا می‌رود. از مقابل شمر می‌گذرد، مقابل امام حسین(علیه السلام) می‌ایستد و به لب‌های سفید شده‌اش زل می‌زند.

قمقمه را که آب تویش قلپ قلپ صدا می‌دهد، مقابل او می‌گیرد. شمشیر از دست شمر می‌افتد و رجز خوانی‌اش قطع می‌شود.

دخترک می‌گوید: «بخور، مالِ تو آوردم» و بر می‌گردد. رو به روی شمر که حالا بر زمین زانو زده، می‌ایستد. مردمک‌های دخترک زیر لایه‌ی براق اشک می‌لرزد. توی چشم‌های شمر نگاه می‌کند و با بغض می‌گوید: «بابای بد!»

نگاه شمر از چانه‌ی لرزان دخترک می‌گذرد، و روی زمین می‌ماند. او نمی‌بیند که دخترک چگونه با غیظ از پله‌های سکو پایین می‌رود.

شیرین اسحاقی – تهران