تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم


روح تشنگی

ای بسته بر زیارت قدّ تو، قامت آب

شرمنده مروّت تو تا قیامت، آب

در ظهر عشق، عکس تو لغزید در فرات

شد چشمه ی حماسه ز جوش شهامت، آب

دستت به موج، داغ حباب طلب گذاشت

اوج گذشت دید و کمال کرامت، آب

بر دفتر زلالی شط، خطّ لا کشید

لعلی که خورده بود ز جام امامت، آب

ترجیع درد را- ز گریزی که از تو داشت

سر می زند هنوز به سنگ ندامت، آب

سوگ تو را ز صخره چکد، قطره قطره رود

زین بیشتر سزاست به اشک غرامت، آب

از ساغر سقایت فضلت، قلم چشید

گسترد تا حریم تغزّل، زعامت آب

زینب، حسین را به گل سرخ خون شناخت

بر تربت تو بود نشان و علامت، آب

از جوهر شفاعت تیغت، بعید نیست

گر بگذرد ز آتش دوزخ، سلامت آب!

آمد به آستان تو، گریان و عذرخواه

با عزم پای بوسی و قصد اقامت آب

می خوانت به نام ابوالفضل و شوق را

در دیدگان منتظم بسته قامت آب!

خسرو احتشامی



/

مرحوم شیخ جعفـر مجتـهدی :

حضـرت ولی عصــر ارواحنافداه می فرماینــد :

هر کس با ایــن دو بیت شعر بـه عمویم قمر بنـی هاشم متوسل بشود،

حتماً حاجتش بــرآورده می شود .

یادم ز وفای اشجع النـاس آید ... وز چشم تـرم سوده ی الماس آیـد

آیــد بــه جهان اگر حسیــن دگری ... هیهات بـرادری چو عبــاس آیــد