تالار گفتگوی بیداری اندیشه

از روی بــــام سنـــــگ نصیب سفیـــر شد

آنگونـــه غصه خورد که یک روزه پیـــــر شد

شمشیـــر زد و از نفس افتــاد و گریـــه کرد

آنــــقدر جنـــــگ کرد که آخـــر اسیــــر شد

او تشنـه بود و روزی اش از کوفه ، آب ، نه

دریـــــای بیـــــکرانه ی مسلم کویـــــر شد

می گفت: " وای کوفه میا ای حسین من"

امــــا برای گفتن ایـــن جمله دیـــر شد ...

کوفه - حرم حضرت مسلم بن عقیل (علیه السلام)

بسم رب الحسین


به نقل از حضرت آیـت الله اراکی (قدس سره) :


شبی خواب امیرکبیر را دیدم ، جایگاهی متفاوت و رفیع داشت . پرسیدم چون شهیدی و مظلوم کشته شدی این مرتبت نصیبت گردید ؟

با ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮔﻔﺕ : نه

ﺳﺆﺍﻝ ﮐﺮﺩﻡ ﭼﻮﻥ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻓﺮﻗﻪ ﺿﺎﻟﻪ ﺭﺍ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﺮﺩﯼ ؟

ﮔﻔﺖ : ﻧﻪ

ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪﻡ ، ﭘﺲ ﺭﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﭼﯿﺴﺖ ؟

ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ : ﻫﺪﯾﻪ ﻣﻮﻻﯾﻢ ﺣﺴﯿﻦ ﺍﺳﺖ .

ﮔﻔﺘﻢ ﭼﻄﻮﺭ؟

ﺑﺎ ﺍﺷﮏ ﮔﻔﺖ : ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﺭﮒ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﻤﺎﻡ ﻓﯿﻦ ﮐﺎﺷﺎﻥ ﺯﺩﻧﺪ ؛ ﭼﻮﻥ ﺧﻮﻥ ﺍﺯ ﺑﺪﻧﻢ ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮﺩ ﺳﺮ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪﻡ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻗﺪﺭﯼ ﺁﺑﻢ ﺩﻫﯿﺪ ؛ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﯿﺮﺯﺍ ﺗﻘﯽ ﺧﺎﻥ ۲ ﺗﺎ ﺭﮒ ﺑﺮﯾﺪﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﭘﺲ ﭼﻪ ﮐﺸﯿﺪ ﭘﺴﺮ ﻓﺎﻃﻤﻪ ؟ ﺍﻭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺗﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺶ ﺯﺧﻢ ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻭ ﻧﯿﺰﻩ ﻭ ﺗﯿﺮ ﺑﻮﺩ . ﺍﺯ ﻋﻄﺶ ﺣﺴﯿﻦ ﺣﯿﺎ ﮐﺮﺩﻡ ، ﻟﺐ ﺑﻪ ﺁﺏ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﺑﺎﺯ ﻧﮑﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﺷﮏ ﺩﺭﺩﯾﺪﮔﺎﻧﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺗﻢ ﺑﺮ ﺧﺎﮎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﯿﻦ ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻣﺎ ﺍﺩﺏ ﮐﺮﺩﯼ ﻭ ﺍﺷﮏ ﺭﯾﺨﺘﯽ ؛ ﺁﺏ ﻧﻨﻮﺷﯿﺪﯼ ﺍﯾﻦ ﻫﺪﯾﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺯﺥ، ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﻨﯿﻢ .

هرکـــه شـــد وقــــف محـــرم ، روزگـــــارش بهتـــــر اسـتــــ ...

قسم بــه خورشید در طلوعش ، قسم بــه مـــــاه در خضوعش !

تــــو پیشاهنــگ کاروان خورشیــدی در میــــــدان سیــــاهِ شب ،

دلیـــــل عظمت کاروان خورشیــــــد تویـــی و بلنـــــدای شوکت ،

از ماه چهره ات بـرق می زنــد. تو ، پـرچم دار قافله خورشیــدی .

هر که می خواهد بــه خورشید بــرسد، بایــد از مدار تــو بــگذرد...

سلام

تمام هستی من هـم همه فـدای شماست

[b]امـیـر هسـتـی و عـالـم هـمـه فقـیــر تـوانـد

دلـم بهـانــه کــرب و بــلا گـرفــتـه حـسـیــن

حسـیــن راه نـجـاتــی بـه مـن نـشــان بــده

چه درد سر شـده ایـن عــزم کـربـلا و نـجـف

هـــزار مـشکــل اگــر سـد راه مــن بــشــود

دم از عـــذاب قــیــامـــت دگـــر نـــزن اربــاب

کــرم بـکـن تــو مــرا کـربــلای خـود بـرسـان