شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
آيه شماره 85 از سوره مبارکه یونس
بازی نخوردن از دیگران
متن آیه:فَقَالُواْ عَلَى اللّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا لاَ تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
معنی آیه:پس گفتند بر خدا توكل كرديم پروردگارا ما را براى قوم ستمگر [وسيله] آزمايش قرار مده
تفسیر آیه:اوّل توكّل، بعد دعا. «توكّلنا، ربّنا»
با ایمان، توكّل ودعا، خود را از شرّ ظالمان نجات دهیم. «توكّلنا، ربّنا، نجّنا»
فرعونیان، هم مسرفند، هم ظالم و هم كافر. اسراف زمینهساز ظلم و ظلم نیز زمینهى كفر است. «المسرفین، الظالمین، الكافرین»
آيه شماره 56 از سوره مبارکه هود
هدایت طلبی
متن آیه:إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّهِ رَبِّي وَرَبِّكُم مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلاَّ هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ
معنی آیه:در حقيقت من بر خدا پروردگار خودم و پروردگار شما توكل كردم هيچ جنبندهاى نيست مگر اينكه او مهار هستىاش را در دست دارد به راستى پروردگار من بر راه راست است
تفسیر آیه:توجّه به ربوبیّت همهجانبه خدا، زمینه توكّل براوست. «توكّلت... ربّى وربّكم»
توكّل، زمینهى شجاعت است. «فكیدونى جمیعاً... انى توكّلت» (با تكیه و اتكال بر خداوند، مىتوان در برابر جهانى ایستاد)
هیچ جنبندهاى بدون ارادهى خداوند، قادر بر ضرررسانى به دیگرى نیست. «فكیدونى جمیعاً... ما من دابّة الاّ و هو آخذ بناصیتها»
خداوند، هم بر همه چیز سلطهى كامل دارد و هم عادل است. «آخذ بناصیتها، على صراط مستقیم»
بر كسى تكیه كنیم كه علاوه بر قدرت، عدالت نیز داشته باشد. «توكّلت ، آخذ ، على صراط مستقیم»
در مقابل عناد و لجاجت كفّار، باید از قهر و عدل الهى سخن گفت. «آخذ بناصیتها، على صراط مستقیم »
آيه شماره 88 از سوره مبارکه هود
رزق نیکوی خدا
متن آیه:قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىَ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَى مَا أَنْهَاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلاَّ الإِصْلاَحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِيقِي إِلاَّ بِاللّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ
معنی آیه:گفت اى قوم من بينديشيد اگر از جانب پروردگارم دليل روشنى داشته باشم و او از سوى خود روزى نيكويى به من داده باشد [آيا باز هم از پرستش او دست بردارم] من نمىخواهم در آنچه شما را از آن باز مىدارم با شما مخالفت كنم [و خود مرتكب آن شوم] من قصدى جز اصلاح [جامعه] تا آنجا كه بتوانم ندارم و توفيق من جز به [يارى] خدا نيست بر او توكل كردهام و به سوى او بازمىگردم
تفسیر آیه:نبوّت بر اساس معجزه وبیّنه است. «كنتعلىبیّنة» (قوانین بر پایه دلیل است)
انبیا علیهم السلام همه چیز را از خدا مىدانند. «ربّى ، رزقنى»
گمان نكنیم زندگىِ خوب، با كمفروشى وحرامخوارى بدست مىآید، زیرا انبیا و اولیاى الهى بدون آلودگى به این گناهان، روزىِ نیكو داشتهاند. «رزقنى منه رزقاً حسنا» (روزى نیكو آن است كه بر اساس كمفروشى وظلم نباشد)
روزى انسان از خدا وبه لطف اوست، نه به زرنگى. « رزقنى منه»
در مقابل كفّار كه مىگفتند: «اموالنا» حضرت شعیبعلیه السلام فرمود: «رزقنى منه رزقاً حسنا» یعنى گمان نكنید كه من مشكل مالى دارم.
آمر به معروف و ناهى از منكر باید قبل از دیگران، خودش اهل عمل باشد. انبیا فقط طرّاح و فرمانده نبودند، بلكه خودشان از بهترین مصادیق اهل عمل بشمار مىرفتند. «و ما ارید ان اخالفكم الى ما انهاكم عنه»
انبیاعلیهم السلام نه تنها برخلاف دستورهاى الهى عمل نمىكردند، بلكه حتّى به فكر خلاف هم نبودند. «و ما ارید ان ...»
هدف انبیاعلیهم السلام اصلاح انسانها و جوامع بشرى است. «ان ارید الاّ الاصلاح»
مرز كار انبیا توان وقدرت آنهاست، نه ساعت، روز، ماه وسال. «مااستطعت»
ارادهى كارها از ما، ولى میزان توفیق از خداست. « ان ارید ، ما توفیقى الا بالله»
در كارها آخرین تلاش را به كار ببریم، ولى بدانیم كه موفّقیّت به دست خداوند است. «ما استطعت و ما توفیقى ...»
توكّل زمانى نتیجهبخش است كه در كنارِ تلاش باشد. «ما استطعت ، توكّلت»
مصلح باید خود صالح و اهل ایمان، توكّل، انابه و سوز باشد. «مااستطعت، علیه توكّلت و الیه اُنیب»
در این آیه براى آمر به معروف و ناهى از منكر این سفارشها شده است:
الف: شخصاً اهل عمل باشد. «ما ارید ان اُخالفكم الى ما انهاكم عنه»
ب: هدف او اصلاح جامعه باشد. «ما اُرید الاّ الاصلاح»
ج: توفیق كارش را از خداوند بداند. «و ما توفیقى الاّ باللَّه»
د: همیشه بر او توكّل نماید. «علیه توكّلت»
ه : در مشكلات به او پناه ببرد. «الیه اُنیب»
آيه شماره 21 از سوره مبارکه آل عمران
کشتگان بی گناه « شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها- بنابر روایت 75 روز »
متن آیه:إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الِّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
معنی آیه:كسانى كه به آيات خدا كفر مىورزند و پيامبران را بناحق مىكشند و دادگستران را به قتل مىرسانند آنان را از عذابى دردناك خبر ده
تفسیر آیه:از اعتقادات انحرافى و كفرآمیز، اعمال خطرناكى همانند قتل و كشتار انبیا سر مىزند. «یكفرون بآیات اللّه ویقتلون النبیین...»
در شرایطى، اظهار حقّ لازم است؛ اگرچه به قیمت شهادت انبیا و اولیا باشد.
دشمنان براى حقپوشى، دست به كشتن پیامبران مىزنند. «یقتلون النبیّین»
گاهى طاغوتها براى كشتن فرزانگان با تبلیغات و شایعات و توجیهات، كار خود را حقّ جلوه مىدهند. «بغیر حقّ»
نام كسانى كه به عدالت دعوت مىكنند وآمرین به معروف وناهیان از منكر، در ردیف انبیا برده شده است. لذا كیفر قاتلان آنان نیز همچون قاتلان پیامبران است. «فبشرهم بعذاب الیم»
آيه شماره 48 از سوره مبارکه احزاب
بردباری برای خدا
متن آیه:وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا
معنی آیه:و كافران و منافقان را فرمان مبر و از آزارشان بگذر و بر خدا اعتماد كن و كارسازى [چون] خدا كفايت مىكند
تفسیر آیه:بى اعتنایى به كار شكنىهاى كفّار و منافقان و مقاومت در برابر خواستههاى آنان، به توكّل نیاز دارد. «لا تطع - دَع اَذاهم - توكّل»
كفّار و منافقان در یك خط هستند. «ولا تطع الكافرین و المنافقین» كار هر دو آزار دادن مؤمنان است. «اذاهم»
در شرایطى، رهبر باید فقط ارشاد كند و به فكر مقابله به مثل و انتقام از مخالفان نباشد. «دَع اَذاهم»
به خداوند توكّل كنیم، زیرا او وكیل لایق و با كفایتى است. «و كفى باللّه وكیلا»
آيه شماره 67 از سوره مبارکه یوسف
مواظبت از خود در برابر حسادت مردم
متن آیه:وَقَالَ يَا بَنِيَّ لاَ تَدْخُلُواْ مِن بَابٍ وَاحِدٍ وَادْخُلُواْ مِنْ أَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍ وَمَا أُغْنِي عَنكُم مِّنَ اللّهِ مِن شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
معنی آیه:و گفت اى پسران من [همه] از يك دروازه [به شهر] در نياييد بلكه از دروازههاى مختلف وارد شويد و من [با اين سفارش] چيزى از [قضاى] خدا را از شما دور نمىتوانم داشت فرمان جز براى خدا نيست بر او توكل كردم و توكلكنندگان بايد بر او توكل كنند
تفسیر آیه:عاطفه پدرى حتّى نسبت به فرزندان خطاكار، از بین نمىرود. «یا بنّى»
چارهاندیشى وتدبیر براى حفظ سلامت فرزندان، لازم است. «یا بنىّ لا تدخلوا...»
وقتى توصیه كننده عالم و آگاه است، لازم نیست فرمانبر از فلسفهى آن دستور آگاه باشد. (فرزندان یعقوب فرمان «لا تدخلوا...» را عمل كردند و فلسفه و راز آن را نپرسیدند)
از بهترین زمانهاى موعظه، در آستانه سفر است. یعقوب در آستانهى سفر فرزندان به آنان گفت: «یا بنىّ لاتدخلوا من باب واحد»
جلو حساسیّتها، سوءظنها و چشمزخمها را بگیرید، ورود گروهى جوان به منطقهى بیگانه، عامل سوءظن و سعایت است. «لاتدخلوا من باب واحد»
لطف و قدرت خداوند را منحصر در یك راه نپندارید، دست او باز است و مىتواند از هر طریقى شما را مدد رساند. «لاتدخلوا من باب واحد»
فقط بازدارنده و نهى كننده نباشید، بلكه راه حل نیز ارائه دهید. «لاتدخلوا... و ادخلوا»
براى رسیدن به مقصود بایستى راههاى مختلف را پیمود. «و ادخلوا من ابواب متفرّقه»
مدیر خوب باید علاوه بر برنامهریزى، حساب احتمالات را بكند، زیرا انسان در ادارهى امور خود مستقل نیست. یعنى با همه محاسبات و دقّتها باز هم دست خدا باز است و تضمینى براى انجام صددرصد محاسبات ما نیست. «وما اُغنى عنكم من اللَّه من شىء»
در برابر مقدّرات حتمى خداوند، چارهاى جز تسلیم نیست. «ما اغنىعنكم من اللَّه من شىء»
حاكم مطلق هستى، خداوند است. «ان الحكم الاّ للَّه»
هم احتیاط و محاسبه لازم است؛ «لاتدخلوا...» و هم توكل به خداوند ضرورى است. «علیه توكّلت
به غیر خداوند، توكل نكنید. «علیه توكّلت» چرا كه او به تنهایى كفایت مىكند «وكفى باللَّه وكیلا» و بهترین وكیل است. «نعم الوكیل»
یعقوب، هم خود توكل كرد و هم دیگران را با امر به توكل تشویق نمود. «توكّلت... فلیتوكّل...»
آيه شماره 66 از سوره مبارکه یوسف
خدا گواه بر اعمال
متن آیه:قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتَّى تُؤْتُونِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّهِ لَتَأْتُنَّنِي بِهِ إِلاَّ أَن يُحَاطَ بِكُمْ فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ
معنی آیه:گفت هرگز او را با شما نخواهم فرستاد تا با من با نام خدا پيمان استوارى ببنديد كه حتما او را نزد من باز آوريد مگر آنكه گرفتار [حادثهاى] شويد پس چون پيمان خود را با او استوار كردند [يعقوب] گفتخدا بر آنچه مىگوييم وكيل است
تفسیر آیه:به صرف خویشاوندى اكتفا نكنید و قراردادها را محكم كنید. «لن ارسله معكم حتّى...»*
ایمان به خدا وسوگند ونذر وعهد با او، قوىترین پشتوانه بوده و هست.«موثقاً مناللَّه»
هرگاه از شخصى بدقولى و بدرفتارى دیدید، در نوبت بعد قرارداد را محكمتر كنید. «موثقاً»
فرزند خود را به راحتى همراه دیگران نفرستید. «تؤتون موثقاً من اللّه»
در قراردادها، پیشبینى حوادث غیرمترقّبه و خارج از حیطه اختیار را بكنید. «الاّ ان یحاط بكم» (تكلیف خارج از توانایى، ممنوع است.)
محكمكارىهاى قانونى و حقوقى، شما را از توكل به خداوند غافل نكند. «اللَّه على ما نقول وكیل»
آيه شماره 12 از سوره مبارکه ابراهیم
صبر در برابر آزار کافران
متن آیه:وَمَا لَنَا أَلاَّ نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَى مَا آذَيْتُمُونَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
معنی آیه:و چرا بر خدا توكل نكنيم و حال آنكه ما را به راههايمان رهبرى كرده است و البته ما بر آزارى كه به ما رسانديد شكيبايى خواهيم كرد و توكلكنندگان بايد تنها بر خدا توكل كنند
تفسیر آیه:خدایى كه هدایت كرد، حمایت هم مىكند. پس تنها بر او توكّل كنیم.«نتوكل على اللَّه و قد هدینا»
راه انبیا همان راه خداست. (به جاى «سبله» فرمود) : «سُبلنا» چنانكه در جاى دیگر مىفرماید: «قل هذه سبیلى ادعوا الى اللَّه على بصیرة»
لازمه پیمودن راه خدا، تحمّل سختىهاست. «سبلنا - لنصبرنّ»
هم باید بر خدا توكل كرد و هم باید در برابر مخالفان صبر و مقاومت نمود. «نتوكل على اللَّه... ولنصبرنّ»
مؤمن با آزار و شكنجه، از عقیده و عملش دست برنمىدارد. «لنصبرنّ على ما آذیتمونا»
كسى مىتواند صبر كند كه تكیهگاهى داشته باشد. «لنصبرنّ... على اللَّه نتوكل»
آيه شماره 42 از سوره مبارکه نحل
خصوصیات مؤمنان
متن آیه:الَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
معنی آیه:همانان كه صبر نمودند و بر پروردگارشان توكل مىكنند
تفسیر آیه:در برابر ستمگران، به ایمان، توكل و مقاومت خود وابسته باشید، نه قدرتهاى بیگانه و خارجى. «صبروا وعلى ربهم یتوكلون»
کاربر "شهید ناهید فاتحی" اگر فونت نوشتاریتان را خواناتر انتخاب کنید بی شک خواننده رغبت بیشتری برای مطالعه آن خواهد داشت. با سپاس از زحمت شما.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
اللّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
(بقره:257)
ترجمه بهرام پور
خدا سرپرست مؤمنان است و آنان را از تاريكی ها به سوى روشنايى بيرون می آورد، و كسانى كه كافر شدند سرپرستان شان طغيانگرانند كه از نور به تاريكى هايشان مى برند. آنها دوزخى اند و در آن جاودانند