تالار گفتگوی بیداری اندیشه

░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░
♥.......•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•. ♥ .•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•.......♥
آقای رئیسی! افراطیون را مهار کن و با هم کشور را منضبط اداره کنیم

(۱/خرداد/۹۶ ۲۰:۳۳)MEEAAD نوشته است: [ -> ]░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░
♥.......•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•. ♥ .•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•.......♥
آقای رئیسی! افراطیون را مهار کن و با هم کشور را منضبط اداره کنیم

شنبه‌ی بعـد از انتخابات ابطحی نامه مهمی به آقای رئیسی نوشت، که بسیار کم مورد تـوجه

قرار گرفـت. به دو علت بسیار حائز اهمیت بود، نخست محتوا و پیام سیاسی نامه، دوم اِمـکان
آشنایی بیشتر با آقای رئیسی:

در جریان اصلاح طلبی انسجام نسبی وجود دارد که یـکی از برکات آن تصحیح روشهای پیشین

و مهار تند روی ها بوده است. رهبری واحد آن هم با وجود آقای خاتـمی و بزرگان دیگر می‌تواند
هویت و شناسنامه برای این مجموعه بسازد.

بعضی شاخه‌های آن [اصولگرایی] تحت تاثیر فرهنگی که از زمان آقای احمدی‌نژاد به‌وجود آمد،
بسیار تند و افراطی شدند. در میان معتدلان هم چند دستگی به وجود آمد.

پیوستن تندتریـن و افراطی‌ترین افراد و جریانات را به کمپین شما می دیدم خوشحال می‌شدم.

فکر می‌کردم چه رئیـس جمهور بشـویـد و چـه نشویـد، بودن این‌ها زیر چتر مدیریتی فردی مثل

شما به نفع مصالح کلی کشور است. این سرمایه را از دست ندهید.

کشور به همکاری همه‌ی جناح‌ها – البته با حـفـظ تفاوت دیدگاه – نیـاز دارد. خـوشـبـخـتـانـه در

سیـستم قـانـونـی و برگرفته از قانون اساسی رهبری انقلاب محـور وحدت هستند. زیر چتر این

محوریـت انقـلاب می شـود به جای رویارویی ها و نزاع های بی حـاصل ، همکاری و همدلی را

برای پیشبرد اهداف کلان جایگزین کرد.

می توانیم ایـن انتـخابات را نقطه عطفی در وحـدت ملی بکنیم. همه ما در دو جناح اشتباهاتی

داشتـه ایـم که با نـگاه بـه آینـده می توانیـم از آنها عبور کنیم. این کار در سایه منضبط شدن و

مدیریت کردن جناح ها عملی خواهد شد✿✿✿✿✿✿✿✿✿☼✿


♥.......•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•. ♥ .•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•.......♥
░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░

روحانی طبق معمول داره سیاه لشکر های خودش رو برای به وجود اوردن اشوب و تحریک جناه مقابلش و انقلابیون میفرسته ....امیدوارم که مثل ابتدای انقلاب که بنی سگ مردم رو وادار به واکنش کرد ....به این روز گرفتار نشیم

---

(۳۱/اردیبهشت/۹۶ ۲۲:۳۱)سعدی نوشته است: [ -> ]به همین خاطره که ایران نیاز به دوری از تنش داره.

البته جناب سعدی به قول معروف منطقت توی حلقم ....یه نگاهی به لیبی و عراق بنداز .....بعد ببین اینها که قبلا راه دولت جناب روحانی رو رفتند به نتیجه رسیدند یا نه

چگونه می‌توان انتخابات را مهندسی کرد؟
یا:
دو «گاف» بزرگ اصولگرایان‌ در انتخابات ۹۶

چگونه می‌توان افکار عمومی را بنحوی «مانیپوله‌» (دستکاری) کرد که رئیس دولتی را در اوج بحران مالی و نارضایتی عمومی به نامزد محبوب و پراقبال انتخابات بدل کند؟ این فرایندی است که در فاصله زمانی چهل روزه (از ۲۰ فروردین تا ۲۹ اردیبهشت) در ایران رخ داد و کارآمدی یکی از تکنیک‌های نه چندان پیچیده «مانیپولاسیون» در «جنگ روانی»‌ را نشان داد.

تا اواسط فروردین ۱۳۹۶ آقای روحانی در افکار عمومی وضع خوبی نداشت بویژه به دلیل رکود مالی که بر زندگی میلیون‌ها ایرانی تأثیر مستقیم گذارده بود. از این منظر، تحلیل اصولگرایان درست و امید آنان به پیروزی‌شان در انتخابات موجه بود.

در آن زمان، آقای قالیباف بعنوان رقیب اصلی آقای روحانی در انتخابات ۹۶ شناخته می‌شد. قالیباف نامزد ایده‌آلی برای «اصولگرایان آرمانگرا» بشمار نمی‌رفت ولی از پایگاه آراء وسیعتر از اصولگرایان برخوردار بود. یعنی، بخشی از مردم ناراضی از عملکرد دولت، برغم تمامی معایب، بهرروی از قالیباف بعنوان چهره‌ای کم‌وبیش کارآمد در مدیریت اجرایی استقبال می‌کردند.

در فضای «غیرایدئولوژیک» نیمه اول فروردین ۹۶ شور انتخاباتی چشمگیر نبود و اگر آن فرایند به سیاق سابق ادامه می‌یافت مشارکت ۷۰ و ۸۰ درصدی را شاهد نبودیم. شاید مشارکت به حدود ۶۰ درصد می‌رسید ولی آراء واقعی بود. در آن فضا و با تداوم آن روال، احتمالاً انتخابات به دور دوم می‌کشید و یکی از دو نامزد اصلی (قالیباف یا روحانی) با اکثریتی ناچیز برنده می‌شد. پیروزی قالیباف محتمل بود.

در نیمه دوم فروردین، آقای رئیسی به شکل غیرمنتظره و با تبلیغات وسیع «ایدئولوژیک» از سوی «اصولگرایان آرمانگرا» حضور خود را در انتخابات ۹۶ اعلام کرد. ورود آقای رئیسی به دو دلیل نامنتظر بود: ۱- از مدتی پیش شایعاتی دال بر رهبری آتی وی رواج یافته بود، ۲- آقای رئیسی بتازگی به تولیت آستان قدس رضوی منصوب شده و حضورش در انتخابات، اندکی پس از این انتصاب، چندان مقبول نمی‌نمود.

ورود آقای رئیسی به انتخابات صبغه غلیظ «ایدئولوژیک» داد و فضای مناسب را برای انواع تبلیغات تخریبی فراهم آورد. سابقه حضور وی در دستگاه قضایی به دستمایه‌ای بدل شد تا انواع مسائل تهییج‌کننده بیان شود، بویژه ماجرای اعدام‌های سال ۱۳۶۷، که بخشی از رأی‌دهندگان را به هراس می‌انداخت. ورود آقای رئیسی به انتخابات ثابت کرد که شایعات پیشین درباره رهبری آتی وی ساختگی و مقدمه برای «مانیپولاسیون» در انتخابات بوده با هدف دوقطبی و «ایدئولوژیک»‌ کردن حاد انتخابات و بهره‌برداری از آن. در یادداشت ۲۰ فروردین‌نوشتم:

«این تقابل به دوقطبی شدن شدید انتخابات ۹۶ می‌انجامد و به دلیل روش‌های خاص تبلیغاتی از سوی اصول‌گرایان و 'اصول‌گرانمایان'،‌ بنحوی که در انتخابات دافعه شدید ایجاد کند، آراء آقای روحانی افزایش می‌یابد در حالی که ایشان، به دلیل بحران مالی و نارضایتی ناشی از آن در جامعه، در وضع معمولی ریزش شدید آراء دارد.»

در فضای جدید، قالیباف همچنان از پایگاه «غیرایدئولوژیک» خود برخوردار بود. اینک وظیفه نهادی عجیب و تازه تأسیس بنام «جمنا» بود که به هر ضرب و زور قالیباف را وادار به انصراف کند. این سناریو نیز با موفقیت اجرا شد. در یادداشت ۲۵ اردیبهشت نوشتم:‌

«هیچ یک از انتخابات‌های ریاست جمهوری ایران را تا بدین حد سنجیده بیاد ندارم… آقای قالیباف نامزد 'خودسر' انتخابات بود که به سادگی انصراف نمی‌داد. نهادهایی خاص، همچون 'جمنا'،‌ کارکرد مهار قالیباف را بعهده گرفتند و در نهایت موفق به حذف او شدند. با این تحول، 'دوگانه'‌ پیش‌بینی شده برای افزایش مشارکت و به تبع آن افزایش آراء به سود آقای روحانی، اگر عاملی جدید و پیش‌بینی نشده صحنه را دگرگون نکند، شکل نهایی یافت.»

«مانیپولاسیون» انتخابات ۹۶ هرچند مشارکتی بالا به ارمغان آورد، ولی آرایی حباب‌گونه به آقای روحانی تقدیم کرد. این آراء از محبوبیت نامزد پیروز سخن نمی‌گوید. در روز انتخابات چند بار با این تحلیل از جانب رأی‌دهندگان مواجه بودم که «از میان بد و بدتر، بد را انتخاب می‌کنیم.» دولت آقای روحانی چهار سال بسیار دشوار در پیش رو دارد و با بحران‌هایی عظیم مواجه است که سخت‌ترین آن رکود مالی فرساینده و کشدار کنونی است.

نتایج رسمی به زودی اعلام خواهد شد. ولی هم‌اکنون روشن شده که آقای حسن روحانی با کسب حدود ۲۵ میلیون از ۴۳ میلیون رأی (حدود ۶۰ درصد کل آراء) برنده قطعی انتخابات است. نظرسنجی‌های دو مرکز معتبر و بیطرف ایرانی به این نتیجه نزدیک بود و در ۲۸ اردیبهشت ۹۶ (روز ماقبل انتخابات) از نسبت ۶۳ (روحانی) و ۳۴ درصد (رئیسی) خبر می‌داد.

عبدالله شهبازی

حواسمان به تبعات کارهایمان باشد!

همـه‌ی شـروط قدیـمی اصولگرایـان و محـافـظـه‌کـاران برای پیـروزی «فراهم» بود: «وحدت»،
شانس باید بماند!✿✿✿✿✿✿✿✿✿☼✿
♥.......•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•. ♥ .•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•.......♥

آدم ادبیات افرادی که تحت تاثیر حلقه انحرافی هستن رو نگاه میکنه تو بعضی جاها دقیقا مثل اصلاح طلبا و غربزده ها هستن حتی به خودشون زحمت نمیدن اسناد و مدارک تخلف رو ببینن بعد ادعای مردمی بودن میکنن در حالی که رای خورده شده حزب الله هم براشون ارزش نداره
گویا این حلقه انحرافی جز حرکات پوپولیستی و عوام فریبی حربه ای ندارن از مردمی که به روحانی با اون کارنامه رای دادن حمایت میکنن و حزب الله رو میکوبن و به اونا توهین میکنن

به این افراد میگم شما که تا انتخابات داشتید مخالفای روحانی رو به رای ندادن تشویق میکردید شریک جرم روحانی هستید نه دلسوز مردم و تو تک تک خرابکاری های این دولت شریک هستید

حداقل نکته مثبتی که این انتخابات داشت این بود که پیوند فتنه و انحراف رو کاملا نشون داد

░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░♥░░
♥.......•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•. ♥ .•*¨`*•. ☆ .•*¨`*•.......♥
شما غلط کردید که انقلابی هستید و بهتر از حسن روحانی

اگر امروز برچسب افراطـی‌گری، ارتجاع، خشونت‌طلبی، دشمنی با آزادی، اخــلال‌گری، نادانی و...

[b]

---

بیایید مرور کنیم

زمانی که بقایی و بعد از آن احمدی نژاد شروع به فعالیت انتخاباتی کردند موج تحلیل ها و نظریه ها در خصوص حرکت ایشان شروع شد.

عده ای تحلیل میکردند که تحرکات این روزهای احمدی نژاد برای این است که رأی گزینۀ "جبهۀ مردمی نیروهای انقلابی" را به نفع روحانی بشکند و عده ای دیگر نظریه میدادند که ایشان آمده اند تا با قرار دادن بدنۀ اجتماعی حامی خود مقابل نظام و رهبری کشور را به چالش بکشد.

عده ای از اینکه احمدی نژاد از ضرورت "انتخابات آزاد" سخن میگفت انتقاد میکردند و عدۀ دیگری وی را انسانی نادان و مسحور که بازیچۀ دست مشایی و بقایی قرار گرفته است می خواندند و عده ای دیگر خود محور بینی و غرور کاذب و قدرت طلبی و چیزهایی از این دست را علت فعالیت های احمدی نژاد میدانستند.

اما هیچ کدام از این حضرات به خطر مهندسی انتخابات که انقلاب، مردم و رهبری را تهدید میکرد فکر نمیکرد چون خود را نهایت انقلابی و بصیرت و فهم سیاسی میدانستند و مغرورانه تصور میکردند روحانی با توجه به عملکرد چهار سال گذشته اش به راحتی در برابر گزینۀ ایشان شکست میخورد و امروز که حسن روحانی در بهت و حیرت طیف فقط خود انقلابی و بصیر پندار رأی آورده است مشخص شده است که تمامی تحلیل های بیان شده از سوی مخالفان رفتار انتخاباتی احمدی نژاد اشتباه بوده است.

حقیقت این بود که احمدی نژاد صحنه آرایی خطرناکی را که برای انتخابات چیده بودند را با نزدیک شدن به فصل انتخابات می دید و میدانست بازی های پیچیدۀ جمنا که مردم را به این باور رساند که رئیسی بهترین گزینه برای انتخابات است و باعث شد سیل درخواست ها و کمپین های حمایت از کاندیداتوری به سوی رئیسی گسیل شود، صحنۀ انتخابات را به جای رقابت بر سر کرسی ریاست قوۀ مجریه تبدیل به رقابت و دو قطبی ایدئولوژیک خطرناکی میکند که به صورت کاذب طرفداران روحانی را مخالف رهبر و انقلاب، و طرفداران رئیسی را طرفداران انقلاب و رهبر جلوه خواهد داد که این بازی یک رقابت دو سر برد برای روحانی بود.

وقتی از مدتها قبل به دروغ از سوی محافل خاص به افکار عمومی القاء میشود که رئیسی رهبر آینده است، وقتی رئیسی به تازگی از سوی رهبر انقلاب به سمت ریاست آستان قدس رضوی منصوب شده و وقتی زمزمه هایی شنیده میشود که گزینۀ مورد نظر رهبری برای ریاست جمهوری آینده رئیسی است بدان معنی است که زمین بازی را آنها چیده اند و اگر شما از رئیسی حمایت کنید هم دارید به نفع آنها عمل میکنید.

رئیسی رأی بیاورد خواهند گفت گزینۀ رهبری بود و به زور از صندوق رأی بیرونش کشیدند و همانطور که مشاهده کردید رهبری نیز در دانشگاه امام حسین(علیه السلام) هشدار امنیتی داد، خطر اردوکشی خیابانی و امنیتی کشور را تهدید میکند و اگر رأی نیاورد شکست رئیسی را به حساب رهبری و انقلاب خواهند گذاشت و موضع گیری های انتخاباتی رئیسی که موضع گیری های انقلابی بوده را مصداقی برای شکست انقلابیون خواهند خواند و موضع گیری های شاذ و وقیحانۀ روحانی در برابر انقلاب را مطالبۀ مردمی که به روحانی رأی دادند تلقی خواهند کرد.

این مهم میسر نمیشد مگر به مدد شورای نگهبانی که صلاحیت روحانی و جهانگیری و میرسلیم و هاشمی طبا و قالیباف را تأیید کرد و صلاحیت احمدی نژاد را رد و مگر به کمک جمنایی که ذهن مردم با به سمت رئیسی سوق دهد و مگر به کمک رئیسی که اگر خوشبینانه بخواهیم نگاه کنیم از فهم آنچه داشت اتفاق می افتاد عاجز بود و مگر به کمک "انقلابیون تقلبی" که خود را شاخص و نماد انقلابی گری میدانند و مگر به کمک قالیباف که زمینه را برای تاخت و تاز روحانی در مناظرات فراهم میکرد و مگر به کمک مهدی محمدی، عبدالله گنجی، حمید رسایی، حسن عباسی، پناهیان و امثالهم که هنوز ذره بین به دست در پی اثبات "جریان انحرافی" هستند که هاشمی رفسنجانی با پوزخند گفت "یادگاری من شد".

محسن فنی

نقل قول:همه هدایای پادشاه عربستان به ترامپ

پادشاه عربستان هدایای گرانبهایی از جواهرات و طلا در سفر رییس جمهور آمریکا به او هدیه کرد.
فهرست مهم‌ترین هدایای ملک سلمان بن عبدالعزیز به ترامپ به این شرح است:
150 عبای تزئین شده با سنگ‌های قیمتی
هفت‌تیر طلای خالص و کمیاب
25 ساعت مچی از الماس و طلا
شمشیر طلای خالص ۲۵ کیلوگرمی الماس‌نشان با بیش از ۲۰۰ میلیون دلار قیمت
مجسمه کوچک آزادی تزیین‌شده با طلا، الماس و یاقوت
طولانی‌ترین جاده در ریاض به نام "دونالد ترامپ" با تندیسی از رییس جمهور آمریکا به نام او نامگذاری می‌شود.
یک کشتی تفریحی شامل ۸۰ اتاق که برخی بخش‌های آن از طلای خالص ساخته شده به ارزش 800 میلیون دلار

پادشاه عربستان تأکید کرده هدایایش به خود ترامپ تقدیم شود و در آینده به موزه‌های آمریکا نرود/ مشرق

البته از ترامپ بعیده بابت اینها هزینه ای نداده باشه

از این آل ابوسفیان غرب و شرق بعید نیست چیزی

نظام حزبی یا حق کُشی بزرگ!

یک نماینده ی اصولگرای مجلس شورای اسلامی امروز در نطق خود خواستار تبدیل نظام ریاست جمهوری به نظام پارلمانی شد. محمد حسین فرهنگی ضمن بیان آسیب های نظام ریاست جمهوری، برای دفع آسیب ها یا به قول خودش بد اخلاقی ها خواستار تشکیل نظام پارلمانی شد تا رییس جمهور از طریق نمایندگان انتخاب شود.

نظام پارلمانی نقطه ی اوج یک نظام حزبی و غیر مردمی و از آخرین برنامه های هاشمی رفسنجانی برای اداره ی کشور بوده است که به نظر می رسد که به عنوان یک برنامه ی جدی در دستور کار قرار خواهد گرفت.

هاشمی در 16 آبان سال 93 با طرح "نظام حزبی" و این که احزاب ضربه گیر نظام هستند، گفت: استقرار نظام حزبی، موجب ثبات در بدنه کارشناسی و استمرار سیاست گذاری ها و دسترسی سریع به اهداف است. این طرح مورد استقبال چهره های سرشناس اصولگرا و اصلاح طلب قرار گرفت.

محمد رضا باهنر چهره ی سرشناس اصولگرا با پوپولیستی خواندن آراء خاتمی و احمدی نژاد، گفت: این نظام مردمسالاری دینی ناچار است حزب داشته باشد. بدون حزب نمی شود. یعنی در حقیقت پوپولیستی نمی شود. یک بار یا دو بار کارهای پوپولیستی می گیرد و یک باره آقای خاتمی 20 میلیون رای می آورد و یا احمدی نژاد فلان قدر رای می آورد. اما سه چهار حزب قدرتمند می خواهیم که باید زمینه هایش فراهم شود.

و مشاور رئیس جمهور حجت الاسلام یونسی نیز گفت: جریان «غیراهلی» احمدی نژاد در برابر دو جریان «اصیل» اصلاح طلب و اصولگرا تاب نیاورد. ضربه ای که احمدی نژاد به اصلاح طلبان و اصولگرایان زد سنگین بود.

با جست و جو در یادداشت ها و مصاحبه های اصولگرایان و اصلاح طلبان، درمی یابیم که آنها علی رغم اختلافات صوری که با یکدیگر دارند ، در یک باور اشتراک زیادی با هم دارند و آن تشکیل نظام حزبی است که در آن عملا احزاب به جای مردم تصمیم می گیرند. گویا نظام حزبی تنها راهی است که می توانند با آن همه ی گروه ها را از سفره ی انقلاب بی نصیب نگذارند.

دکتر محمود احمدی نژاد در تیرماه 95، خطر نظام حزبی را گوشزد کرد و گفت: با نظام حزبی ، عملاً مردم را از دایره تصمیمات اساسی حذف و یا محدود می کنند و خود جانشین مردم می شوند . آنان برای این عمل خلاف و حق کشی بزرگ ، ده ها توجیه و دلیل به ظاهر عقلایی هم سر هم بندی می کنند.
احمدی نژاد در واکنش به کسانی که فهم مردم را غیر منطقی و غیر عقلانی می دانند، گفت: فهم عمومی مردم اصل است و اصالت دارد . "ید الله مع الجماعه" امام فرمودند: میزان رای ملت است. یعنی نظر ملت باید حاکم باشد. هرگاه ملّت به یک تصمیم و اعمال اراده عمومی می رسید، امام آن روز را یوم الله می نامیدند.

و به طور کلی باید پرسید نمایندگان مجلسی که جایگاه خود را از رای مردم کسب می کنند چطور می توانند انتخاب مردم در انتخابات ریاست جمهوری را نابخردانه و جاهلانه و پوپولیسم عنوان کنند؟ اگر احزاب و گروه ها با رای مردم مشکل دارند، این اشکال را در انتخابات مجلس و شوراها نیز باید تکرار کنند.

مقام معظم رهبری نیز در سال 1369 ضمن انتقاد شدید از نظام حزبی، آن را خلاف سیره ی امام راحل دانستند و فرمودند: جمهوری اسلامی، انقلاب و نظام و کارش مردمی است و مردم از ریزترین کارها مطلع می شوند؛ مگر آن چیزهایی که گفتنش مفسده‌ ای بار بیاورد. در دوران جنگ، چیزهایی بود که گفتنش مفسده داشت؛ لیکن در غیر این امور، هر چیزی که اتفاق بیفتد، اول بایستی مردم در جریان قرار داده بشوند. در زمان امام (رضوان ‌اللَّه تعالی علیه) همین‌طور بود. هر وقت بنا بود کاری انجام بگیرد، با ایشان مشورت میشد. از مطالبی که ایشان مکرراً میفرمودند، این بود که کاری که میکنید، طوری باشد که بتوانید به مردم بگویید؛ یعنی قابل طرح برای مردم باشد.
معیارها، فهم و درک مردم از انقلاب است. نظام ما، نظام مردمی است؛ نه نظام حزبی که ریسمانهایش به نقطه‌ ای وصل است و در آن نقطه، یک حزب نشسته و هر کاری که میخواهد، انجام میدهد. نخیر، این‌جا اجزای اصلی نظام، در تمام کشور - حتّی در روستاها و شهرهای دورافتاده و در بخشها - پراکنده‌اند.

آینه حسن