تالار گفتگوی بیداری اندیشه

خدا «حسین» را آفرید تا در خلقت، «تحسین» کند خود را. تا آسمان و ابر، برای باریدن بهانه داشته باشند. تا کربلا نشانه ای برای بودن روی زمین پیدا کند و جان تازه ای برای حیات بگیرد. تا قلب کربلا تا ابد بتپد. تا «نوکری» در عالم، افتخار و نوکران حسین، مفختر ترین های عالم شوند. و خدا حسین را آفرید، که زمین، بی سرور نباشد. و خدا حسین را آفرید که عباس، بی برادر و بی دلدار نباشد. و خدا حسین را آفرید که زینب، بی سالار نماند...

سید محمد رضی زاده