تالار گفتگوی بیداری اندیشه

جز نفسی که از غمت، سينه پر آه می‌کنم
هر نفسی که می‌کشم، عمر تباه می‌کنم

نيست به غير مهر تو، مايه ی رو سپيديَم
من که ز کار زشت خود، نامه سياه می‌کنم

گرچه منم سياهی لشگر پر شکوه تو
تا تو نگاه می‌کنی، کار سپاه می‌کنم

تا کِشَدم به کربلا، جذبه ی تو چو کهربا
چهره ز درد هجر تو، زرد، چو کاه می‌کنم

سبزه ی باغ و شبنمش، جلوه ی گل فزون کند
گريم اگر به پای تو، کار گياه می‌کنم

گر ندهی پناه، جز عاشق پاک خويش را
پس به که روی آورم، من که گناه می‌کنم؟

رحمت واسعه توئی، نعمت دائمه توئی
عاقبت ای اميد من، سوی تو راه می‌کنم

روی نياز من به تو، مهر نماز من ز تو
ای که ز داغ حسرتت، سينه پر آه می‌کنم

منظر چشم من بود، نقشه ی کربلای تو
سير نمی‌شوم از آن، هر چه نگاه می‌کنم

از غم ماه علقمه، اشک (حسان) فرو چکد
شب چو به ياد او نظر، جانب ماه می‌کنم