تالار گفتگوی بیداری اندیشه

هرشبه جمعه ازدم دمای غروب دلم میگیره دلم تنگ میشه همش میخوام خودموباانجام یه کاری مشغول کنم ولی نمیشه که نمیشه دلم تنگ میشه برای شبای جمعه توکربلاروبروی صحن آقانشستن توی بین الحرمین راه رفتن بعدازخواندن دعا وزیارت نشستن توحرم وچشامومیبستم توی یه بهشت زمینی که وقتی چشاموبازمیکنم فقط قشنگی وزیبایی می بینه ......ازکجابیارم این لحظه های ناب وباارزش رو حالا که دل تنگم

---

اللهم ارزقنا کربلا
آقاجون،یابن الحسن،پسر فاطمه اگر اربعین کربلا میری منم ببر...
دلتنگ حسینم...
حسین آرام جانم،حسین روح و روانم،حسین سالار زینب،حسین غمخوار زینب
حسین دردت به جونم،حسین دورت بگردم....
از غم دوری حرم رسیده جونم به لبم***تموم دلخوشیم اینه نوکری بی بی زینبم....
نمیدونم از فراق دوری کربلا چی باید بگم؟!واقعاً دل رو آتیش میزنه،تو شعر و دکلمه و ... نمیشه گفت چقدر دلتنگ حرم ارباب هستم،مخصوصاً از وقتی که به سرم زد اربعین پیاده برم اما بخاطر یکسری مسائل نشد اما هنوز به چشمام به دستای کریمانه حضرت حسین بن علی هست تا برات کربلام رو بده....
رفقا دیشب میگفتن تو هنوز امید داری اربعین بری کربلا؟؟هنوز نه ثبت نام کردی،نه پول دادی،نه پاسپورتت اعتبار داره و خلاصه هیچ کاری نکردی میخوای بری کربلا؟؟!!گفتم اگر آقا بخواد روز حرکت هم میطلبه...
اقا من به طلبیدن تو اعتقاد دارم،اگر هنوز از دستم خسته نشدی،اگر هنوز حالت از من بهم نمیخوره جان علی اکبرت بطلب بیام...
اللهم ارزقنا زیارت حرم حسین بن علی بن ابی طالب

به نام خدا

میگن هیچ دعایی بی اجابت نمیمونه
میگن به ازای هر چی بهت ندن بهترش رو برات در نظر گرفتن
.
.
.
میشه بعد از مرگ بگن بیا...این تو و این هم پیامبر و آلش (علیهم السلام) هر چقدر دوست داری کنارشون باش
به ازای او روزهایی که دلت میخواست مدینه و بقیع باشی ولی...
به ازای شبهایی که دلت میخواست تا صبح تو حرم امام حسین باشی ولی...
به ازای اربعین هایی که ارزو داشتی پیاده راهی کربلا بشی ولی...
به ازای وقتهایی که دلت پر میکشید برای مشهدالرضا ولی...
.
.
.
فقط دلخوشم به اینکه میگن:

(۱۲/آذر/۹۲ ۰:۲۷)صفوان نوشته است: [ -> ]مجنون الحسین یادته بهم چی گفتی ؟

3روز کربلا بودیم.....تو اوج شلوغی
خود عربها می گفتن 3تا مناسبت هست که کربلا بیشترین زائر رو از داخل و خارج داره و اوج شلوغی هاست
1.نیمه شعبان
2.روز عرفه
3.روز اربعین
تو اون 3روز هوا خیلی خوب بود..ولی شب آخر که اکثر زائرها می خواستند اذان صبح کربلا رو ترک کنند آسمون چنان سرخ شد و چنان گردوغباری گرفت که حتی گنبد و گلدسته های حرم مطهر هم به سختی دیده میشدو این وضیعت تا صبح ادامه داشت
بارها رو بسته بودیم و با بغض داشتیم میرفتیم....توی اون گردو غبار
گفتم این چند روز هوا خوب بود....ولی حالا...
مثل اینکه امام حسین هم ناراحته زائراش دارن میرن
.
.
.
یادش بخیر
چه شب و روزهایی بود
چقدر سخته برگشتن
چقدر سخته تو حسرت رفتن موندن
چقدر سخته از تلویزیون ببینی همه دارن پیاده میرن سمت کربلا و تو جا موندی


فقط دلخوشم به اینکه میگن:

تصور کن داری راهی رو میری که با هر قدم و با هر نفس به حرم نزدیکتر میشی...


آقا جان.......
عاشق راه کربلاتم