تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۱۸/خرداد/۹۰ ۰:۵۸)علی 110 نوشته است: [ -> ]رفقا
من یه کاری کردم خیلی خیلی ضایع و نمیدونم چرا اینجوری شد!!!!!!!!!!!!!!!!

در سفری که قسمت شد رفتیم کربلا

اون روز آخر که خواستیم بریم برای خدا حافظی
من رفتم حرم حضرت ابالفضل و زیارت کردم

بعد رفتم حرم آقا امام حسین علیه السلام و زیارت کردم و با ایشون خدا حافظی کردم

بعد مثل دیوانه ها یادم رفت که با آقا ابالفضل خدا حافظی کنم

و این هم زمانی به یادم افتاد که سوار ماشین شدیم که از کربلا خارج بشیم

و هنوز که هنوز هست وقتی به یاد این قضیه میافتم خیلی شرمنده میشم

نمیدونم حکمتش چی بود

مادر من میگه هر وقت میری زیارت معصومین خداحافظی نکن یا اینکه وداع نکن.تا سال دیگه قسمتت بشه دوباره بری اونجا.الان با این وضع هر سال دارم میرم مشهد.زیادی نگران نباش دوباره میری سراغش و تلافیشو در بیار.

بسم رب الحسین


با اینکه فاصله ها زیاد است،اما باز دلخوشم به نسیمی که بعدازاذان میوزد.
این نسیم ؛همان نسیمی است که سلامهایم رابتومیرساند.
اما...
چه میچسبد سلامی، بعد نمازی، بسوی بهشتی زیبا،جهت ارادت...
حتی اگر بی جواب بماند....عاشق همیشه عاشقه

بـیـن الــحــــرمــــیــــن
معـنـــا مـی کنـــد ایـــن آیــــه را：













" وَجُـمِـعَ الشَّمْــسُ وَالْقَـمَـــرُ "
و خورشیــد و مــاه یکجـا جمـع شونـد ...