تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مي سوزم از فراقت روي از جفا بگردان..... هجران بلاي ما شد يا رب بلا بگردان
مه جلوه مي نمايد بر سبز خنگ گردون ...تا او بسر در امد بر رخش پا بگردان


محمد

مه من نقاب بگشا، ز جمال کبریایی که بتان فروگذارند، اساس خودنمایی
شده انتظارم از حد، چه شود ز در درآیی؟ «ز دو دیده خون فشانم، ز غمت شب جدایی


قرص

به مغرب سینه مالان قرص خورشید نهان می گشت پشت کوهساران
فرو می ریخت گردی زعفران رنگ به روی نیزه ها و نیزه داران
امید

به هوایت همه جا در همه حال
به امیدی بگشایم شب و روز پر و بال
ژاله

دشت از مجنون كه لاله می‌روید از او

منم كه ديده به ديدار دوستكردم باز چه شكرگويمتاي كردگار بنده نواز ازهرچه مي‌رودسخن دوست خوشتر است پيغــــام آشنـــا نفس روح پرور است
گر مُخيّر بكنندم به قيامت كه چه خواهي دوست مارا وهمه نعمت فردوس شمارا
عشق‌پيش ازاجلم كشت وبه مردن نگذاشت شادازاينم كه مرادوست به دشمن نگذاشت
براي خاطر دشمن زمابريدي مهر طريق دوستي اين است؟مرحبااي دوست
خودپرستي زشما دوست پرستي از من غم جـــان است شما را غم جانانه مرا


کلمه : اعتراض

دوام ملک او بخواه از لطف حق ای دل
که چرخ این سکه ی دولت به دور روزگاران زد

کلمه : استجابت