تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مولانا خصوصیات ادبی شعرهایش را بی‌ارزش می‌شمارد و می‌گوید آن سخنی که در آن خوف و رجا نباشد، فضلش از خاموش ماندن کمتر است...من مثل این مجری‌های برنامه‌های ادبی توضیح می‌دم

غافل

دلا غافل ز سبحانی چه حاصل
مطیع نفس وشیطانی چه حاصل
[/font] بود قدر تو افزون از ملایک
تو قدر خود نمی دانی چه حاصل
[fsize=medium][/size]بابا طاهر

گر بهار عمر باشد باز بر

تخت

چمن
چترگل در سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور

حافظ

صوفی مجلس که دی جام و قدح می‌شکست
باز به یک جرعه می

عاقل

و فرزانه شد



حافظ

لبت هزار نغمه عشق در نگاهت هزار نور امید
در خزان زرد رنگ زمان نوبهار را داده‌ای تو نوید
چشم به دست تو دوخته وطن دستی که پینه ز خستگی دارد
دستت اگرچه خسته است اما هنوز توان همبستگی دارد
کشتی به موج افتاده وطن [u]عارفا[/b] تو را ناخدا خواهد
برای سرودن شعر آزادی وطن تو را همصدا خواهد
به شب اگرچه جا ماندیم گرچه آسمان تاریک است
بگو دوباره به شب زدگان اندکی صبر سحر نزدیک است

خس