تالار گفتگوی بیداری اندیشه

آشفته ام ، آقا ، دوباره رو به راهم کن

بیرون از این زندان تاریک گناهم کن

چیز زیادی از تو و چشمت نمی خواهم

منت سرم بگذار و یک لحظه نگاهم کن

---

به خدا آه نفس های غریب تو که آغشته به حزن است،
زجنس غم و ماتم زده آتش به دل آدم و عالم.
ای عشق مجسم که به جای نم شبنم میچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت؛
نکند باز شده ماه محرم؟ که چنین میزند آتش به دل فاطمه آهت.
به فدای نخ آن شال سیاهت.
به فدای رخت ای ماه بیا.
صاحب این بیرق واین پرچم و این مجلس و این روضه و این بزم تویی؛آجرک الله.



سید حمیدرضا برقعی

هنگامی که همه یاران و اصحاب امام حسین(علیه السلام) به شهادت رسیدند، ندای غریبانه امام بلند شد:

«هل من ناصر ینصرنی...هل من ذاب عن حرم رسول الله...».

«آیا کسی هست که مرا یاری کند؟ آیا حمایت کننده ای هست تا از حرم رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) حمایت کند؟»...

السلام علیک یا بقیة الله...

تسلیت میگم آقا...
میدونم که تسلیت گفتن من ، تسلی بخش خاطر شما نیست ...

اما
اینو با تمام وجودم میگم
کاش میتونستم ذره ای از غم شما رو تخفیف بدم...


ولی خیلی کوچیک تر از این حرفام...

سلام آقا جان

مثل همیشه شرمنده ام

وقتی امشب واسه آروم گرفتن قلبتون، صدقه گذاشتم، بیشتر از همیشه شرمندتون شدم...

امشب واسه آروم گرفتن قلبتون صدقه می ذارم و بقیه ایام سال، با کارام، خون به دلتون می کنم ...

شرمنده ام آقا

شرمنده ام ...

آجرک الله یا صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

سلام آقا

آقا جان چه غوغاییِ تو دلتون ...

------------------------------------------------

دوستان واسه آرامش قلب آقامون، دعا کنید


شام غریبانه ...


........

انگشتای من چرا نمی نویسید؟

شرمتون از دستای قطع شده ی عباسِ (سلام الله علیه) که به خاطرِ مسلمونیه من حقیرِ گناهکار قطع شدن؟؟؟

یا ملاحظه ی دل آقا رو می کنید که هر روز هزاران بار از دست منِ حقیر، خون میشه؟

...........

-----------------------------------------------

التماس دعا ...

ای دل طوفانیم آرام باش
یک تپش با طبع من همگام باش
واژه هایم را پر از احساس کن
دیده را از اشک پر الماس کن
وا کن از پای قلم زنجیر را
بشکن این بغض شب دلگیر را
تا نویسم از چنین هنگامه ای
سوی آن صحرا نشسته نامه‌ای
کعبه آباد حجاز من توئی
مستحبات نماز من توئی
ای تو آرام دل هر بی شکیب
مستجاب آخرین امن یجیب
یادت ای قامت قیامت هر کجا
کرده غوغای قیامت را بپا
صبح جمعه رقص شور انگیز باد
حلقه زلف تو را آرد به یاد
چیست این دلشوره های بیکران
پشت کاشی های سبز جمکران
کشتی امید در گل تا به کی
بانگ اللهم عجل تا به کی
تا به کی از داغ هجران تو صبر
جلوه کن ای آفتاب پشت ابر
اشکهایم هر پگاه انتظار
گل کند در وعده گاه انتظار
کاروان سالار لختی صبر کن
یوسفی دارم به چاه انتظار
کی به دریای ظهورت می رسد
زورق این آبراه انتظار
بی تو در سرمای شب بی طاقتند
کودکان بی پناه انتظار
کاش مست چشم نازت می شدم
ریشه ای از جانمازت می شدم
کاش برگردی که باز آید بهار
کاش گردد دست بوست ذوالفقار
کاش یکدم میهمانت می شدم
نیمه‌ی شب روضه خوانت می شدم
کاش یک ساعت عنان گیرت شوم
یا جوان مرگ تو یا پیرت شوم
دادم از کف جمله صبر و تاب را
تا که بوسیدم کف سرداب را
بانگ هل من ناصر از کعبه برآر
کعبه را از این سیه پوشی در آر
ذوالفقار حیدری را تاب ده
کافران را بیم از مرداب ده
خیز و بر هم زن همه آرامشان
کام شیرین تلخ کن بر کامشان
محو کن فرعونیان نیل را
از فلسطین نقش اسرائیل را
کربلای دیگری آغاز کن
روزه صبر خدا را باز کن
کودک شش ماهه را خوابی رسان
خیمه های تشنه را آبی رسان
اهل بیت عشق را دریاب زود
خیمه عباس مانده بی عمود

بسم الله


مولا تاکی؟


تاکی عاشورا را بی حسینی بودن سرکنیم


تو که خود میدانی درد مارا فقط خودت دوایی


دیر کردنت


جمعه جمعه نیامدنت


شدست پشته پشته بغض در گلویم




بیا...