تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217

کسی مسیر خدا را به من نشان بدهد
دل سیاه مرا دست آسمان بدهد

درون پیله ی سر در گمی اسیرم آه...
کسی برای پریدن به من توان بدهد

به دشت خیره شدم تا مگر که قاصدکی
نشانه ای به من از یار مهربان بدهد

وکاش طعم غزل های ناسروده ی من
بهار شعر مرا شور ناگهان بدهد!

هزار بیت به وصفش قصیده می خوانم
اگر که بغض گلوگیر من امان بدهد

من از حکایت آشفتگی پرم اما
کجاست او که مرا جرات بیان بدهد؟

همیشه منتظرم تا عزیز خوش خبری
خبر ز آمدن او دوان دوان بدهد

چه سرد مرده ام اینجا...کجاست دستی که
به بند بند وجودم دوباره جان بدهد؟

سيدمحمد باباميري

حسین فاطمه از بهر چه کشتند میدانید؟
کسانی که ز بهر او عزا دارید ؟
فقط از جنگ و خون و آتش و نییزه ... میدانید؟
پس هدف هایش چه بود ؟ آیا ..میدانید؟
چرا ذلت نمیداند حسین فاطمه ای مرد ؟
اگر این را بدانی که در این حالت نمیمانی
حسین فاطمه ، کشتند که حق نا آشکار ماند
ولی حق چیست؟ حقیقت چیست ؟ میدانید؟
امام آخرین تنهاست چرا بر خود نمی آیی ؟
برای یاری یارت سلاحت بر نمیداری ؟
سلاحت نه تفنگ است و نه شمشیر است
سلاح تو فقط این است که دل پاکیزه گردانی
سلاح دیگرت این است که حرف حق باز گویی
برای یاری یارت به یارانش بیفزایی
برای خود کمی ایمان کمی هم عشق برداری
که این یک جنگ دشوار است بیا خود را نگه داریم
و با شمشیر عشق خود به دشمن ما حجوم آریم
و ایمان را سپر سازیم که ایمن از عدو مانیم
کلام آخرم این است که شاید آرزو باشد

برای مهدی صاحب زمان جان را فدا سازیم

مرتضی رضایی

روزی دستمان از دنیا کوتاه میشود

البته که همین روزها نیز مردگان متحرکیم

اما

روزی دستمان از دنیا کوتاه خواهد شد

و ای کاش که در هنگام تو دست گیر ما باشی

ای کسی که دست دنیا در دست توست

دستمان را بگیر

دستمان را بگیر که این روزها امیدهامان به غیر تو بندست

انگار یادمان رفته که اگر لحظه ای ما را به خود وارهانی

دیگر مایی باقی نخواهد ماند

دستمان را بگیر بابای دنیا!

مهدی جان! آلودگی دلهایمان از حد هشدار فراتر رفته

نفس هایمان به شماره افتاده

سال هاست زندگیمان تعطیل رسمی است .........

[/b]

[b]هوای باریدن نداری مولا؟

اللهم عجل لولیک الفرج

110

تو ای زندانی زندان غیبت‏
دعا کن طی شود دوران غیبت‏
به آنهایی که مشتاق ظهورند
چو سالی بگذرد هر آن غیبت‏

اگر عاشقانه هوادار یاری
اگر مخلصانه گرفتار یاری
اگر آبرو میگذاری به پایش
یقینا یقینا خریدار یاری
بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت؟
چه اندازه در ندبه ها زاری یابی؟
به شانه کشیدی غم سینه اش را؟
و یا چون بقیه تو سربار یاری
اگر یک نفر را به او وصل کردی
برای سپاهش تو سردار یاری
به گریه شبی را سحر کردی یا نه؟
چه مقدار بی تاب و بیمار یاری؟
دل آشفته بودن دلیل کمی نیست
اگر بی قراری بدان یار یاری
و پایان این بی قراری بهشت است
بهشتی که سرخوش ز دیدار یاری

نه به سینه نفسی مانده نه به تن جانی
خسته شد پایم از این فاصله طولانی
بی هدف می روم و از تو کمک می خواهم
تا نجاتم دهی از اینهمه سرگردانی
موج ها ساحل دیدار تو را می پویند
شده دریای نگاهم ز غمت طوفانی
از پس سینه دلم را به سویت پر دادم
برسد کاش به تو نامه ی این زندانی

آقا اجازه ! این دو سه خط را خودت بخوان

قبل از هجوم سرزنش و حرف دیگران

آقا اجازه ! پشت به من کرده قلبتان

دیگر نمی دهد به دلم روی خوش نشان!

قصدم گلایه نیست ، اجازه! نه به خدا !

اصلا به این نوشته بگویید (داستان)

من خسته ام از آتش و از خاک ، از زمین

از احتمال فاجعه ، از آخر الزمان!

آقا اجازه ! سنگ شدم، مانده در کویر

باران بیار و باز بباران از آسمان

اهل بهشت یا که حهنم؟ خودت بگو!

آقا اجازه ! ما که نه در این و نه در آن

یک پای در جهنم و یک پای در بهشت

یا زیر دستهای نجیب تو در امان !

آقا اجازه !باشد!صبور میشوم اما تو لااقل

دستی برای من بده از دورها تکان...

آقا اجازه!خسته ام ازاین همه فریب

از های و هوی مردم این شهر نانجیب

آقا اجازه ! پنجره ها سنگ گشته اند

دیوارهای سنگی از کوچه بی نصیب

آقا اجازه ! باز به من طعنه می زنند

عاشق ندیده های پر از نفرت رقیب

شیرینی وجود مرا تلخ میکنند

فرهاد های کینه پرست پر از فریب

آقا اجازه! گندم !و حوا ، بهانه بود

آدم نمی شویم ! بیا:ماجرای سیب!

باشد ! سکوت میکنم اما خودت ببین !....

آقا اجازه ! منتظرند این همه غریب ....

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام
اللهم عجل لولیک الفرج و
المستشهدین بین یدیه
الهی آمیییییییییییییییییییییییییییییین

تالار گفتگوی بیداری اندیشه

135

morydanger

مفقود الاثر

mmfalahati

omidman

netlog36

zohur

135

mmfalahati

tazevared