تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله

من را برای هر چه خطا کرده ام ببخش //// ای مهربان که بر تو جفا کرده ام ببخش

پشت و پناه من شده ای هر زمان ولی//// پشت تو را به غصه دو تا کرده ام ببخش

از هجر تو طبیعت ما گریه می کند.
چشم تمام آینه ها گریه می کند.
چشم انتظار آمدنت شیر خواره‌ای است.
گهواره‌ای به کرب و بلا گریه می کند.
پای سه ساله‌ای که پر تاول آمده است.
دارد به اشک و دعا گریه می کند.
در علقمه به خاطر تو مشک پاره ای
دارد کنار دست جدا گریه می کند
گودال سرخ روز عطش نعره می کشد
از روضه های خون خدا گریه می کند.


اللهم عجل الولیک الفرج

عصر يك جمعه دلگير،
دلم گفت بگويم بنويسم, كه چرا عشق به انسان نرسيده است؟
چرا آب به گلدان نرسيده است؟
چرا لحظه ي باران نرسيده است؟
و هر كس كه در اين خشكي دوران به لبش جان نرسيده است،
به ايمان نرسيده است و غم عشق به پايان نرسيده است؟

بگو حافظ دل خسته ز شيراز بيايد
بنويسد كه هنوز هم كه هنوز است چرا يوسف گمگشته به كنعان نرسيده است؟

دل عشق ترك خورد;
گل زخم نمك خورد;
زمين مرد،
زمان بر سر دوشش غم و اندوه بهانبوه فقط برد،
زمين مرد،
زمين مرد،

خداوند گواه است، دلم چشم به راه است;
و در حسرت يك پلك نگاه است;
ولي حيف نصيبم فقط آه است
و همين آه خدايا برسد كاش به جايي;
برسد كاش صدايم به صدايي...

عصر اين جمعه ي دلگير وجود تو كناردل هر بيدل آشفته شود حس،
تو كجايي گل نرگس؟
به خدا آه نفس هاي غريب تو كه آغشته به حزني است
ز جنس غم و ماتم،
زده آتش به دل،
عالم آدم
مگر اين روز و شب رنگ شفق يافته درسوگ كدامين غم عظمي به تنت رخت عزا كرده اي
اي عشق مجسم كه به جانم شبنم بچكد خون جگر دم به دم ازعمق نگاهت

به فداي رخت اي ماه!

تو كجايي... تو كجايي...