۱۳/تیر/۹۱, ۷:۲۶
الا یا ایها المهدی مدام الوصل ناولها....................که در دورانهجرانت بسی افتاد مشکلها
صبا از نکهت کویت نسیمی سوی ما آورد............ز سوز شعله شوقت چو تاب افتاد در دلها
چو نور مهر تو تابید بر دلهای مشتاقان................ز خودآهنگ حق کردند،بر بستند محملها
دلی بی بهره از مهرت حقیقت ررا کجا یابد................حق ازآئینه رویت تجلی کرد بر دلها
بکوی خود نشانی ده که شوق تو محبان را..............ز تقوی دادزاد ره،ز طاعت بست محملها
بحق سجاده تزیین کن مهمل محراب ومنبررا.........که دیوان فلک صورت از آن سازند محفلها
شب تاریک وبیم موج و گردابی چنین حائل.............ز غرقاب فراق خود رهی بنما به ساحلها
اگر دانستمی کویت بسر می آمدم سویت................خوشا گر بود می آگه ز راه و رسم منزلها
چو بینی حجت حق را بپایش جان فشان ای فیض
(متی ماتلق من تهوی ، دع الدنیا و اهملها)
![[تصویر: mohamadali_03092126_th.jpg]](http://www.negarkhaneh.ir/UserGallery/2012/7/mohamadali_03092126_th.jpg)