بسم الله الرحمن الرحیم
از وظایف منتظران درخواست معرفت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف از خداوند می باشد.
معرفت امام، کلید تمام ابواب خیر و سعادت و رحمت است؛ و دعا یکی از مهمترین ابواب جهت کسب معرفت است.
امام باقر علیه السلام می فرمایند:
هر کس معرفت داشته باشد، معرفت او، راهنمای عملش می شود؛ و آنکه معرفت ندارد، در واقع عملی هم ندارد.
تحف العقول
ای تو ما را راحت جان الغیاث
دردها را جمله درمان الغیاث
قائم آل پیمبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) دستگیر
بی توأم افتان و خیزان الغیاث
کار شرع از دست شد بیرون خرام
تازه کن آئین ایمان الغیاث
عالمی گردید مالامال شرّ
از جفا و جور و طغیان الغیاث
خون ما خوردند این دجّالیان
مهدی و هادی دوران الغیاث
بسم الله الرحمن الرحیم
جانم فدای تو!
ای غایبی که ظهور به تو معنا می شود و وجود از تو تجسم می یابد... دلهای ما هماره آکنده از حضور حیات بخش توست!
جانم فدای تو!
ای دور از وطنی که خود موطن مایی! وطن حیات بی تاب توست، و تو روح این تنهای بی قراری!
فرازی از دعای زیبای ندبه
زخم دل هجران زدگان را تو شفایی
درد غم بی نسخۀ ما را تو دوایی
عالم همه جا پر شده از تیرگی محض
ما گمشدگانیم و تو مصباح هدایی
مگذار که با ما همه عالم بستیزند
ما با همه گفتیم که تو صاحب مایی
سوگند به تنهایی تنهای مدینه!
تنها تو فقط منتقم خون خدایی
ما پیش تو بودیم ولی حیف نبودیم
تو در دل مایی و ندانیم کجایی
گفتم دعایی کنم بهر ظهورت
دیدم تو دعایی تو دعایی تو دعایی
غلامرضا سازگار
کجا روم من از این در که خانه ام اینجاست
کبوتر تو ام و آشیانه ام اینجاست
اگر چه بال و پر من شکسته اما شکر
نشسته ام به سرایت که لانه ام اینجاست
دلم گرفته بهانه برای دیدن تو
نمی روم من از اینجا بهانه ام اینجاست
به هر کرانه که رفتم دلم نشد آرام
بیا بگو به دل من کرانه ام اینجاست
به هر نشان که به من گفته شد سفر کردم
که آخرین خبر و هم نشانه ام اینجاست
دلم به هر سفری رفته باز برگشته
کجا روم که دل جاودانه ام اینجاست
ترانه های دل من فقط تو را جوید
که صاحب نمک این ترانه ام اینجاست
اگر دلم به دل تو مقیم گردیده
ز پیش دل نروم من که خانه ام اینجاست
فکرکردم که قلم یار نشد دیدم شد
لحظه فهم تو اغاز نفهمیدم شد
ساقی شعرشدی جام شراب اوردی
مثل هربار مراهم به حساب اوردی
درخیابان جنون می روم عابر باشم
یازده صفحه ورق خورد که شاعر باشم
بنویسم به تو از خون جگر بیت به بیت
و تو را گریه کنم وقت سحر بیت به بیت
لطف کن پرده از این پلک نگاهم بردار
این همه فاصله را از سر راهم بردار
راه رفتن به تو را من که ندانم،به خودت
از خودم دورکن اما برسانم به خودت
دلم واست تنگ شده آقا کاشکی زودتر بیای بدجور دارم با گناه سرو کله میزنم میترسم دوباره کم بیارم[img]http://[/img]
چه می شود که شبی بشنوم صدایت را
به درد، گریه کنم زخم روضه هایت را
بگو کجا زده ای خیمه در کدامین دشت
به این دو چشم که طی کرده رد پایت را
زمان بدون تو امشب چه سرد می گذرد
بیا که گرم کنی مجلس عزایت را
